فارسی
دوشنبه 03 آبان 1400 - الاثنين 19 ربيع الاول 1443
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
646
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

آثار مهرورزى به اهل بيت قدس سرهما

 آثار عشق و مهرورزى به اهل بيت قدس سرهما چه در دنيا و چه در آخرت به اندازه اى است كه در اين نوشتار نمى گنجد ، براى نمونه به روايتى بسيار مهم در « تفسير الكشاف الزمخشرى » كه از تفاسير مهم اهل سنت است و در سه روايت از كتب شيعه اكتفا مى كنيم . « عن النّبى أنَّهُ قالَ : مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحَمَّدٍ ماتَ شَهِيْدَاً ألا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحَمَّدٍ ماتَ مَغْفُوراً لَهُ ألا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحمَّدٍ مات تائِباً ألا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحمَّدٍ ماتَ مُؤمِنَاً مُسْتَكْمِلَ الإيمانِ ألا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحَمَّدٍ بَشَّرَهُ مَلَكُ المَوتِ بِالْجَنَّةِ ثُمَّ مُنكَرٌ وَنَكِيرٌ ألا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحمَّدٍ يُزَفُّ الى الجنَّةِ كَما تُزَفُّ الْعَرُوسَ إلى بَيْتِ زَوْجِها ألا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحَمَّدٍ فُتِحَ لَهُ فِى قَبْرِهِ بابانِ إلى الْجَنَّةِ ألا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلَ مُحَمَّدٍ جَعَلَ اللّه ُ قَبْرَهُ مَزارَ ملائِكَةِ الرَّحْمَةِ ألا وماتَ عَلى حُبِّ آلَ محمَّدٍ ماتَ على السُّنَةِ وَالجَمَاعَةِ . . »   . از پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود : هر كس بر محبّت آل محمد بميرد شهيد مرده است ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد آمرزيده مرده است ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد در حال توبه مرده است ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد مؤمنى مرده است كه ايمانش را كامل كرده ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد ملك الموت و سپس نكير و منكر او را به بهشت مژده مى دهند ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد چون عروسى كه به خانه داماد برده مى شود ، به بهشت مى برند ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد ، در قبرش دو در به سوى بهشت باز مى شود ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد ، خدا قبرش را زيارتگاه فرشتگان رحمت قرار مى دهد ، آگاه باشيد ! هر كس بر محبّت آل محمد بميرد ، بر روش پيامبر و گروه مؤمنان مى ميرد . . .

اعمش18 مى گويد : براى حج خانه خدا از ديارم به سوى مكه بيرون رفتم ، هنگامى كه مسافتى طولانى پيمودم زن كورى را در كنار جاده ديدم كه مى گفت : به حق محمد و آلش ديده را به من برگردان ، از گفتارش به شگفت آمده ، به او گفتم : چه حقى محمد و آلش بر خدا دارند ؟ ! در حالى كه خدا بر آنان حق دارد نه آنان بر خدا ، به من گفت : اى احمق ! خاموش باش ، به خدا سوگند او از انسان خشنود نمى شود مگر انسان به حق آنان قسم ياد كند ، اگر آنان را بر خدا حقى نبود به آن قسم ياد نمى كرد ، گفتم : خدا در كجا سوگند ياد كرده است ؟ گفت در سوره حجر آيه هفتاد و دو : لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِى سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ  .[ اى پيامبر ! ] به جان تو سوگند ، آنان در مستى خود فرو رفته و سرگردان بودند . من نسبت به دليلى كه برايم آورد قانع نشدم ، هنگامى كه از حج برگشتم در همان محل او را بينا ديدم كه مى گفت : أَيُّها النَّاسُ أحِبُّوا عَلِيّاً فَحُبُّهُ يُنْجِيْكُمْ مِنَ النّارِ . اى مردم ! على را دوست بداريد و به او عشق بورزيد كه محبّت او شما را از آتش رهايى مى بخشد .
به او سلام كرده ، از شأن و وضع او پرسيدم ، به من گفت : محمد و على نزدش آمدند و محمد صلي الله عليه و آله با دست مباركش بر ديده او كشيد و او بينا شد و به او گفت : در همين جا بنشين تا مردم از حج برگردند و آنان را آگاه كن كه محبّت على از آتش نجاتشان مى دهد . بُرَيْد عِجْلِى مى گويد : نزد حضرت امام باقر عليه السلام بودم كه مسافرى از خراسان در حالى كه پياده طى طريق كرده بود ، به محضر آن بزرگوار آمد و دو پايش را كه قسمت قسمت شكافته بود نشان داد و گفت : به خدا سوگند ! مرا چيزى جز محبّت شما اهل بيت از جايى كه آمده ام نزد شما نياورد ، حضرت امام باقر عليه السلام فرمود : « وَاللّه ِ لَوْ أَحَبَّنا حَجَرٌ حَشَرَهُ اللّه ُ مَعَنَا وَهَلِ الدّينُ إلاّ الحُبُّ ». به خدا سوگند اگر سنگى ما را دوست داشته باشد خدا او را با ما محشور مى كند و آيا دين جز عشق و محبّت است ؟

به اين نكته بسيار مهم بايد توجه داشت كه براى نجات نبايد فقط به محبّت تنها اكتفا كرد ، لازم است زلف محبّت را به زلف عمل صالح و اجراى احكام حق و فرهنگ اهل بيت قدس سرهما گره زد تا باب نجات به روى انسان بازگردد ، اين حقيقتى است كه از روايات هم استفاده مى شود ، از حضرت امام رضا عليه السلام در اين زمينه روايت شده است : « لا تَدَعُوا الْعَمَلَ الصّالِحَ وَالإجْتِهادَ فى الْعِبادَةِ إِتِّكالاً عَلى حُبِّ آل مُحَمَّدٍ لا تَدَعُوا حُبَّ آلَ مُحَمَّدٍ والتَّسْلِيمَ لأمْرِهِمْ إِتِّكالاً عَلى الْعِبادَةِ فَإِنَّهُ لا يُقْبَلُ أَحَدُهُما دُوْنَ الآخَرِ »  .كار شايسته و كوشش در عبادت را با تكيه بر محبّت آل محمد رها نكنيد و محبّت آل محمد و تسليم نسبت به امر آنان را با تكيه بر عبادت وامگذاريد زيرا يكى از آن دو بدون ديگرى پذيرفته نخواهد شد .


منبع : برگرفته از کتاب با کاروان نور استاد حسین انصاریان
646
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

حضرت رقیه (س)
سکوت در کلام امام رضا (ع)
سبّ و ناسزا
برکت حضرت معصومه(س)
زیارت اربعین یعنی رفتن به کربلا
نتيجه شوم مستى‏
آزمایش انسانها
دعا و زيارت امام خمینی(ره)
شفاعت امام حسین علیه السلام
دعوت امام حسین(ع) به تقوا

بیشترین بازدید این مجموعه

محبت سرشار يعقوب به يوسف
سرمايه يقين به حقيقت‏
کنترل خشم و تسلط داشتن بر خود
اخلاق ائمه(ع)
کم حرف بزنید و زیاد قضاوت نکنید!
رحمت و احسان خدا
وجود انسان
محبت، ثروت بزرگ
نفرین امام هادی(ع)
رسیدن به بهشت

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا