فارسی
يكشنبه 28 بهمن 1397 - الاحد 12 جمادى الثاني 1440

مناجات چهارم: راز و نیاز امیدواران


دانلود

المناجات الرابعة: مناجاة الرّاجين

مناجات چهارم: رازونياز اميدواران

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهرباني اش هميشگي است
يَا مَنْ إِذَا سَأَلَهُ عَبْدٌ أَعْطَاهُ، وَ إِذَا أَمَّلَ مَا عِنْدَهُ بَلَّغَهُ مُنَاهُ، وَ إِذَا أَقْبَلَ عَلَيْهِ قَرَّبَهُ وَ أَدْنَاهُ، وَ إِذَا جَاهَرَهُ بِالْعِصْيَانِ سَتَرَ عَلَى ذَنْبِهِ وَ غَطَّاهُ، وَ إِذَا تَوَكَّلَ عَلَيْهِ أَحْسَبَهُ وَ كَفَاهُ، إِلَهِي مَنِ الَّذِي نَزَلَ بِكَ مُلْتَمِساً قِرَاكَ فَمَا قَرَيْتَهُ، وَ مَنِ الَّذِي أَنَاخَ بِبَابِكَ مُرْتَجِياً نَدَاكَ فَمَا أَوْلَيْتَهُ، أَ يَحْسُنُ أَنْ أَرْجِعَ عَنْ بَابِكَ بِالْخَيْبَةِ مَصْرُوفاً، وَ لَسْتُ أَعْرِفُ سِوَاكَ مَوْلًى بِالْإِحْسَانِ مَوْصُوفاً، كَيْفَ أَرْجُو غَيْرَكَ وَ الْخَيْرُ كُلُّهُ بِيَدِكَ، وَ كَيْفَ أُؤَمِّلُ سِوَاكَ وَ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ لَكَ، أَ أَقْطَعُ رَجَائِي مِنْكَ وَ قَدْ أَوْلَيْتَنِي مَا لَمْ أَسْأَلْهُ مِنْ فَضْلِكَ، أَمْ تُفْقِرُنِي إِلَى مِثْلِي وَ أَنَا أَعْتَصِمُ بِحَبْلِكَ، يَا مَنْ سَعَدَ بِرَحْمَتِهِ الْقَاصِدُونَ، وَ لَمْ يَشْقَ بِنَقِمَتِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ،
اي آن كه هرگاه بنده اي از او بخواهد عطايش كند، و هرگاه چيزي را كه نزد اوست آرزو كند به آرزويش برساند، و زماني كه به او روي آورد مقرّب و نزديكش كند، و گاهي كه تظاهر به گناه كند گناهش را پرده پوشي نمايد، و آنگاه كه بر او توكل نمايد او را بس باشد و كفايت كند، خداي من كيست كه بر آستانت وارد شده و خواهان مهمان پذيري ات باشد و تو از او پذيرايي نكرده باشي، و كيست كه مركب حاجت را با اميد به سخاوتت به درگاهت خوابانده باشد و تو احسانش ننموده باشي، آيا خوشايند است كه از درگاهت با محروميت بازگردم، درحالي كه جز تو سروري كه به احسان متصّف باشد نشناسم، چگونه به غير تو اميد بندم درحالي كه هر خوبي به دست توست، و چگونه جز تو را آرزو كنم درحالي كه آفرينش و فرمان خاص تو است، آيا اميدم را از تو بِبُرم درحالي كه از روي احسان آنچه كه از تو نخواستم به من عطا فرمودي، يا آيا به مانند خودم محتاجم مي كني درحالي كه به رشته محكمت چنگ مي زنم، اي آن كه قصدكنندگان به رحمتش خوشبخت شدند، و آمرزش خواهان به انتقامش بدبخت نشدند،
كَيْفَ أَنْسَاكَ وَ لَمْ تَزَلْ ذَاكِرِي، وَ كَيْفَ أَلْهُو عَنْكَ وَ أَنْتَ مُرَاقِبِي، إِلَهِي بِذَيْلِ كَرَمِكَ أَعْلَقْتُ يَدِي، وَ لِنَيْلِ عَطَايَاكَ بَسَطْتُ أَمَلِي، فَأَخْلِصْنِي بِخَالِصَةِ تَوْحِيدِكَ، وَ اجْعَلْنِي مِنْ صَفْوَةِ عَبِيدِكَ، يَا مَنْ كُلُّ هَارِبٍ إِلَيْهِ يَلْتَجِئُ، وَ كُلُّ طَالِبٍ إِيَّاهُ يَرْتَجِي، يَا خَيْرَ مَرْجُوٍّ، وَ يَا أَكْرَمَ مَدْعُوٍّ، وَ يَا مَنْ لا يُرَدُّ سَائِلُهُ [يَرُدُّ سَائِلَهُ ] ، وَ لا يُخَيَّبُ آمِلُهُ [يُخَيِّبُ آمِلَهُ ] ، يَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِدَاعِيهِ، وَ حِجَابُهُ مَرْفُوعٌ لِرَاجِيهِ، أَسْأَلُكَ بِكَرَمِكَ أَنْ تَمُنَّ عَلَيَّ مِنْ عَطَائِكَ بِمَا تَقِرُّ [تَقَرُّ] بِهِ عَيْنِي، وَ مِنْ رَجَائِكَ بِمَا تَطْمَئِنُّ بِهِ نَفْسِي، وَ مِنَ الْيَقِينِ بِمَا تُهَوِّنُ بِهِ عَلَيَّ مُصِيبَاتِ الدُّنْيَا، وَ تَجْلُو بِهِ عَنْ بَصِيرَتِي غَشَوَاتِ الْعَمَى، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
چگونه فراموشت كنم كه هميشه به يادم بوده اي، و چگونه از تو غافل شوم كه تو نگهبانم هستي، خداي من دستم را به دامن كرمت آويختم، و براي رسيدن به عطايت سفره آرزويم را گستردم، مرا به خلوص توحيدت خالص كن، و از بندگان برگزيده ات قرار ده، اي آن كه هر گريزاني به او پناه مي جويد، و هر جوينده اي به او اميد مي بندد، اي بهترين اميدبخش، اي كريم ترين خوانده، اي آن كه پرسنده اش برگردانده نشود، و آرزومندش محروم نگردد، اي آن كه در رحمتش به روي خوانندگان باز است، و پرده درگاهش براي اميدواران گشوده است، از تو مي خواهم به بزرگواريت كه ببخشي از عطاي خود بر من آنچنان كه ديده ام به آن روشن شود، و از اميد به تو سرشارم سازي به اندازه اي كه نهادم آرامش يابد، و از يقين آنچنان بر من منّت نهي كه با آن ناگواري هاي دنيا را برايم آسان نمايي، و با آن از ديدگان دلم پرده هاي نابينايي را برگيري به مهرباني ات اي مهربان ترين مهربانان.
پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز