فارسی

آداب دفن میت

مطلب قبلی آداب حمل جنازه
احکام دفن اموات مطلب بعدی

چون جنازه را نزد قبر آوردند، اگر مرد است او را به طرف پاهاى قبر بگذارند، و او را سه مرتبه تا لب قبر بیاورند، و اگر جنازه زن است، او را طرف جلوى قبر که جانب قبله است بگذارند، پس ولىّ میّت داخل قبر شود، یا کسى که ولىّ او را امر کند و وارد قبر شود از طرف پاى قبر، که آن در قبر است، و چون وارد مى شود بگوید: الّلهمّ اجعلها روضة من ریاض الجنّة، و لا تجعلها حفرة من حفر النّار.
و سزاوار است شخصى که وارد قبر شده سر برهنه و پابرهنه باشد، با بندهاى گشاده، پس میّت را بگیرد و او را از جانب سر داخل قبر کند، و در آن حال بگوید:
بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ فى سَبيلِ اللَّهِ وَ عَلى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ اَللّهُمَّ ايماناً بِكَ وَ تَصْديقاً بِكِتابِكَ هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ اَللّهُمَّ زِدْنا ايماناً وَ تَسْليماً
به نام خدا، و به خدا، و در راه خدا، و بر آیین رسول خدا، خدایا، ایمان به تو، و تصدیق به قرآنت، این است آنچه خدا و فرستاده اش به ما وعده داده، خدا و رسولش راست گفته اند، خدایا به ما ایمان و تسلیم بیفزا.
آنگاه میّت را به جانب راست بخواباند، و صورت او را به طرف قبله قرار دهد، و از جانب سر و پا بند کفن او را بگشاید، و صورت میّت را روى خاک بگذارد، و مستحبّ است همراه او مقدارى از تربت حضرت حسین علیه السّلام بگذارند، سپس لحد را بچیند و بگوید:
اَللّهُمَّ صِلْ وَحْدَتَهُ وَ انِسْ وَحْشَتَهُ وَارْحَمْ غُرْبَتَهُ وَاَسْكِنْ اِلَيْهِ مِنْ رَحْمَتِكَ رَحْمَةً يَسْتَغْنى بِها عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِواكَ وَاحْشُرْهُ مَعَ مَنْ كانَ يَتَوَلاّهُ مِنَ الائِمَّةِ الطّاهِرينَ
خدایا به تنهایى اش برس، و به وحشتش انس ده، و به غریبى اش رحم کن، و از رحمتت به او آرامش ده، رحمتى که به واسطه آن از رحمت غیر تو بى نیاز گردد، و با هرکه با او دوستى مى نموده از ائمه پاک نهاد محشورش کن.
و مستحبّ است میّت وقتى که در قبر گذاشته شد، پیش از چیدن لحد به شهادتین و اسماء ائمه تلقین شود، به این صورت که تلقین کننده مى گوید: یا فلان بن فلان و به جاى این دو کلمه نام میّت و پدر او را ذکر مى کند، و مى گوید:
اُذْكُرِ العَهْدَ الَّذى خَرَجْتَ عَلَيْهِ مِنْ دارِ الدُّنْيا شَهادَةَ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ وَ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَنَّ عَلِيّاً اَميرَالْمُؤْمِنينَ وَالْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ
آن پیمانى را که بر آن از خانه دنیا خارج شدى یاد آور: گواهى بر اینکه معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى شریک است، و اینکه محمّد بنده و فرستاده اوست، و اینکه على امیر مؤمنان و حسن و حسین
یک یک امامان را تا آخر ذکر کند
اَئِمَتُّكَ اَئِمَّةُ الْهُدىَ الْاَبْرارُِ
امامان تواند امامان هدایت و نیکانند
وقتى از چیدن لحد فارغ شد خاک بر او بریزد، و مستحبّ است کسانى که حاضر شده اند، با پشت دستهاى خود خاک بریزند، و در آن حال بگویند:
اِنّا لِلَّهِ وَ اِنّا اِلَيْهِ راجِعُونَ هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ اَللّهُمَّ زِدْنا ايماناً وَ تَسْليماً
ما از خداییم، و به سوى او بازمى گردیم، این است آنچه خدا و رسولش به ما وعده دادند، و خدا و رسولش راست گفتند.
خدایا ایمان و تسلیم ما را بیفزا.

مطلب قبلی آداب حمل جنازه
احکام دفن اموات مطلب بعدی

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز