فارسی
سه شنبه 01 تير 1400 - الثلاثاء 11 ذي القعدة 1442
قرآن کریم مفاتیح الجنان نهج البلاغه صحیفه سجادیه
599
0
نفر 0
0% این مطلب را پسندیده اند

مهر و محبّت به خدا و اهل بيت قدس سرهما

محبّت به خدا و پيامبر و امامان معصوم قدس سرهما و اولياى حق ، محبتى است كه سبب ظهورش در خانه قلب ، معرفت به جمال و جلال ازلى و ابدى و شناخت كمالات پيامبر و رهبران آسمانى و چهره هاى ملكوتى است . محبتى كه دل را صفا مى دهد ، باطن را جلا مى بخشد ، اعضاء و جوارح را به گردونه طاعت مولا درمى آورد و زمينه قرب عاشق را به معشوق فراهم مى كند . محبتى كه آتش سوزانش هر چه غير محبوب است از ميان برمى دارد و جز او را در عرش دل باقى نمى گذارد . محبّت او است كه در قرآن مجيد مطرح است : . . . يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ. . .  . . . . آنان را دوست دارد ، و آنان هم خدا را دوست دارند . . .
. . . وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبَّاً للّه ِِ . . .  . . . . ولى آنان كه ايمان آورده اند ، محبّت و عشقشان به خدا بيش تر و قوى تر است . . . و همين دو آيه براى اثبات اين حقيقت كه محبّت به خدا با ارزش ترين حالت است ، كافى است زيرا متعلق اين محبّت حضرت رب العزه است كه فوق همه چيز و مستجمع همه صفات كمال است .
محبتى كه حضرت رحمة للعالمين و خاتم النبيين و ولى المؤمنين و شفيع المذنبين و مايه جان صادقين تحصيلش را از راه ويژه و مخصوص خودش ، فرمان واجب داده است : « أَحِبُّوا اللّه َ لِما يَغْدُوكُمْ مِنْ نِعَمِهِ وأحِبُّونِى لِحُبِّ اللّه ِ إِيَّاىَ » . خدايى كه در بستان نعمت هاى مادى و معنوى اش شما را پرورش داد و در امور دنيايى و آخرتى چيزى از شما فروگذار نكرد و نيز به من كه پيامبر و هدايت گر و تأمين كننده خير دنيا و آخرت شما هستم عشق ورزيد به خاطر اين كه من به سبب كمالاتم مورد محبّت خدا هستم .
اين محبّت كه آتش افروخته حق در دل اهل حقيقت است از شرايط ايمان بلكه ريشه ايمان و مايه و ذات ايمان است . ابو رزين عقيلى به پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله عرضه داشت : « يا رَسولَ اللّه ِ ! ما الاِْءيمانُ ؟ قَالَ : أنْ يَكونَ اللّه ُ وَرَسُولُه أَحَبُّ إِلَيْكَ مِمّا سِواهُما »  . اى فرستاده خدا ! ايمان چيست ؟ حضرت فرمود : خدا و پيامبرش نزد تو از هر چه غير آن دو منبع فيض است محبوب تر باشد .  و در روايتى ديگر از پيامبر عزيز صلي الله عليه و آله نقل شده : « لا يُؤْمِنُ الْعَبْدُ حَتّى اَكُونَ أَحَبَّ إِلَيهِ مِنْ أَهْلِهِ وَمالِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِيْنَ » .
عبد مؤمن نيست مگر اين كه من نزد او از خانواده و مال و همه مردم محبوب تر باشم . و در روايتى افزوده شده : « وَمِنْ نَفْسِهَ »  . [ و نه تنها از مال و زن و فرزند و همه مردم بلكه ] نزد خود او از وجود خودش نيز محبوب تر باشم . چنين محبتى هنگامى كه در دل شعله كشد و آتشش به جان افتد محب را در نقطه اى قرار مى دهد كه هر چه محبوب از او بخواهد با جان و دل بپذيرد و آن را براى رضاى محبوب و خشنودى معشوق انجام دهد و به همين خاطر است كه گفته اند و اثبات كرده اند كه « محبّت مايه طاعت و پديد آوردنده كرامت است »


منبع : برگرفته از کتاب با کاروان نور استاد حسین انصاریان
599
0
0% (نفر 0)
 
نظر شما در مورد این مطلب ؟
 
امتیاز شما به این مطلب ؟
اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:

آخرین مطالب

سبّ و ناسزا
قرآن یا اهل بیت؟
بهترین دانستنی ؟
معنای سعادت
مواظب باش
صداش بزن
هر چیزی را نگو!
بیا در خونم
دعوت شیطانی
حواست به خودت باشه

بیشترین بازدید این مجموعه

سبّ و ناسزا
حکمت تشريع مناسک حج
جايگاه مساجد در روايات‏
ارزش غلام سياه كربلا
شخصیت معنوی حضرت زهرا (س)
بدبینی نسبت به نیکان
نزدیک شدن به خدا
سخت گیری در دین
دعا برای دختر دار شدن
گناه یک تهمت

 
نظرات کاربر
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز

گزارش خطا