فارسی
چهارشنبه 14 خرداد 1399 - الاربعاء 11 شوال 1441
  1854
  0
  0

تهى بودن درون از حرام

حرام مالى ، عنصرى است که از طریق ستم و تجاوز و کسب نامشروع مانند ربا ، کم فروشى ، دزدى ، غصب ، رشوه ، اختلاس ، تقلب ، حیله و . . . به دست مى آید ، یقیناً پرهیز از خوردن حرام زمینه ساز درمان دردهاى باطنى و سبب صفا و جلاى باطن آدمى است .آیات قرآن و روایات به شدّت انسان را از نزدیک شدن به مال حرام نهى مى کنند و خوردنش را مایه فساد باطن و تاریکى قلب و نیز ظلمت قبر مى دانند .پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآل مى فرماید :« رُبَّ اشْعَثَ اغْبَرَ مُشَرّد فِى الاسفَارِ مَطْعَمُهُ حَرَامٌ وَمَلْبَسُهُ حَرَامٌ وغَذّى بِالحَرَامِ یَرفَعُ یَدَیهِ فَیَقُولُ : یَا رَبِّ یَا رَبِّ فَانّى یُسْتَجَابُ لِذلِکَ ؟ ! ».چه بسا پریشانِ خاک آلود و در بدر در سفرها در حالى که طعام و پوشاک و تغذیه اش حرام است ، دو دست به سوى خدا بر مى دارد و یارب یارب مى گوید ، نهایتاً با این حرام ها کجا و چگونه دعایش مستجاب مى گردد ؟ ! .و نیز آن حضرت فرمود :

 « مَنِ اشتَرى ثَوباً بِعَشرَهِ دَراهِمَ وَفِى ثَمَنِهِ دِرهَمُ حَرَام لَمْ یَقبَلِ الله تَعالى صَلاتَهُ ماَدَامَ عَلَیْهِ مِنْهُ شَىء ».کسى که جامه اى را به ده درهم بخرد و درپولش درهمى از حرام باشد تا چیزى از آن حرام بر اوست خدا نمازش را نمى پذیرد .و آن بزرگوار فرمود :« کُلُّ لَحم نَبَتَ مِن حَرام فَالنّارُ اولى بِهِ ».هر گوشتى که از حرام روییده ، آتش به آن سزاوارتر است .و از آن حضرت روایت شده :« مَنْ لَمْ یُبَالِ مِن اینَ اکتَسَبَ المَال لَم یُبالِ اللهُ مِن اینَ ادخَلَهُ النّارَ ».کسى که باک نداشته باشد از چه مسیرى کسب مال مى کند ، خدا هم باک نخواهد داشت از کجا او را وارد دوزخ مى نماید .پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآل فرمود :« دِرهَمٌ مِن رِبا اشَدُّ مِن ثَلاثینَ زَنْیَهً فِى الاسلامِ »یک درهم ربا بدتر از سى زنا در اسلام است .و نیز آن بزرگوار فرمود :« مَن اصابَ مَالاً مِن مَاْثَم فَوَصَلَ بِهِ رَحِماً او تَصَدَّقَ بِهِ او انفَقَهُ فِى سَبیلِ اللهِ جَمَعَ اللهُ لَهُ ذلِکَ جَمیعاً ثُمّ قَذَفَهُ فِى النّار ».

کسى که از راه حرام و معصیت به ثروتى دست یابد ، پس با آن صله رحم کند ، یا صدقه بدهد ، یا در راه خدا هزینه نماید خدا همه آنها را براى او یک جا جمع کند سپس به آتش مى اندازد .امام صادق (علیه السلا از پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآل روایت کرده که آن حضرت فرمود : « ان اخوَفَ مَا اخَافُ عَلى اُمَّتى مِن بَعدى ، هذِهِ المَکَاسِبُ الحَرَامُ والشَّهوَهُ الخَفِیَّهِ وَالرِّبا ».ترسناک ترین چیزى که پس از خود بر امتم مى ترسم این کسب هاى حرام و شهوت پنهان و رباست .از امام صادق (علیه السلا روایت شده :

 « اذَا اکتَسَبَ الرَّجُل مَالاً مِنْ غَیْرِ حِلِّهِ ثُمَّ حَجَّ فَلبّى نُودِىَ لاَ لَبّیکَ وَلاَ سَعدَیْکَ ».هنگامى که انسان ثروتى را از راه غیر حلال به دست آورد سپس با آن به حج برود و تلبیه بگوید ، پاسخ مى آید : نه اجابت مى شوى و نه خوشبخت ! !و نیز آن حضرت فرمود « کَسْبُ الحَرام یَبِینُ فِى الذُّرّیَّهِ ».آثار کسب حرام در نسل انسان آشکار مى گردد !و از امام موسى کاظم (علیه السلا نقل شده« اِنَّ الحَرَامَ لاَ یَنمى وَاِنْ نَمى لاَ یُبارَکُ لَهُ فِیه ، ومَا انفَقَهُ لَم یُوجَرْ عَلَیه وَمَا خَلَّفَهُ کَانَ زَادَهُ الَى النَّارِ ».حرام زیاد نمى شود واگر زیاد شود برکتى در او نخواهد بود و آنچه از حرام انفاق مى گردد پاداشى ندارد و آنچه دارنده حرام بعد از خود به جا مى گذارد توشه اش به سوى آتش دوزخ است در رابطه با حلال از حکیمان و عارفان روایت شده است :عبد به حقیقت ایمان نمى رسد مگر در او چهار خصلت باشد :الف ـ واجبات را هماهنگ با سنت پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآل و اهل بیت (علیهم السلا انجام دهد .ب ـ با ورع و پاکدامنى لقمه حلال تناول کند .ج ـ در ظاهر و باطن از آنچه نهى شده بپرهیزد .د ـ تا هنگام مرگ بر این امور پایدارى ورزد .

آن که دوست دارد به نشانه هاى صدیقین درآید جز حلال نخورد و جز در مسیر دین یا آنجا که ضرورت دارد عمل نکند .کسى که چهل روز لقمه شُبهه ناک بخورد ، دلش تاریک مى گردد  . واگذاشتن یک درهم از شُبهه نزد من از صد هزار درهم صدقه پرداختن محبوب تر است  .شدت پرهیز و تقواى اهل خدا از حرام تا جایى بود که در روایتى آمده : امام صادق (علیه السلا چند روزى در حبس حاکم بنى عباس بود ، زنى شایسته و صالحه به دست زندانبان قرص نانى براى حضرت فرستاد ، زندانبان گرده نانى را بر طبقى نهاد و نزد حضرت قرار داد ، امام از خوردن نان خوددارى فرمود و عذرش از نخوردن نان این بود که نان بر طبق ستمکار حمل شده است  .

 

  1854
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

latest article


 
نظرات کاربر