فارسی
دوشنبه 19 آذر 1397 - الاثنين 2 ربيع الثاني 1440

دعای عشرات

اين دعا از دعاهاى بسيار معتبر است و ما بين نسخه هاى آن تفاوت ديده مى شود.
ما آن را از كتاب مصباح المتهجّد شيخ طوسى نقل مى كنيم.
خواندن آن در هر صبح و شام مستحب است و بهترين وقت براى خواندن آن بعد از عصر جمعه است.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى اش هميشگى است
سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، سُبْحَانَ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ، سُبْحَانَ اللَّهِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ، سُبْحَانَ اللَّهِ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكَارِ، سُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ، وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيّاً وَ حِينَ تُظْهِرُونَ، يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ، وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ، وَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا، وَ كَذَلِكَ تُخْرَجُونَ، سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ،
منزّه است خدا و ستايش خاص خداست، و معبودي جز خدا نيست، و او از هر وصفي برتر، و جنبش و نيرويي نيست جز به مدد خداي والاي بزرگ، پاك و منزّه است خدا شب هنگام و به گاه روز، پاك و منزّه است خدا صبحگاهان و به گاه عصر، پاك و منزّه است خدا در شامگاه و بامداد، پاك و منزّه است خدا آنگاه كه به شب درآييد و گاهي كه به صبح برآييد، ستايش براي اوست در آسمان ها و زمين، و شب هنگام و گاهي كه ظهر مي كنيد، هم او كه زنده را از مرده بيرون مي آورد، و مرده را از زنده خارج مي سازد، و به زمين پس از مرگش زندگي مي بخشد، و به همين گونه شما هم از قبرها بيرون آورده مي شويد، منزّه است پروردگارت پروردگار عزّت، از آنچه او را بدان وصف مي كنند، و سلام بر رسولان، و سپاس خداي را پروردگار جهانيان،
سُبْحَانَ ذِي الْمُلْكِ وَ الْمَلَكُوتِ، سُبْحَانَ ذِي الْعِزَّةِ وَ الْجَبَرُوتِ، سُبْحَانَ ذِي الْكِبْرِيَاءِ وَ الْعَظَمَةِ الْمَلِكِ الْحَقِّ الْمُهَيْمِنِ [الْمُبِينِ ] الْقُدُّوسِ، سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِكِ الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ، سُبْحَانَ اللَّهِ الْمَلِكِ الْحَيِّ الْقُدُّوسِ، سُبْحَانَ الْقَائِمِ الدَّائِمِ، سُبْحَانَ الدَّائِمِ الْقَائِمِ، سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ، سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى، سُبْحَانَ الْحَيِّ الْقَيُّومِ، سُبْحَانَ الْعَلِيِّ الْأَعْلَى، سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى، سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ، رَبُّنَا وَ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ،
منزّه است صاحب فرمانروايي و ملكوت، منزّه است صاحب عزّت و اقتدار، منزّه است دارنده بزرگ منشي و عظمت، همان فرمانرواي بر حق سيطره دار داراي نهايت پاكي، منزّه است خداي فرمانرواي زنده اي كه هرگز نمي ميرد، منزّه است خداي فرمانرواي زنده داراي نهايت پاكي، منزّه است پاينده پايدار، منزّه است پايدار پاينده، منزّه است پروردگار بزرگم، منزّه است پروردگار برترم، منزّه است آن زنده به خود پاينده، منزّه است آن بلند مرتبه برتر، منزّه است او و بلندمرتبه است از هر زشتي و عيب، پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح،
سُبْحَانَ الدَّائِمِ غَيْرِ الْغَافِلِ، سُبْحَانَ الْعَالِمِ بِغَيْرِ تَعْلِيمٍ، سُبْحَانَ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لا يُرَى، سُبْحَانَ الَّذِي يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَ لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ، وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ مِنْكَ فِي نِعْمَةٍ وَ خَيْرٍ وَ بَرَكَةٍ وَ عَافِيَةٍ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ وَ خَيْرَكَ وَ بَرَكَاتِكَ وَ عَافِيَتَكَ بِنَجَاةٍ مِنَ النَّارِ، وَ ارْزُقْنِي شُكْرَكَ وَ عَافِيَتَكَ وَ فَضْلَكَ وَ كَرَامَتَكَ أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي، اللَّهُمَّ بِنُورِكَ اهْتَدَيْتُ، وَ بِفَضْلِكَ اسْتَغْنَيْتُ، وَ بِنِعْمَتِكَ أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ،
منزّه است آن داناي ناآموخته، منزّه است آن آفريننده ديدني ها و ناديدني ها، منزّه است آن كه ديده ها را دريابد و ديده ها او را در نيابند، و اوست لطيف آگاه، خدايا! در حالي صبح كردم كه از جانب تو بودم در نعمت و خير و بركت و سلامتي كامل، پس درود فرست بر محمّد و خاندانش، و نعمت و خير و بركات و سلامتي را بر من با نجات از آتش دوزخ تمام كن، شكرگذاري و سلامتي و فضل و كرامتت را همواره تا گاهي كه زنده هستم روزي ام فرما، خدايا! به نورت هدايت يافتم، و به احسانت بي نياز گشته، و به نعمتت صبح و شام كردم،
اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ وَ كَفَى بِكَ شَهِيداً، وَ أُشْهِدُ مَلائِكَتَكَ وَ أَنْبِيَاءَكَ وَ رُسُلَكَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ وَ سُكَّانَ سَمَاوَاتِكَ وَ أَرْضِكَ [أَرَضِيكَ ] وَ جَمِيعَ خَلْقِكَ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ، وَ أَنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ ءٍ قَدِيرٌ، تُحْيِي وَ تُمِيتُ، وَ تُمِيتُ وَ تُحْيِي، وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ، وَ أَنَّ النَّارَ حَقٌّ ، وَ [أَنَّ] النُّشُورَ حَقٌّ، وَ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيهَا، وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ،
خدايا! تو را گواه مي گيرم و گواهي تو مرا بس است، و و گواه مي گيرم همه فرشتگان و پيامبران و رسولان و حاملان عرش و ساكنان آسمان ها و زمين و همه آفريده هايت را بر اينكه همانا تويي خدا، معبودي جز تو نيست، يگانه و بي شريكي، و اينكه محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) بنده و فرستاده تو است، و اينكه تو بر هرچيز توانايي، زنده مي كني و مي ميراني، و مي ميراني و زنده مي سازي، و گواهي مي دهم كه بهشت و دوزخ و برانگيخته شدن مردگان حق است، و قيامت آمدني است كه ترديدي در آن نيست، و اينكه خدا مردگان را برخواهد انگيخت،
وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ حَقّاً حَقّاً، وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ هُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُدَاةُ الْمَهْدِيُّونَ، غَيْرُ الضَّالِّينَ وَ لا الْمُضِلِّينَ، وَ أَنَّهُمْ أَوْلِيَاؤُكَ الْمُصْطَفَوْنَ، وَ حِزْبُكَ الْغَالِبُونَ، وَ صَفْوَتُكَ وَ خِيَرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ نُجَبَاؤُكَ الَّذِينَ انْتَجَبْتَهُمْ لِدِينِكَ، وَ اخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِكَ، وَ اصْطَفَيْتَهُمْ عَلَى عِبَادِكَ، وَ جَعَلْتَهُمْ حُجَّةً عَلَى الْعَالَمِينَ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَ السَّلامُ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ،
و شهادت مي دهم كه علي بن ابي طالب امير مؤمنان بر حق بر حق است، و پيشوايان از فرزندانش امامان هدايت گر و ره يافته اند، نه گمراه اند و نه گمراه كننده، و اينكه آنان اولياء برگزيده تو، و حزب پيروز تو، و بندگان خالص تو، و بهترين انتخاب شدگان از ميان مخلوقات تواند، و بهترين برگزيده شدگاني هستند كه براي بيان دينت برگزيدي، و از ميان بندگانت خاص خود ساختي، و ايشان را بر بندگانت برگزيدي، و بر جهانيان حجّت قرار دادي، درود و سلام و رحمت و بركاتت بر آنان باد،
اللَّهُمَّ اكْتُبْ لِي هَذِهِ الشَّهَادَةَ عِنْدَكَ حَتَّى تُلَقِّنَنِيهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ أَنْتَ عَنِّي رَاضٍ، إِنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِيرٌ، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَ لا يَنْفَدُ آخِرُهُ، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً تَضَعُ لَكَ السَّمَاءُ كَنَفَيْهَا [كَتِفَيْهَا] وَ تُسَبِّحُ لَكَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَيْهَا، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً سَرْمَداً أَبَداً لا انْقِطَاعَ لَهُ وَ لا نَفَادَ وَ لَكَ يَنْبَغِي وَ إِلَيْكَ يَنْتَهِي، فِيَّ وَ عَلَيَّ وَ لَدَيَّ وَ مَعِي وَ قَبْلِي وَ بَعْدِي وَ أَمَامِي وَ فَوْقِي وَ تَحْتِي، وَ إِذَا مِتُّ وَ بَقِيتُ فَرْداً وَحِيداً ثُمَّ فَنِيتُ ،
بار الها! اين شهادت را نزد خود براي من ثبت كن، تا آن را در روز قيامت بر زبانم جاري كني درحالي كه از من خشنود باشي، همانا تو بر آنچه مي خواهي توانايي، خدايا! تو را سپاس، سپاسي كه آغازش بالا رود و انجامش پايان نگيرد، خدايا! تو را سپاس، سپاسي كه آسمان براي تو بر دوش كشد و زمين و هركه بر آن است تو را آنچنان تسبيح كند، خدايا! تو را سپاس، سپاسي همواره و هميشگي كه گسست و پاياني برايش نباشد و تنها سزاوار تو باشد و به تو بيانجامد، سپاسي كه نمايان شود در دلم و بر تنم و نزد من و با من و پيش از من و پس از من و پيش رويم و بالاي سرم و زير پايم و آنگاه كه مرگم فرا رسد و يگانه و تنها مانم سپس فاني شوم،
وَ لَكَ الْحَمْدُ إِذَا نُشِرْتُ وَ بُعِثْتُ يَا مَوْلايَ، اللَّهُمَّ وَ لَكَ الْحَمْدُ وَ لَكَ الشُّكْرُ بِجَمِيعِ مَحَامِدِكَ كُلِّهَا عَلَى جَمِيعِ نَعْمَائِكَ كُلِّهَا، حَتَّى يَنْتَهِيَ الْحَمْدُ إِلَى مَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى كُلِّ أَكْلَةٍ وَ شَرْبَةٍ وَ بَطْشَةٍ وَ قَبْضَةٍ وَ بَسْطَةٍ، وَ فِي كُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَةٍ، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً مَعَ خُلُودِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لا مُنْتَهَى لَهُ دُونَ عِلْمِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِيَّتِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لا أَجْرَ لِقَائِلِهِ إِلّا رِضَاكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ،
و تو را سپاس گاهي كه زنده و برانگيخته شوم، اي سرور من، خدايا! و تو را ستايش و سپاس براي همه صفات پسنديده ات، و بر همه نعمت هايت، سپاسي بلند و بي پايان، كه آن را اي پروردگار ما پسنديده داري و از آن خشنود شوي، خدايا! تو را سپاس بر هر خوردن و نوشيدن و هر دست يافتن و هر بست و گشودن، و در برابر هر تار مو كه به ما دادي، خدايا! تو را سپاس سپاسي پاينده به پايندگي ات، و تو را سپاس سپاسي كه نهايت آن را جز دانشت نداند، و تو را سپاس سپاسي كه پايان آن را جز مشيتّت نخواهد، و تو را سپاس سپاسي كه جز خشنودي تو مزدي براي گوينده اش نيست، و تو را سپاس بر بردباري ات پس از آن كه دانستي،
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ بَاعِثَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ وَارِثَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ بَدِيعَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُنْتَهَى الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُبْتَدِعَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُشْتَرِيَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ وَلِيَّ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ قَدِيمَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ صَادِقَ الْوَعْدِ، وَفِيَّ الْعَهْدِ، عَزِيزَ الْجُنْدِ، قَائِمَ الْمَجْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ رَفِيعَ الدَّرَجَاتِ، مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ، مُنْزِلَ [مُنَزِّلَ ] الْآيَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ،
و تو را سپاس بر گذشتت پس از آنكه بر عذاب توانا بودي، و تو را سپاس اي سرچشمه سپاس، و تو را سپاس اي به ارث برنده سپاس، و تو را سپاس اي آفريننده سپاس، و تو را سپاس اي نهايت سپاس، و تو را سپاس اي پديدآورنده سپاس، و تو را سپاس اي خريدار سپاس، و تو را سپاس اي صاحب سپاس، و تو را سپاس اي ديرينه سپاس، و تو را سپاس اي راست وعده، اي وفادار به عهد، اي سپاه توانا، اي مجد و عظمتت پايدار، و تو را سپاس اي بلند پايه، اي پاسخگوي خواسته ها، اي فرود آورنده آيات از بالاي هفت آسمان،
عَظِيمَ الْبَرَكَاتِ، مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُمَاتِ، وَ مُخْرِجَ مَنْ فِي الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ، مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ حَسَنَاتٍ، وَ جَاعِلَ الْحَسَنَاتِ دَرَجَاتٍ، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ غَافِرَ الذَّنْبِ، وَ قَابِلَ التَّوْبِ، شَدِيدَ الْعِقَابِ ذَا الطَّوْلِ، لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، إِلَيْكَ الْمَصِيرُ، اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ فِي اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ كُلِّ نَجْمٍ وَ مَلَكٍ فِي السَّمَاءِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الثَّرَى وَ الْحَصَى وَ النَّوَى، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِي جَوِّ السَّمَاءِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِي جَوْفِ الْأَرْضِ،
اي داراي بركات بزرگ، اي درآورنده نور از دل تاريكي ها، و اي بيرون آورنده آنان كه در تاريكي هايند به سوي نور، اي دگرگون كننده گناهان به نيكي ها، و بالا برنده حسنات در مراتب بهشت، خديا! تو را سپاس اي آمرزنده گناه، و اي پذيراي توبه، و اي عذابت سخت، و اي صاحب عطاي بي حدّ، معبودي جز تو نيست، بازگشت همه به سوي تو است، خديا! تو را سپاس در شب گاهي كه روز را مي پوشاند، و تو را سپاس در روز آنگاه كه آشكار مي گردد، و تو را سپاس در آخرت و دنيا، و تو را سپاس به تعداد همه ستاره ها و همه فرشتگان آسماني، و تو را سپاس به شماره ذرات خاك و ريگ و دانه ها، و تو را سپاس به عدد آنچه در ميان آسمان است، و تو را سپاس به عدد آنچه در درون زمين است،
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْزَانِ مِيَاهِ الْبِحَارِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْرَاقِ الْأَشْجَارِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصَى كِتَابُكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ وَ الْهَوَامِّ وَ الطَّيْرِ وَ الْبَهَائِمِ وَ السِّبَاعِ، حَمْداً كَثِيراً طَيِّباً مُبَارَكاً فِيهِ، كَمَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى، وَ كَمَا يَنْبَغِي لِكَرَمِ وَجْهِكَ وَ عِزِّ جَلالِكَ،
و تو را سپاس به ميزان وزن آب هاي دريا، و تو را سپاس به شماره برگ درختان، و تو را سپاس به عدد آنچه روي زمين است، و تو را سپاس به تعداد آنچه كتابت برشمرده، و تو را سپاس به عدد آنچه دانشت آن را فراگرفته، و تو را سپاس به شماره آدميان و پريان و حشرات و پرندگان و چهارپايان و درندگان، سپاسي فراوان و سپاسي پاك كه در آن بركت باشد آنچنان كه پذيري اي پروردگار ما و خشنود گردي، و آنچنان كه سزاوار بزرگواري ذات و بزرگي جلال تواست.
پس ده مرتبه مي گويى
لا إِلَهَ إِلّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ.
معبودى جز خدا نيست، يگانه و بي شريك است، فرمانروايى و ستايش تنها از آن اوست، و اوست لطيف و آگاه.
و نيز ده مرتبه مي گويي
لا إِلَهَ إِلّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، يُحْيِي وَ يُمِيتُ، وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي، وَ هُوَ حَيٌّ لا يَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ، وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْ ءٍ قَدِيرٌ.
معبودى جز خدا نيست، يگانه و بي شريك است، فرمانروايى و ستايش از آن اوست، زنده مى كند، و مي ميراند، مي ميراند و زنده مى كند، و او خود زنده اى است كه هرگز نمي نميرد، نيكى به دست اوست و او بر هر چيزى تواناست.
و ده مرتبه
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلَهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ.
آمرزش مي جويم از خدايى كه معبودى جز او نيست، زنده و به خود پاينده است، و تنها به سوى او باز مي گردم .
و ده مرتبه
يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ
اى خدا، اى خدا
و ده مرتبه
يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ
اى بخشنده، اى بخشنده
و ده مرتبه
يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ
اى مهربان، اى مهربان
و ده مرتبه
يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
اي پديد آورنده آسمانها و زمين
و ده مرتبه
يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ
اى صاحب جلال و بزرگوارى
و ده مرتبه
يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ
اى مهرورز و صاحب منت
و ده مرتبه
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ
اى زنده اى پاينده
و ده مرتبه
يَا حَيُّ لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ
اى زنده، اى كه شايسته پرستشى جز تو نيست
و ده مرتبه
يَا اللَّهُ يَا لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ
اى خدا، اى كه شايسته پرستشى جز تو نيست.
و ده مرتبه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهرباني اش هميشگى است.
و ده مرتبه
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست
و ده مرتبه
اللَّهُمَّ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ
خدايا! با من آن كن كه شايسته تو است
و ده مرتبه
آمِينَ آمِينَ
اجابت فرما اجابت فرما
و ده مرتبه سوره توحيد.
پس مي گويي
اللَّهُمَّ اصْنَعْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، وَ لا تَصْنَعْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ، فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ، وَ أَنَا أَهْلُ الذُّنُوبِ وَ الْخَطَايَا، فَارْحَمْنِي يَا مَوْلايَ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.
خدايا! با من آن كن كه شايسته تو است، نه آن كه سزاوار من است، چه همانا تو شايسته پروا و آمرزشى، و من درخور گناهان و خطاهايم، پس به من رحم كن اى مولاى من، كه تو مهربان ترين مهربانانى
و ده مرتبه:
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً
جنبش و نيرويى نيست جز برآمده از سوى خدا، توكل نمودم بر زنده پاينده اى كه نمى ميرد، و ستايش خداى را كه فرزندى نگرفته و در فرمانروايى شريكي برايش نبوده و از خوارى و ناتوانى سرپرستى نداشته است، و بى اندازه بزرگش شمار.

پر بازدید ترین مطالب سال

حاجت خود را جز نزد سه نفر نگو!

حکایت خدمت به پدر و مادر

فلسفه نماز چیست و ما چرا نماز می خوانیم؟ (پاسخ ...

سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏

داستانى عجيب از برزخ مردگان‏

چگونه بفهميم كه خداوند ما را دوست دارد و از ...

یک آیه و این همه معجزه !!

رضايت و خشنودي خدا در چیست و چگونه خداوند از ...

چرا باید حجاب داشته باشیم؟

شاه کلید آیت الله نخودکی برای یک جوان!

پر بازدید ترین مطالب ماه

راه‌هاى ايمنى از شيطان‏

اسم اعظمی که خضر نبی به علی(ع) آموخت

دارویی موثر برای انسان شدن!

همسر بهشتی پیامبر(ص) کیست؟

اهمیت طلب حاجات در نماز شب

صفتی که پیش خدا عزیزمان می کند!

چه کنیم از مرگ نترسیم؟

سه درمان خوب برای روح های غمگین

عفو و گذشت پيامبر از دختر حاتم‏

نظر امام رضا(ع) درباره ازدواج موقت متأهل‌ها

پر بازدید ترین مطالب روز

براي رسيدن به مقام طي الارض راه حل چيست؟

مفهوم الله، رحمان، رحيم‏

مرگ و عالم آخرت

سیره امام علی (ع)

طلبه ای که به لوستر های حرم امیر المومنین ...

حرف‌های درگوشی مجاز!

چرا ما انسان شدیم؟

عملی که علم کثیر می‌آورد!

اهمیت و آثار نماز شب

فرق كلّي حيوان با انسان در چیست ؟