فارسی
جمعه 20 تير 1399 - الجمعة 19 ذي القعدة 1441
  1316
  0
  0

ظلم و ظالم در آيه شريفه‏

ظلم در لغت به معناى ناقص نمودن و كم كردن و چيزى را در جاى غيرخود قرار دادن است.

ارتكاب نهى گرچه ارشادى باشد و كيفر و عذابى به دنبال نداشته باشد، و به معناى گناه و معصيت اصطلاحى نباشد در حدّ خودش زيانى محدود به وجود خودانسان دارد، زيانش در حقيقت ناقص نمودن شخصيت و كم نمودن از معنويت و نورانيت درون است، و ارتكابش از بندگان خاص و عباد واقعى رحمان توقع نمى رود، ولى اگر دچار ارتكاب آن شدند از چشم رحمت نمى افتند، و كيفرى اخروى براى آنان نيست، و مطرود درگاه نمى شوند، و مستحق عتاب شديد نمى گردند بلكه محروميتّى اندك از نورانيت و معنويت براى آنان ميآيد، و به گوشهاى كم از شخصيت آنان نقص وارد ميشود، و اين ارتكاب نهى در فضاى حيات آنان چيزى است كه براى آنان موجب غم و اندوه و گريه و زارى و روى آوردن به توبه و انابه و توسل به ارواح مقدسه جهت جلب رحمت و مغفرت خداست.

از بهترين شواهد اين معنا كه نهى لاتقربا نهى ارشادى است اين است كه حضرت حق ميفرمايد:

وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى : و آدم به نهى خدا توجهى نكرد، و از آن سرپيچى نمود، و از رسيدن به آنچه شيطان به او وعده داده بود كه مخلد شدن در بهشت است ناكام ماند و راه واقعى را گم كرد.

و نفرمود آدم مرتكب نهى شد، و از مغضوبان درگاه قرار گرفت، چنان كه درباره عاصيان و متمردان و طاغيان و حرام خواران فرموده:

كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى :

از خوردنى هاى پاكيزه و مطبوع كه روزى شما نموديم بخوريد و در اين مورد از حدود حق تجاوز نكنيد و سر به طغيان برنداريد كه غضب و خشم من كه عذابى سخت است بر شما فرود آيد، و كسى كه خشم بر او فرود آيد يقيناً هلاك شده است.

ارتكاب نهى ارشادى هم در حدّ خود ستم بر خويش است و اين ستم انسان را مستحق عنوان ظالم ميكند، و ظالم در اين آيه با توجه به مقام خليفة الله و شخصيت برجسته او به معناى كم كردن از معنويت و نورانيت است، كم كردنى كه نسبت به خليفة الله ظلم بر نفس و قرار گرفتن در زمره اينگونه ظالمان است، كه تعدادشان در اولياء الهى و عباد خاص حق بسيار اندك و غيرقابل توجه است، و اين مقدار لغزش كه امرى طبيعى و از عوارض جنبه بشرى است لطمهاى و زيانى به ساختمان انسانيت و بناى شخصيت خليفة الله نمى زند، چنان كه حضرت مولى الموحدين اميرالمؤمنين على (ع) هنگام بيان اوصاف و كمالات و عظمت و شخصيت اهل تقوا در خطبه متقين درباره اين عارضه كه مربوط به حدود بشرى و جسمى و مادى انسان است ميفرمايد

«قليلا زلله:»

لغزش اهل تقوا بسيار بسيار اندك است، و اين لغزش در زندگى آنان گناه و معصيت اصطلاحى به حساب نمى آيد زيرا نه موجب كيفر اخروى است و نه سبب فرود آمدن خشم حق بر آنان.

 

 


منبع : پايگاه عرفان
  1316
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    قرآن بدون اهل‌بیت(ع)
    حفظ از بلا
    پیروی از اهل بیت (ع)
    انسان با ایمان ثروتمند
    ارتباط با امام
    تنها راه شناخت خدا
    بخشی از ایمان
    قرار با امام رضا(ع)
    رفتار شیعه
    تقوای شیعه

بیشترین بازدید این مجموعه

      جهان قبل از اسلام‏
      فصاحت حضرت‏ محمد صلى الله عليه و آله
      انسانيّت فراموش شده‏
      اقبال و سيّد جمال‏
      انتساب و انتخاب‏
      امامان از نگاه حضرت رضا عليه السلام‏
      شخصيت‏ شناسى امام سجاد عليه السلام‏
      دعا برای دختر دار شدن
      زیارت اربعین
      دنیا مسجد عاشقان خدا

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز