چهارشنبه 19 مرداد 1401 - الاربعاء 12 محرم 1444
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
0
نفر 0

نداى هر روزه خدا با بنى آدم


يك گفتگوى عجيبى پروردگار بزرگ عالم با ما دارد. چه گفتگوى پرسوز و جگرسوزى است:

« يابن آدم! فى كل يوم يأتى رزقك و انت تحزن و ينقُص من عمرك و أنت لا تحزن »

مردم! هر روز دارى به طرف تمام شدن عمر مى روى، اما توجه ندارى، دو سال، ده سال، بيست سال گذشت.

هر روز دارم صبحانه و ناهار و شام تو را مى دهم، ولى از من تشكر نمى كنى. خوابى، غافلى، نمى دانى كه هر يك لقمه اى كه سر اين سفره مى آورم، چند ميليارد چرخ را گردانده ام تا اين يك لقمه را براى تو فراهم كردم.

« لابقليل تقنع »

چرا به كم قناعت نمى كنى و خودت را به آب و آتش گناه و غصب و حرام مى زنى؟

« و لا بكثير تشبع »

چرا روزيت فراوان هم كه مى شود، اعلام سيرى نمى كنى و باز هم مى گويى مى خواهم؟


منبع : پایگاه عرفان
636
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:
لینک کوتاه

آخرین مطالب

هدف خلقت از زبان امام على عليه السلام‏
عشق امام سجاد (ع) به عبادت
مرگ و عالم آخرت
شکوفایی حقایق وجود انسان در پرتو دین الهی
گریه، جزئی از دین و دانه‌ای پرقیمت
سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏
مقام حضرت زينب (س)
عالم صلب پدر
بازگشت ذوالجناح به خیمه ها - جلسه یازدهم
ديوث و معناى آن

بیشترین بازدید این مجموعه

مقام حضرت زينب (س)
بازگشت ذوالجناح به خیمه ها - جلسه یازدهم
استهزاء و تمسخر
ديوث و معناى آن
شيرينى تقوا و ترك گناه
هدف خلقت از زبان امام على عليه السلام‏
سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏
مرگ و عالم آخرت
امام حسين عليه ‏السلام امانت پروردگار
عشق امام سجاد (ع) به عبادت

 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز



گزارش خطا  

^