فارسی
جمعه 12 آذر 1400 - الجمعة 28 ربيع الثاني 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
1351
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

ظلم و ظالم در آيه شريفه‏

ظلم در لغت به معناى ناقص نمودن و كم كردن و چيزى را در جاى غيرخود قرار دادن است.

ارتكاب نهى گرچه ارشادى باشد و كيفر و عذابى به دنبال نداشته باشد، و به معناى گناه و معصيت اصطلاحى نباشد در حدّ خودش زيانى محدود به وجود خودانسان دارد، زيانش در حقيقت ناقص نمودن شخصيت و كم نمودن از معنويت و نورانيت درون است، و ارتكابش از بندگان خاص و عباد واقعى رحمان توقع نمى رود، ولى اگر دچار ارتكاب آن شدند از چشم رحمت نمى افتند، و كيفرى اخروى براى آنان نيست، و مطرود درگاه نمى شوند، و مستحق عتاب شديد نمى گردند بلكه محروميتّى اندك از نورانيت و معنويت براى آنان ميآيد، و به گوشهاى كم از شخصيت آنان نقص وارد ميشود، و اين ارتكاب نهى در فضاى حيات آنان چيزى است كه براى آنان موجب غم و اندوه و گريه و زارى و روى آوردن به توبه و انابه و توسل به ارواح مقدسه جهت جلب رحمت و مغفرت خداست.

از بهترين شواهد اين معنا كه نهى لاتقربا نهى ارشادى است اين است كه حضرت حق ميفرمايد:

وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى : و آدم به نهى خدا توجهى نكرد، و از آن سرپيچى نمود، و از رسيدن به آنچه شيطان به او وعده داده بود كه مخلد شدن در بهشت است ناكام ماند و راه واقعى را گم كرد.

و نفرمود آدم مرتكب نهى شد، و از مغضوبان درگاه قرار گرفت، چنان كه درباره عاصيان و متمردان و طاغيان و حرام خواران فرموده:

كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى :

از خوردنى هاى پاكيزه و مطبوع كه روزى شما نموديم بخوريد و در اين مورد از حدود حق تجاوز نكنيد و سر به طغيان برنداريد كه غضب و خشم من كه عذابى سخت است بر شما فرود آيد، و كسى كه خشم بر او فرود آيد يقيناً هلاك شده است.

ارتكاب نهى ارشادى هم در حدّ خود ستم بر خويش است و اين ستم انسان را مستحق عنوان ظالم ميكند، و ظالم در اين آيه با توجه به مقام خليفة الله و شخصيت برجسته او به معناى كم كردن از معنويت و نورانيت است، كم كردنى كه نسبت به خليفة الله ظلم بر نفس و قرار گرفتن در زمره اينگونه ظالمان است، كه تعدادشان در اولياء الهى و عباد خاص حق بسيار اندك و غيرقابل توجه است، و اين مقدار لغزش كه امرى طبيعى و از عوارض جنبه بشرى است لطمهاى و زيانى به ساختمان انسانيت و بناى شخصيت خليفة الله نمى زند، چنان كه حضرت مولى الموحدين اميرالمؤمنين على (ع) هنگام بيان اوصاف و كمالات و عظمت و شخصيت اهل تقوا در خطبه متقين درباره اين عارضه كه مربوط به حدود بشرى و جسمى و مادى انسان است ميفرمايد

«قليلا زلله:»

لغزش اهل تقوا بسيار بسيار اندك است، و اين لغزش در زندگى آنان گناه و معصيت اصطلاحى به حساب نمى آيد زيرا نه موجب كيفر اخروى است و نه سبب فرود آمدن خشم حق بر آنان.

 

 


منبع : پايگاه عرفان
1351
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب


بیشترین بازدید این مجموعه


 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا  

^