فارسی
چهارشنبه 14 خرداد 1399 - الاربعاء 11 شوال 1441
  727
  0
  0

قرآن ناطق ، امام على عليه‏السلام

در اين موقع ما آيات الهى را از نسخه اصل كه امام مبين و ذكر حكيم و كسى كه علم كتاب نزد اوست و او اميرالمؤمنين  عليه السلام است مى خوانيم ، خداوند مى فرمايد : وَإِنَّهُ فِى أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِىٌّ حَكِيمٌ   . و همانا كه آن در امّ الكتاب [ كه لوح محفوظ است ] نزد ما بلند مرتبه و حكيم است .و به همين جهت به آن كلامى كه بدان ناطق گشت فرمود :  من نقطه زير «باء» هستم .  و به سينه شريفش اشاره كرده كه آگاه باشيد در اينجا علوم بزرگى است ، اى كاش براى آن ، كسانى مى يافتم  . بايد توجه داشت كه فسق و عصيان ، كفر و ريا و شرك و كدورت و تنگدلى و هر نوع ظلم و فساد و فحشا و منكرات ، محصول ظلمت دل و غفلت قلب است .انسان بايد با توجّه به خدا و دستورهاى انبيا و عمل به قرآن و متابعت از رسول  اكرم  صلى الله عليه و آله و ائمه طاهرين عليهم السلام از دچار شدن به غفلت قلب ، خود را حفظ كند .اين واقعيّت ها سبب روشنى دل و بيدارى جان و پديد آمدن نور در قلب است .چون قلب به ياد او روشن گشت ، آن نور بر كليّه حركات و سكنات انسان حاكم گشته و پس از اين كه آن نور در اثر عمل و تقوا با وجود انسان يكى شد ، آدمى
عارفى كامل و سالكى خبير خواهد شد .بنابراين اگر ذكر در اوّلين جمله خطبه كتاب به معناى قرآن باشد ، معنا اين مى شود كه حضرت حق قلوب عارفان را به قرآنش منوّر كرد و اگر ذكر به معناى
توجّه باشد يا به معناى نماز ، يا به معناى اورادى كه در كتب دعا وارد شده باز برگشت به همان معناى قرآنى دارد ؛ زيرا قرآن حاوى تمام حقايق و جامع همه واقعيّت ها است .


 برگرفته از کتاب عرفان اسلامی

  727
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

latest article


 
نظرات کاربر