فارسی
يكشنبه 28 بهمن 1397 - الاحد 12 جمادى الثاني 1440

مناجات سیزدهم: راز و نیاز ذاکرین


دانلود

المناجاة الثالثة عشرة: مناجاة الذاكرين

مناجات سيزدهم: رازونياز ذاكران

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى اش هميشگى است
إِلَهِي لَوْ لا الْوَاجِبُ مِنْ قَبُولِ أَمْرِكَ لَنَزَّهْتُكَ مِنْ [عَنْ ] ذِكْرِي إِيَّاكَ، عَلَى أَنَّ ذِكْرِي لَكَ بِقَدْرِي لا بِقَدْرِكَ، وَ مَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَ مِقْدَارِي حَتَّى أُجْعَلَ مَحَلّاً لِتَقْدِيسِكَ، وَ مِنْ أَعْظَمِ النِّعَمِ عَلَيْنَا جَرَيَانُ ذِكْرِكَ عَلَى أَلْسِنَتِنَا، وَ إِذْنُكَ لَنَا بِدُعَائِكَ وَ تَنْزِيهِكَ وَ تَسْبِيحِكَ، إِلَهِي فَأَلْهِمْنَا ذِكْرَكَ فِي الْخَلاءِ وَ الْمَلاءِ، وَ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ، وَ الْإِعْلانِ وَ الْإِسْرَارِ، وَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ، وَ آنِسْنَا بِالذِّكْرِ الْخَفِيِّ، وَ اسْتَعْمِلْنَا بِالْعَمَلِ الزَّكِيِّ، وَ السَّعْيِ الْمَرْضِيِّ، وَ جَازِنَا بِالْمِيزَانِ الْوَفِيِّ، إِلَهِي بِكَ هَامَتِ الْقُلُوبُ الْوَالِهَةُ، وَ عَلَى مَعْرِفَتِكَ جُمِعَتِ الْعُقُولُ الْمُتَبَايِنَةُ،
خدايا اگر پذيرش فرمانت بر من واجب نبود هر آينه پاك نگاه مي داشتمت از اينكه ذكر تو گويم، چه ذكر من تو را به اندازه كاستي من است نه برازنده كمال تو، شأن و اندازه من چقدر مي تواند بالا رود تا ظرف تقديس تو قرار گيرم؟ از بزرگ ترين نعمت ها بر ما جاري شدن ذكر تو بر زبان ماست، و اجازه ات به ماست كه تو را بخوانيم و تنزيه و تسبيح گوييم، خدايا پس ذكرت را به ما الهام كن، در نهان و آشكار، و شب و روز، و پيدا و پنهان، و در خوشي و ناخوشي، و ما را به ذكر پنهان مأنوس فرما، و به عمل پاكيزه و كوشش پسنديده بكار گير، و به ميزان كامل پاداشمان ده، خدايا دل هاي عاشق شيفته تواند، و خردهاي جداي از هم بر معرفتت گرد آمده اند،
فَلا تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ إِلّا بِذِكْرَاكَ، وَ لا تَسْكُنُ النُّفُوسُ إِلّا عِنْدَ رُؤْيَاكَ، أَنْتَ الْمُسَبَّحُ فِي كُلِّ مَكَانٍ، وَ الْمَعْبُودُ فِي كُلِّ زَمَانٍ، وَ الْمَوْجُودُ فِي كُلِّ أَوَانٍ، وَ الْمَدْعُوُّ بِكُلِّ لِسَانٍ، وَ الْمُعَظَّمُ فِي كُلِّ جَنَانٍ، وَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنْ كُلِّ لَذَّةٍ بِغَيْرِ ذِكْرِكَ، وَ مِنْ كُلِّ رَاحَةٍ بِغَيْرِ أُنْسِكَ، وَ مِنْ كُلِّ سُرُورٍ بِغَيْرِ قُرْبِكَ، وَ مِنْ كُلِّ شُغْلٍ بِغَيْرِ طَاعَتِكَ، إِلَهِي أَنْتَ قُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ: «يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً» ، وَ قُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ: «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ» ، فَأَمَرْتَنَا بِذِكْرِكَ، وَ وَعَدْتَنَا عَلَيْهِ أَنْ تَذْكُرَنَا، تَشْرِيفاً لَنَا وَ تَفْخِيماً وَ إِعْظَاماً، وَ هَا نَحْنُ ذَاكِرُوكَ كَمَا أَمَرْتَنَا، فَأَنْجِزْ لَنَا مَا وَعَدْتَنَا، يَا ذَاكِرَ الذَّاكِرِينَ، وَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
بدين خاطر دل ها آرام نگيرند جز به ياد تو، و جان ها جز به هنگام مشاهده ات راحتي نيابند، تو تنزيه شده اي، در هرجا، و پرستيده گشته اي در هرگاه و در همواره روزگار بوده اي، و به هر زبان خوانده شده اي، و در هر دلي بزرگداشت شده اي، از هر لذّتي به جز ذكر تو، و از هر آسايشي جز همدمي با تو، و از هر شادماني به غير قرب تو، و از هر شغلي جز طاعت تو پوزش مي جويم، تو گفتي و گفتارت حق است كه: «اي كساني كه ايمان آورده ايد خدا را بسيار ياد كنيد و در بامداد و شامگاه او را تسبيح گوييد» و تو گفتي و گفتارت حق است: «مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم» ما را به ياد كردنت فرمان دادي، و وعده فرمودي كه تو نيز از روي شرافت و عزّت و كرامت بخشيدن به ما، ما را ياد كني، اكنون برابر با فرمانت تو را ياد مي كنيم، پس تو نيز به وعده ات وفا كن، اي يادآور يادكنندگان، و اي مهربان ترين مهربانان.
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز