سه شنبه 18 مرداد 1401 - الثلاثاء 11 محرم 1444
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
0
نفر 0

بهشت و آرام گرفتن در آن‏

ضمير «نا» در قلنا كه فعل را به صورت متكلم مع الغير آورده براى نشان دادن عظمت و بزرگى و كبريائى است.

گفتيم اى آدم تو و همسرت در اين بهشت معين و خاص آسوده خاطر سكونت گيريد و آرامش يابيد.

درباره اين بهشت چنان كه از تحقيق محققان در آيات و معارف و روايات استفاده ميشود بايد گفت منظور بهشت جاودان آخرتى نيست، زيرا هركس به خاطر لياقتش و عبادات و اعمال صالحش و خدمات و اخلاق حسنهاش در آن وارد شود و زمان ورود آن هم در قيامت كبرى است هرگز از آن خارج نمى شود، و بهشت آخرتى فضائى نيست كه شيطان بتواند در آن وارد شود، و به وسوسه و فتنه انگيزى دست يازد، و زمينه عصيان و طغيان فراهم كند و انسانها را براى اندكى مال و زمين با تحريك حرص و آز و شهوتشان به جان هم اندازد.

و نيز مكانى آباد و سرسبز پر از گل و چمن و انواع درختان در روى زمين نبود، كه بودن در چنين مكانى درجه و مرتبه و مقامى براى خليفه الله نيست تا هبوطى در آن صورت گيرد، چه اين كه چنين مكانى و مكانهائى مانند آن در دنيا به طور اكثر بسترى براى شياطين و شيطنتها و فساد و طغيان و گناه و معصيت است، و سببى براى تحريك رذائل نفسى و زمينهاى براى دور شدن هوس رانان و غافلان از خداست.

بايد پذيرفت كه مراد از بهشت در اين آيه شريفه مكانى است كه نه همه كمالات آخرت را داشت و نه همه اوصاف دنيا را، نه جائى بود آخرتى محض، و نه مكانى بود مادى خالص، بلكه فضائى ميان دنيا و آخرت بود، و انواع نعمت هاى مادى كه هم نشان از آخرت داشت و هم نشان از دنيا و انواع نعمت هاى معنوى در آن فراوان بود.

از آيات سوره مباركه طه كه به آدم خطاب شد:

إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيها وَ لا تَعْرى ، وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها وَ لا تَضْحى :

اى آدم يقيناً براى تو در اين بهشت اين چهار حقيقت هست كه نه گرسنه ميشوى و نه برهنه گردى، و نه در آن تشنگى يابى، و نه دچار آفتاب زدگى شوى.

استفاده ميشود كه اين چهار خصلت از كمالات بهشت آخرتى است، زيرا باغ هاى دنيا هم گرسنگى دارد و هم برهنگى، هم تشنگى دارد هم آفتاب زدگى، كه گرسنگى را با خوردن ميوه و برهنگى را با پوشيدن لباس، و تشنگى را با آشاميدن آب و آفتاب زدگى را با سايه گرفتن جبران ميكنند، بهشت آدم بهشتى بود كه خوشى و لذت در آن دوام داشت و نعمت هايش مسبوق به گرسنگى و برهنگى و تشنگى و آفتاب زدگى نبود.

و از طرفى چون شيطان توانست در آن بهشت وارد شود، و قلب آدم و حوا را به وسوسه دچار نمايد، و نهايتاً زمينه خروج آنان را فراهم كند بايد گفت جنبه دنيائى اين بهشت بود، در هر صورت اين بهشت معهود بهشتى بود كه از كمالات آخرت و اوصاف دنيا نشانهها داشت، و از آيه شريفه استفاده ميشود كه بناى زوجيت و زن و شوهرى، و مسكن مايه آرامش، و انواع نعمتها و استفاده از آنها، و دورى جستن از آنچه براى انسان و زندگياش زيان بار است از لوازم و ضروريات حيات و زندگى است.

 

 


منبع : پايگاه عرفان
1136
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:
لینک کوتاه

آخرین مطالب

حضرت زينب (س) معيار تربيت دينى
نظر امام صادق(ع) درباره قمر بنی هاشم
غبطه به مقام حضرت عباس (ع)
شخصیت بی‌نظیر حضرت ابوالفضل (ع)
مقام حضرت عباس (ع)
دشمن امام زمان (عج)
مقام عصمت حضرت علی اکبر(ع)
اقتدا به حضرت علی اکبر(ع)
هرچه خوبی برای خود می‌ پسندی، برای دیگران هم ...
حفظ پاكى و پاكدامنى در فضاى عشق‏

بیشترین بازدید این مجموعه

براى هر گناهى توبه اى مخصوص است
ديدارى عجيب از ايت اللّه آقا سيد جمال الدّين با ...
دانشمند فداكار
لقمه حلال
از آنهایی که می دانند بپرسید
حضرت زينب (س) معيار تربيت دينى
دعوت امام حسین(ع) به تقوا
الگوی امام زمان(عج)
جور دیگر باید دید
معنای سعادت

 
نظرات کاربر

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز



گزارش خطا  

^