فارسی
دوشنبه 05 خرداد 1399 - الاثنين 2 شوال 1441
  618
  0
  0

ارزش تحصیل ادب

چه مطلب شگفت آورى است که از امام به حق ناطق حضرت صادق (علیه السلام)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1 ـ نهج البلاغه : 174 ، خطبه ى 86 .
2 ـ کافى : 2 / 90 ، باب الصبر ، حدیث 9 ; بحار الانوار : 68 / 73 ، باب 62 ، حدیث 6 .
3 ـ کافى : 2 / 89 ، باب الصبر ، حدیث 4 ; تحف العقول : 281 ; بحار الانوار : 68 / 91 ، باب 62 ، حدیث 46 .
روایت شده است که ارزش آداب انسانى و حسنات اخلاقى به اندازه اى است که اگر دو روز عمرت را به تاخیر انداختند ، یک روزش را براى تحصیل حسنات و آداب بگذار ، نه براى نماز و روزه و حج و روز دیگرش را براى کمک گرفتن از حسنات براى مرگى آبرومند و معنوى :ان اُجِّلَتْ فِى عُمُرِکَ یَوْمَینِ فَاجْعَل احَدَهُما لاَِدَبِک لِتَسْتَعِینَ بِهِ عَلَى یَومِ مَوتِکَ(1) . اگر دو روز عمرت را به تاخیر انداختند ، یکى از آن دو روز را براى به دست آوردن ادب که حسنات اخلاقى و حقایق معنوى است قرار داده تا به وسیله ى آن براى روز مرگت یارى بجویى .ادب و آراستگى و حسنات اخلاقى وقتى بر صفحه ى باعظمت وجود انسان نقش مى بندد ، انسان احساس شرافت و بزرگوارى و ارزش و کرامت مى کند و چون دریایى از خصلت هاى مثبت و ملکات معنوى را با خود دارد ، دنیا و عناصرش در دیده ى او کوچک مى نماید و به همین سبب خود را به امور مادى هرچه باشد و هرچند باشد نمى فروشد ، بلکه دنیا و عناصرش را نیز مطابق با مقررات قرآن و آثار اهل بیت (علیهم السلام) براى بیشتر کردن کرامت و شرافتش به کار مى گیرد .از حضرت سجاد (علیه السلام) روایت شده است :مَن کَرُمَتْ عَلَیهِ نَفْسُهُ هَانَتْ عَلَیهِ الدُّنیا(2) . کسى که احساس شرافت و بزرگوارى مى نماید ، دنیا نزد او خوار و بى مقدار است .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1 ـ کافى : 8 / 150 ، حدیث من ولد فى الاسلام ، حدیث 132 ; وسائل الشیعه : 19 / 266 ، باب 6 ، حدیث 24559 .
2 ـ تحف العقول : 278 ; بحار الانوار : 75 / 135 ، باب 21 ، حدیث 3 .
آرى ، کسى که دریایى بى ساحل از شرافت و کرامت و زیبایى هاى اخلاقى را با خود دار حکومت دنیایى و امارت بردم اگر در دست او همراه با عدالت ورزى نباشد در نظرش از کفش کهنه و پاره اى که جز خودش حوصله ى وصله بر آن را ندارد خوارتر و حقیرتر است و این ارزیابى از شخصیتى الهى و ملکوتى که همه ى هستى گنجایش عظمتش را نداشت چون امیرالمومنین(علیه السلام) است ، همان انسان والایى که وقتى اهل تقوا و اولیاى الهى را براى صحابى بزرگوارش معرفى مى کند ، در بخشى از گفتارش مى فرماید :عَظُمَ الخَالِقُ فِى انفُسِهِم فَصَغُرَ مَا دُونَهُ فِى اعیُنِهِم(1) . آفریننده ى هستى در باطنشان عظیم و غیر او در دیدگانشان کوچک و حقیر است .

  618
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    پاداش یتیم نوازى
    دارنده ى حسنات اخلاقى عاشقانه آن را هزینه مى کند
    والاترین مکتب
    تواضع محمد بن مسلم
    انفاق
    خوش رویى
    خوردن مال یتیم
    ارزش تحصیل ادب
    داستانى از تواضع امیرالمومنین (علیه السلام)
    کمال خوش رفاقتى

بیشترین بازدید این مجموعه

      چهار حق واجب اخلاقى
      شیعه در کلام اهل بیت (علیهم السلام)
      والاترین مکتب
      توکل
      على و بازار پیراهن فروشان
      پناه دادن به یتیم
      خوردن مال یتیم

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز