فارسی

نماز حاجت

مطلب قبلی نماز زیاد شدن روزی
کلامی در وظیفه خواهنده اجابت مطلب بعدی

به نقل از کتاب «مکارم» : زمانى که شب به نیمه رسید، غسل کن و دو رکعت نماز بجا آور، در رکعت اول پس از سوره حمد پانصد مرتبه سوره توحید و همچنین در رکعت دوم پس از سوره «حمد» پانصد مرتبه سوره توحید و آخر سوره حشر را از
لو انزلنا هذا القران...
تا آخر سوره، و شش آیه اول سوره حدید، و پس از آن به همان حال که ایستاده اى هزار مرتبه
ايّاك نعبد و ايّاك نستعين
بگو، سپس نماز را به پایان برسان، و ثناى حق تعالى را بجاى آور، اگر حاجتت برآورده شد که به مراد خود رسیده اى، و اگر به حاجت خود نرسیدى دوباره این نماز را بخوان، و اگر حاجتت برآورده نشد، بار سوم آن را بجا آر، ان شاء اللّه بر آورده مى شود.

نماز ديگر [براي حاجت]

ثقة الاسلام کلینى در کتاب «کافى» ، به سند معتبر از عبد الرّحیم قصیر روایت کرده: بر حضرت امام صادق علیه السّلام وارد شدم و عرض کردم: فدایت شوم، از پیش خود دعایى اختراع کردم.
فرمود: مرا از اختراع خود واگذار، هرگاه برایت حاجتى بود، به رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله پناه ببر، و دو رکعت نماز بخوان، و آن را به حضرت رسول صلّى اللّه و علیه و آله هدیه کن، عرضه داشتم: این نماز را چگونه بجا آورم؟ فرمود: غسل مى کنى، و دو رکعت نماز در آغاز و پایان، همانند نماز واجب صبح به جا مى آورى، و پس از سلام مى گویى:

اَللّهُمَّ اَنْتَ السَّلامُ وَ مِنْكَ السَّلامُ وَ اِلَيْكَ يَرْجِعُ السَّلامُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَبْلِغْ رُوحَ مُحَمَّدٍ مِنّىِ السَّلامَ وَ اَرْواحَ الاَْئِمَّةِ الصّادِقينَ سَلامى وَارْدُدْ عَلَىَّ مِنْهُمُ السَّلامَ وَالسَّلامُ عَلَيْهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ اَللّهُمَّ اِنَّ هاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ هَدِيَّةٌ مِنّى اِلى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَاَثِبْنى عَلَيْهِما ما اَمَّلْتُ وَ رَجَوْتُ فيكَ وَ فى رَسُولِكَ يا وَلِىَّ الْمُؤْمِنينَ .
خدایا تویى سلام، و از توست سلام، و به سوى تو سلام باز مى گردد، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و از سوى من به روح محمّد سلام برسان، و سلام را نثار ارواح امامان راستگو فرما، و به من از سوى آنان سلام بازگردان، و سلام و رحمت و برکات خدا بر آنان باد، خدایا این دو رکعت نماز هدیه اى است از سوى من به رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش) ، بر این دو رکعت پاداشم ده، آنچه آرزو کردم، و امید بستم درباره تو و رسولت اى سرپرست مؤمنان.
آنگاه به سجده مى روى، و چهل مرتبه مى گویى: یا حىّ یا قیّوم، یا حیّا لا یموت، یا حیّا لا اله الاّ انت، یا ذا الجلال و الاکرام، یا ارحم الرّاحمین.
سپس جانب راست صورت خویش را بر زمین مى گذارى، و همین دعا را چهل مرتبه مى خوانى.
آنگاه جانب چپ صورت خود را بر زمین مى گذارى، و باز چهل مرتبه این دعا را قرائت مى کنى، سپس سر از سجده بر مى دارى، و دست را به جانب آسمان برداشته چهل مرتبه مى خوانى، پس از آن دستها را بر گردن خود مى گذارى، و به انگشت شهادت خویش پناه برده چهل مرتبه مى خوانى، سپس محاسن خود را با دست چپ مى گیرى و گریه مى کنى یا اظهار گریستن مى نمایى، و مى گویى:
يا مُحَمَّدُ يا رَسُولَ اللَّهِ اَشْكُو اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكَ حاجَتى وَ اِلى اَهْلِ بَيْتِكَ الرّاشِدينَ حاجَتى وَ بِكُمْ اَتَوَّجَهُ اِلَى اللَّهِ فى حاجَتى
اى محمّد، اى رسول خدا، حاجتم را به جانب خدا و تو و خاندان ره یافته است، شکایت مى کنم، و در حاجتم به وسیله شما به سوى خدا توجه مى نمایم
سپس به سجده مى روى و مى گویى: یا اللّه یا اللّه به اندازه اى که نفس قطع شود، آنگاه مى گویى: صلّ على محمّد و ال محمّد و افعل بى کذا و کذا و به جاى کذا و کذا (با من چنین و چنان کن) حاجت خود را بخواه، پس از آن حضرت صادق علیه السّلام فرمود: من بر خداى عزّ و جلّ ضامنم، که از جاى خود حرکت نمى کنى، مگر آن که حاجت تو برآورده شود.
مؤلّف گوید: در باب چهارم دعاهاى بسیارى براى رفع حوائج دنیا و آخرت ذکر خواهم کرد.

رقعه حاجت

شیخ کفعمى در کتاب بلد الأمین براى رفع حاجت بسیار مهمّ فرموده: این کلمات را در کاغذى بنویسد، و در آب بیندازد:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ مِنَ الْعَبْدِ الذَّليلِ اِلَى الْمَوْلىَ الْجَليلِ رَبِّ اِنّى مَسَّنِىَ الضُّرُّ وَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرّاحِمينَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صَلَّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَاكْشِفْ هَمّى وَ فَرِّجْ عَنّى غَمّى بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانى اش همیشگى است، از بنده خوار، به سوى مولاى بزرگوار، پروردگارا به من بدحالى رسیده و تو مهربان ترین مهربانانى، به حق محمّد و خاندانش، درود فرست بر محمّد و خاندانش، و اندوه مرا برطرف کن و غم مرا بگشا، اى مهربان ترین مهربانان.

نماز حاجت ديگر

سیّد ابن طاووس در کتاب «مزار» ، در باب اعمال مسجد کوفه، در ذیل اعمال محراب حضرت امیر مؤمنان علیه السّلام فرموده: ذکر نماز حاجتى که در خصوص این مکان باید انجام داد، و آن چهار رکعت است با دو سلام، در رکعت اول پس از سوره «حمد» ده مرتبه
«قل هو اللّه احد»
و در رکعت دوم بعد از سوره «حمد» بیست ویک مرتبه «توحید» و در رکعت سوم بعد از سوره «حمد» سى ویک مرتبه قل،
هو اللّه احد
و در رکعت چهارم پس از «حمد» چهل ویک مرتبه «توحید» خوانده مى شود و پس از سلام نماز، و خواندن تسبیح، پنجاه ویک مرتبه سوره توحید را بخوان و پنجاه مرتبه استغفار کن، و پنجاه مرتبه صلوات بفرست و پنجاه مرتبه بگو: لا حول و لا قوّة الاّ باللّه العلىّ العظیم آنگاه بگو:

يا اَللّهُ الْمانِعُ قُدْرَتَهُ خَلْقَهُ وَالْمالِكُ بِها سُلْطانَهُ وَالْمُتَسَلِّطُ بِمافى يَدَيْهِ عَلى كُلِّ مَوْجُودٍ وَ غَيْرُكَ يَخيبُ رَجآءُ راجيهِ وَ راجيكَ مَسْرُورٌ لايَخيبُ اَسْئَلُكَ بِكُلِّ رِضىً لَكَ وَ بِكُلِّ شَىْءٍ اَنْتَ فيهِ وَ بِكُلِّ شَىْءٍ تُحِبُّ اَنْ تُذْكَرَ بِهِ وَ بِكَ يا اَللَّهُ فَلَيْسَ يَعْدِلُكَ شَىْءٌ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَْحفَظَنى وَ وَلَدى وَ اَهْلى وَ مالى وَ تَحْفَظَنى بِحِفْظِكَ وَ اَنْ تَقْضِىَ حاجَتى فى كَذا وَ كَذا
اى خدایى که [قدرتش را از رساندن ضرر به بندگانش منع مى کند، حاصل اینکه در عین قدرت بى نهایتش دست به انتقام نمى زند.
از محدث قمى] و سلطنش را به قدرتش مالک است، و به آنچه نزد اوست بر هر موجودى چیره است، و غیر تو ناامید مى کند امید امیدوارش را، و امیدوار تو خوشحال است که ناامید نمى شود، از تو مى خواهم به هرچه پسند توست، و به هر شأنى که تو در آنى، و به هرچه دوست دارى به آن یاد شوى، و به حقیقت اى خدا، چیزى برابر تو نیست، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و مرا و فرزندان و خاندان و دارایى ام را نگاه دارى، و به حفظت حفظم کنى، و حاجتم را در چنین و چنان مورد برآورى.
و حاجت خود را ذکر کن.

نماز ديگر [براي حاجت]

روایت شده: هر که را به خدا حاجتى باشد، و بخواهد برآورده گردد، چهار رکعت نماز بجا آورد، در هر رکعت پس از سوره حمد سوره انعام بخواند، و در پى نماز بگوید:

يا كَريمُ يا كَريمُ يا كَريمُ يا عَظيمُ يا عَظيمُ يا عَظيمُ يا أَعْظَمَ مِنْ كُلِّ عَظيمٍ يا سَميعَ الدُّعآءِ يا مَنْ لاتُغَيِّرُهُ اللَّيالى وَالْاَيّامُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَارْحَمْ ضَعْفى وَ فَقْرى وَفاقَتى وَ مَسْكَنَتى فَاِنَّكَ أَعْلَمُ بِها مِنّى وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِحاجَتى يا مَنْ رَحِمَ الشَّيْخَ يَعْقُوبَ حينَ رَدَّ عَلَيْهِ يُوسُفَ قُرَّةَ عَيْنِهِ يا مَنْ رَحِمَ أَيُّوبَ بَعْدَ طُولِ بَلائِهِ يا مَنْ رَحِمَ مُحَمَّداً وَ مِنَ الْيُتْمِ آواهُ وَ نَصَرَهُ عَلى جَب ابِرَةِ قُرَيْشٍ وَ طَواغيتِها وَ أَمْكَنَهُ مِنْهُمْ يا مُغيثُ يا مُغيثُ يا مُغيثُ
اى کریم، اى کریم، اى کریم، اى بزرگ، اى بزرگ، اى بزرگ، اى بزرگ تر از هر بزرگ.
اى شنونده دعا، اى که شبها و روزها دگرگونش نمى سازد، درود فرست بر محمّد و خاندانش، و به ناتوانى و تهیدستى و ندارى و درماندگى ام رحم کن زیرا که تو به آنها داناتر از منى، و تو به حاجتم آگاه ترى، اى آن که به یعقوب سالخورده رحم کردى زمانى که نور چشمش یوسف را به او بازگرداند، اى آن که به ایوب پس از طول بلایش رحم کرد، اى آن که بر محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) رحم کرد، و از زمان یتیمى پناهش داد، و بر گردنکشان قریش و طاغوتهاى آن یارى اش داد، و بر آنان چیره اش ساخت، اى فریادرس، اى فریادرس، اى فریادرس.
را مکرّر مى گویى و سپس حاجات خود را از خداى تعالى طلب مى کنى، که حق تعالى آنها را عطا مى کند.

نماز حاجت در شب جمعه و شب عيد قربان

و نیز نماز حاجتى دیگر: سیّد ابن طاووس رحمه اللّه روایت کرده و فرموده: شب جمعه و شب عید قربان دو رکعت نماز بخوان و در هر رکعت سوره فاتحه را قرائت کن، ولى آیه
اياك نعبد و اياك نستعين
را صد مرتبه بگو، سپس حمد را به پایان برسان، و دویست مرتبه سوره «توحید» را بخوان، چون سلام دادى، هفتاد مرتبه بگو: «لا حول و لا قوة الاّ باللّه العلىّ العظیم» آنگاه به سجده برو و دویست مرتبه بگو: یا ربّ یا ربّ، پس هر حاجت که دارى بخواه، ان شاء اللّه برآورده خواهد شد.

ايضاً نماز حاجت به سندهاي معتبر

نمازى است که بسیارى از علما مانند شیخ مفید و شیخ طوسى و سیّد ابن طاووس و دیگران آن را از حضرت صادق علیه السّلام نقل کرده اند، و کیفیت آن موافق روایت سیّد چنین است: هرگاه برایت به خداى عزّ و جلّ حاجت مهمى روى دهد سه روز پى درپى که چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه باشد، روزه بگیر، و چون روز جمعه شود غسل کن، و جامه نو و پاکیزه بپوش، و به بامى که بلندترین بامهاى خانه ات باشد بالا رو، و دو رکعت نماز بخوان، سپس دستها را به سوى آسمان بلند کن و بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى حَلَلْتُ بِساحَتِكَ لِمَعْرِفَتى بِوَحْدانِيَّتِكَ وَ صَمَدانِيَّتِكَ وَ اَنَّهُ لا قادِر عَلى قَضآءِ حاجَتى غَيْرُكَ وَ قَدْ عَلِمْتُ يا رَبِّ اَنَّهُ كُلَّما تَظاهَرَتْ نِعْمَتُكَ عَلَىَّ اشْتَدَّتْ فاقَتى اِلَيْكَ وَ قَدْ طَرَقَنى هَمُّ كَذا وَ كَذا
خدایا به خاطر معرفتم به یگانگى ات و بى نیازى ات به آستانت فرود آمدم و هم اینکه توانایى بر برآوردن حاجتم جز تو نیست، و من دانسته ام اى پروردگارم هر زمان نعمتت پى درپى به من رسیده، نیازم به تو سخت تر گشته، اینک مرا درهم کوبیده است اندوه ناشی از چنین و چنان
و به جاى چنین و چنان، حاجت خود را ذکر نماید.
وَ اَنْتَ بِكَشْفِهِ عالِمٌ غَيْرُ مُعَلَّمٍ واسِعٌ غَيْرُ مُتَكَلِّفٍ فَاَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى وَضَعْتَهُ عَلَى الْجِبالِ فَنُسِفَتْ وَ وَضَعْتَهُ عَلَى السَّمواتِ فَانْشَقَّتْ وَ عَلى النُّجُومِ فَانْتَثَرَتْ وَ عَلَى الاَْرْضِ فَسُطِحَتْ وَ اَسْئَلُكَ بِالْحَقِّ الَّذى جَعَلْتَهُ عِنْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ عِنْدَ عَلِىٍّ وَ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَ عَلِىٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسى وَ عَلِىٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِىٍّ وَالْحَسَنِ وَ الْحُجَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ وَ اَنْ تَقْضِىَ لى حاجَتى وَ تُيَسِّرَلى عَسيرَها وَ تَكْفِيَنى مُهِمَّها فَاِنْ فَعَلْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ وَ اِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَلَكَ الْحَمْدُ غَيْرُ جآئِرٍ فى حُكْمِكَ وَلا مُتَّهَمٍ فى قَضآئِكَ وَلاحآئِفٍ فى عَدْلِكَ
و تو به برطرف نمودنش دانایى بى آنکه دانشت را از دیگرى گرفته باشى، و توانایى بدون هیچ گونه مشقّتى، از تو مى خواهم به حق نامت، که بر کوه نهادى پس در هم کوبیده شد، و بر آسمانها نهادى، پس شکافته شدند، و بر ستارگان پس پراکنده شدند، و بر زمین پس گسترده شد، و از تو مى خواهم به حقى که قرار دادى نزد محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) و حسن و حسین و على و محمّد و جعفر و موسى و على و محمّد و على و حسن و حجّت (درود خدا بر ایشان) اینکه درود فرستى بر محمّد و اهل بیتش، و حاجتم را برآوردى، و دشوارش را آسان نمایى، و مهمّش را کفایتم کنى، پس اگر عنایت کردى تو را ستایش، و اگر مرحمت نفرمودى باز هم تو را ستایش، که تو در حکم خود ستمکار نیستى، و در داورى ات متهمّ نمى باشى، و در عدالتت ستم کننده نیستى.
صورت خود را به زمین مى چسبانى و مى گویى:
اَللّهُمَّ اِنَّ يُونُسَ بْنَ مَتّى عَبْدُكَ دَعاكَ فى بَطْنِ الْحُوتِ وَ هُوَ عَبْدُكَ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَ اَنَا عَبْدُكَ اَدْعُوكَ فَاسْتَجِبْ لى
خدایا به درستى که یونس بن متّى بنده ات، تو را در شکم ماهى خواند، و او بنده تو بود، پس دعایش را مستجاب نمودى، و من بنده توام، تو را مى خوانم، دعایم را مستجاب کن.
حضرت صادق علیه السّلام فرمود: بسا که حاجتى براى من پیش مى آید، و من این دعا را مى خوانم، آنگاه که باز مى گردم، حاجتم برآورده شده.

مطلب قبلی نماز زیاد شدن روزی
کلامی در وظیفه خواهنده اجابت مطلب بعدی

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز