فارسی
چهارشنبه 12 آذر 1399 - الاربعاء 16 ربيع الثاني 1442

  1765
  0
  0

احترام خدا به نفس پاك‏

مطلب ديگر اين كه خداوند متعال در هنگام مرگ پاكان عالم، انبيا، اوليا و امامان عليهم السلام و در هنگام شهادت حضرت سيدالشهدا عليه السلام- به فرموده امام صادق عليه السلام- آنها را به اسم خطاب نمى كنند، بلكه مى فرمايد: «ارْجِعِى إِلَى رَبّكِ» خطابش را به طور مستقيم متوجه نفس عاشقان و اولياى خود كرده است؛
«يأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ»  «مطمئنّة» صفت نفس است. مى توانست بفرمايد: «يا حسين! ارجعى الى ربّك» اما عظمت نفس شخصيت تغذيه شده با رزق حلالِ ويژه خود را چگونه خطاب مى كند كه باعث مى شود پروردگار عالم هنگام عبور اوليائش از دنيا، دعوت ويژه اى از آنان بكند: «يأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ* ارْجِعِى» امام صادق عليه السلام مى فرمايد: نام ديگر سوره فجر «سورة الحسين» است، به خاطر آخرين آيه سوره كه خدا مى فرمايد: «يأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ* ارْجِعِى إِلَى رَبّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً* فَادْخُلِى فِى عِبدِى* وَ ادْخُلِى جَنَّتِى»
رجوع به سوى پروردگار
چرا «ارجعى» رجوع چيست؟ رجوع به جايى است كه اول در آنجا بوده. كجا بوده است؟ نزد آن كسى كه به او مى گويد «ارجعى». اصل و ريشه اش او بوده است. «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّآ إِلَيْهِ رَ جِعُونَ»  يعنى قبل از اين كه به دنيا بيايد و به صورت خاك آفريده شود، حتى قبل از اين كه به صورت «دخان» در ماده اصلى عالم باشد، در علم پروردگار بوده؛ يعنى صورت علمى نزد وجود مقدس حضرت حق داشته است و از آنجا او را سفر دادند و به دنيا آوردند. او سالم سفر كرده و در اين مسافرت نيز در طول بودن در دنيا خودش را برابر با طرح خدا تغذيه كرده تا هم اخلاق، هم رنگ، انيس و مونس خدا شده، حال پروردگار به او مى فرمايد: «يأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِى إِلَى رَبّكِ»
بى ارزشى نفوس شريره و خبيثه
اما آن كسى كه نفس را تغذيه حرام كرده و نفس او شريره و خبيثه شده، كه وجود مبارك و پرفايده «صدرالمتألهين شيرازى» اين تعبيرها را در كتابهاى خود دارند. آن كسى كه نفس را از حرام تغذيه كرده و نفس را به نفس خبيثه و شريره تبديل كرده، او را «ارْجِعِى إِلَى رَبّكِ» نمى گويد. وقتى جان اين شخص را مى گيرند و نفس را از بدن جدا مى كنند، با احاطه جهنّم جدا مى كنند: «وَإِنَّ جَهَنَّمَ لُمحِيطَةٌ بِالْكفِرِينَ» «محيط» اسم فاعل است؛ يعنى همان وقتى كه در دنيا بوده، در احاطه دوزخ بوده است و اكنون كه مى خواهند نفس او را جدا كنند، در احاطه دوزخ از بدن جدا مى كنند.


منبع : مرکز علمی تحقیقاتی دارالعرفان الشیعی
  1765
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

صعود اهل تقوا بر قله كرامت
بار سنگین ظلمت در جدایی از نور حق
دو درس مهم از حادثۀ کربلا
موجی از رحمت الهی در اعمال اختیاری انسان
درک رحمانیت و رحیمیت پروردگار، کوتاه‌ترین راهِ یافتن ...
رحمت رحیمیۀ پروردگار، مختص مؤمنین
رسول خدا(ص)، جامع همۀ ارزش‌ها و کرامات
معرفت و عبادت، دو هدف نهاییِ خلقت انسان
ارزش بندگی و دینداری در آزادی عمل
ارزش زیارت حضرت رضا(ع) در کلام امیرالمؤمنین(ع)

بیشترین بازدید این مجموعه

كفايت خدابر بندگان‏
اصحاب يمين، رها از قيد و بند
آثار مثبت عمل - جلسه پانزدهم - (متن کامل + عناوین)
مرگ و عالم آخرت - جلسه بيست و ششم (1) - (متن کامل + عناوین)
توحيد و تشويق به آموختن علم
آثار تكليف عمر
فرار شیعه از شعله‌های آتش الهی
دلیل وجود داشتن و استجابت دعا و نفرین
ارزش والای مؤمن نزد پروردگار
شناخت پروردگار با تعقل در آیات الهی

آخرین مطالب

صعود اهل تقوا بر قله كرامت
بار سنگین ظلمت در جدایی از نور حق
دو درس مهم از حادثۀ کربلا
موجی از رحمت الهی در اعمال اختیاری انسان
درک رحمانیت و رحیمیت پروردگار، کوتاه‌ترین راهِ یافتن ...
رحمت رحیمیۀ پروردگار، مختص مؤمنین
رسول خدا(ص)، جامع همۀ ارزش‌ها و کرامات
معرفت و عبادت، دو هدف نهاییِ خلقت انسان
ارزش بندگی و دینداری در آزادی عمل
ارزش زیارت حضرت رضا(ع) در کلام امیرالمؤمنین(ع)

بیشترین بازدید این مجموعه

كفايت خدابر بندگان‏
اصحاب يمين، رها از قيد و بند
آثار مثبت عمل - جلسه پانزدهم - (متن کامل + عناوین)
مرگ و عالم آخرت - جلسه بيست و ششم (1) - (متن کامل + عناوین)
توحيد و تشويق به آموختن علم
آثار تكليف عمر
فرار شیعه از شعله‌های آتش الهی
دلیل وجود داشتن و استجابت دعا و نفرین
ارزش والای مؤمن نزد پروردگار
شناخت پروردگار با تعقل در آیات الهی

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز