فارسی
پنجشنبه 06 آذر 1399 - الخميس 10 ربيع الثاني 1442

  791
  0
  0

توبه خاص هر گناه‏


آمرزش من آماده است، ولى براى به دست آوردن آمرزش، توبه لازم است «1» و توبه گناهان با همديگر فرق مى كنند. بايد ديد اين گناهى كه من مرتكب شده ام، در رابطه با عبادت است؟ يا در رابطه با مال مردم؟ و يا در رابطه با حقوق مردم؟

همه اين ها بايد كاملًا جبران شوند. يا اگر حاكم، مدير و يا قاضى دادگاهى، با علم و توجه به مسأله، بنا به دلايلى مانند عصبانى بودن از بدكاران، زمين و خانه كسى را مصادره كرده است و اكنون كه آرام شده و فهميده است كه گرچه بد بودند، اما به ناحق در مال مردم حكم داده است، توبه اين قاضى و يا حاكم به اين است كه برود مال را پس بگيرد و به صاحبش برگرداند و اگر ضررهايى متوجه مال شده، بايد همه آنها را پس بدهد. آن وقت است كه مغفرت خدا ظهور مى كند.

به قدرى پروردگار عالم عاشق توبه بندگان و هزينه كردن مغفرت خود است كه براى گنهكارانى كه توبه نمى كنند و مغفرت او را طلب نمى كنند، در قرآن فريادش بلند شده است:

«أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ »

اين فرياد را از كجا مى فهميم؟ از حرف تحضيض كه در آيه شريفه به كار گرفته شده است. «أَفَلَا يَتُوبُونَ » چرا گناهكاران توبه نمى كنند؟ من مى خواهم آمرزشم را هزينه كنم. چرا برنمى گردند؟ از آلودگى ها دست برنمى دارند و به پاكى ها گرايش پيدا نمى كنند.

چرا از من طلب آمرزش نمى كنند؟ من آماده آمرزش و بخشش هستم. من خدايى هستم كه به انتظار توبه فرعون و آمرزيدن او بودم.

به همين دليل به موسى عليه السلام گفتم:

«اذْهَبَآ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى* فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ

يَخْشَى »  اگر متذكر مى شد و قلبش نسبت به من فروتن مى شد، آمرزش او حتمى بود.

در اينجا وجود مبارك حضرت زين العابدين عليه السلام با اشك چشم به پروردگار عرض مى كند:

«فَما عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ البابِ بَعْدَ فَتْحِهِ»

خدايا! چه چيزى باعث غفلت مردم است كه تو درى را به روى آنان به نام درب توبه باز كردى؟ و آنها بعد از عمرى، هنوز نيامده اند كه از اين درب وارد شوند؟

چرا؟ تا چه زمانى مردم مى خواهند گناه كنند و اهل فساد باشند؟ مردم كه از گناه ضرر ديده، سود و منفعتى نديدند.

«أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ »

 نمى خواهند از من طلب مغفرت كنند؟ بر شما واجب است كه گناه كاران را با اين گونه آيات بيدار كنيد.

 


منبع : پایگاه عرفان
  791
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

درک رحمانیت و رحیمیت پروردگار، کوتاه‌ترین راهِ یافتن ...
رحمت رحیمیۀ پروردگار، مختص مؤمنین
رسول خدا(ص)، جامع همۀ ارزش‌ها و کرامات
معرفت و عبادت، دو هدف نهاییِ خلقت انسان
ارزش بندگی و دینداری در آزادی عمل
ارزش زیارت حضرت رضا(ع) در کلام امیرالمؤمنین(ع)
حقیقت آدم مقدّم و آدم مؤخر در کلام وحی
دشمنی با اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، خسرانی آشکار
انسان جامع و کامل، شایستۀ مقام خلافت‌اللهی
خسران جدایی از حضرت حق در دنیا و آخرت

بیشترین بازدید این مجموعه

دورى از مدعيان دروغين‏
اتصال حضرت ابراهيم عليه السلام به حقيقت‏
ثمره هزينه عمر مطابق با خواسته‏هاى الهى‏
شرمندگى از ايام جوانى‏
چهره ملكوتى يوسف عليه السلام-جلسه سوم (متن کامل +عناوین)
صبر و شكيبايى سيد ابراهيم قزوينى‏
تجلى جمال محبوب بر حضرت موسى عليه‏السلام‏
تواضع و آثار آن - جلسه پنجم - (متن کامل + عناوین)
مرگ و عالم آخرت - جلسه سوم (2) - (متن کامل + عناوین)
خودشناسی، راهی به‌سوی بهشت پروردگار

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز