فارسی
چهارشنبه 29 اسفند 1397 - الاربعاء 13 رجب 1440

دعای عشرات

مطلب قبلی دعای کمیل
دعای سمات مطلب بعدی

اين دعا از دعاهاى بسيار معتبر است و ما بين نسخه‌هاى آن تفاوت ديده مى‌شود.
ما آن را از كتاب مصباح المتهجّد شيخ طوسى نقل مى‌كنيم.
خواندن آن در هر صبح و شام مستحب است و بهترين وقت براى خواندن آن بعد از عصر جمعه است.
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى‌اش هميشگى است
سُبْحَانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لا إِلهَ إِلّا اللّهُ وَ اللّهُ أَكْبَرُ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ، سُبْحَانَ اللّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ، سُبْحَانَ اللّهِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ، سُبْحَانَ اللّهِ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكَارِ، سُبْحَانَ اللّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ، وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيّاً وَ حِينَ تُظْهِرُونَ، يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ، وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ، وَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا، وَ كَذَلِكَ تُخْرَجُونَ، سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ، وَ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ،
منزّه است خدا و ستايش خاص خداست، و معبودي جز خدا نيست، و او از هر وصفي برتر، و جنبش و نيرويي نيست جز به مدد خداي والاي بزرگ، پاك و منزّه است خدا شب هنگام و به گاه روز، پاك و منزّه است خدا صبحگاهان و به گاه عصر، پاك و منزّه است خدا در شامگاه و بامداد، پاك و منزّه است خدا آنگاه كه به شب درآييد و گاهي كه به صبح برآييد، ستايش براي اوست در آسمان‌ها و زمين، و شب هنگام و گاهي كه ظهر مي‌كنيد، هم او كه زنده را از مرده بيرون مي‌آورد، و مرده را از زنده خارج مي‌سازد، و به زمين پس از مرگش زندگي مي‌بخشد، و به همين گونه شما هم از قبرها بيرون آورده مي‌شويد، منزّه است پروردگارت پروردگار عزّت، از آنچه او را بدان وصف مي‎كنند، و سلام بر رسولان، و سپاس خداي را پروردگار جهانيان،
سُبْحَانَ ذِي الْمُلْكِ وَ الْمَلَكُوتِ، سُبْحَانَ ذِي الْعِزَّةِ وَ الْجَبَرُوتِ، سُبْحَانَ ذِي الْكِبْرِيَاءِ وَ الْعَظَمَةِ الْمَلِكِ الْحَقِّ الْمُهَيْمِنِ [الْمُبِينِ] الْقُدُّوسِ، سُبْحَانَ اللّهِ الْمَلِكِ الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ، سُبْحَانَ اللّهِ الْمَلِكِ الْحَيِّ الْقُدُّوسِ، سُبْحَانَ الْقَائِمِ الدَّائِمِ، سُبْحَانَ الدَّائِمِ الْقَائِمِ، سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ، سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى، سُبْحَانَ الْحَيِّ الْقَيُّومِ، سُبْحَانَ الْعَلِيِّ الْأَعْلَى، سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى، سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ، رَبُّنَا وَ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ،
منزّه است صاحب فرمانروايي و ملكوت، منزّه است صاحب عزّت و اقتدار، منزّه است دارنده بزرگ منشي و عظمت، همان فرمانرواي بر حق سيطره دار داراي نهايت پاكي، منزّه است خداي فرمانرواي زنده‌اي كه هرگز نمي‎ميرد، منزّه است خداي فرمانرواي زنده داراي نهايت پاكي، منزّه است پاينده پايدار، منزّه است پايدار پاينده، منزّه است پروردگار بزرگم، منزّه است پروردگار برترم، منزّه است آن زنده به خود پاينده، منزّه است آن بلند مرتبه برتر، منزّه است او و بلندمرتبه است از هر زشتي و عيب، پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح،
سُبْحَانَ الدَّائِمِ غَيْرِ الْغَافِلِ، سُبْحَانَ الْعَالِمِ بِغَيْرِ تَعْلِيمٍ، سُبْحَانَ خَالِقِ مَا يُرَى وَ مَا لا يُرَى، سُبْحَانَ الَّذِي يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَ لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ، وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ، اَللّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ مِنْكَ فِي نِعْمَةٍ وَ خَيْرٍ وَ بَرَكَةٍ وَ عَافِيَةٍ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ وَ خَيْرَكَ وَ بَرَكَاتِكَ وَ عَافِيَتَكَ بِنَجَاةٍ مِنَ النَّارِ، وَ ارْزُقْنِي شُكْرَكَ وَ عَافِيَتَكَ وَ فَضْلَكَ وَ كَرَامَتَكَ أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي، اَللّهُمَّ بِنُورِكَ اهْتَدَيْتُ، وَ بِفَضْلِكَ اسْتَغْنَيْتُ، وَ بِنِعْمَتِكَ أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ،
منزّه است آن داناي ناآموخته، منزّه است آن آفريننده ديدني‌ها و ناديدني‌ها، منزّه است آن كه ديده‌ها را دريابد و ديده‌ها او را در نيابند، و اوست لطيف آگاه، خدايا! در حالي صبح كردم كه از جانب تو بودم در نعمت و خير و بركت و سلامتي كامل، پس درود فرست بر محمّد و خاندانش، و نعمت و خير و بركات و سلامتي را بر من با نجات از آتش دوزخ تمام كن، شكرگزاري و سلامتي و فضل و كرامتت را همواره تا گاهي كه زنده هستم روزي‌ام فرما، خدايا! به نورت هدايت يافتم، و به احسانت بي‌نياز گشته، و به نعمتت صبح و شام كردم،
اَللّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ وَ كَفَى بِكَ شَهِيداً، وَ أُشْهِدُ مَلائِكَتَكَ وَ أَنْبِيَاءَكَ وَ رُسُلَكَ وَ حَمَلَةَ عَرْشِكَ وَ سُكَّانَ سَمَاوَاتِكَ وَ أَرْضِكَ [أَرَضِيكَ] وَ جَمِيعَ خَلْقِكَ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللّهُ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ، وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ، وَ أَنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، تُحْيِي وَ تُمِيتُ، وَ تُمِيتُ وَ تُحْيِي، وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ، وَ أَنَّ النَّارَ حَقٌّ، وَ [أَنَّ] النُّشُورَ حَقٌّ، وَ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيهَا، وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ،
خدايا! تو را گواه مي‌گيرم و گواهي تو مرا بس است، و و گواه مي‌گيرم همه فرشتگان و پيامبران و رسولان و حاملان عرش و ساكنان آسمان‌ها و زمين و همه آفريده‌هايت را بر اينكه همانا تويي خدا، معبودي جز تو نيست، يگانه و بي شريكي، و اينكه محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) بنده و فرستاده تو است، و اينكه تو بر هرچيز توانايي، زنده مي‌كني و مي‌ميراني، و مي‌ميراني و زنده مي‌سازي، و گواهي مي‌دهم كه بهشت و دوزخ و برانگيخته شدن مردگان حق است، و قيامت آمدني است كه ترديدي در آن نيست، و اينكه خدا مردگان را برخواهد انگيخت،
وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ حَقّاً حَقّاً، وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ هُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُدَاةُ الْمَهْدِيُّونَ، غَيْرُ الضَّالِّينَ وَ لا الْمُضِلِّينَ، وَ أَنَّهُمْ أَوْلِيَاؤُكَ الْمُصْطَفَوْنَ، وَ حِزْبُكَ الْغَالِبُونَ، وَ صَفْوَتُكَ وَ خِيَرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ نُجَبَاؤُكَ الَّذِينَ انْتَجَبْتَهُمْ لِدِينِكَ، وَ اخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِكَ، وَ اصْطَفَيْتَهُمْ عَلَى عِبَادِكَ، وَ جَعَلْتَهُمْ حُجَّةً عَلَى الْعَالَمِينَ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَ السَّلامُ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ،
و شهادت مي‌دهم كه علي بن ابي‌طالب امير مؤمنان بر حق بر حق است، و پيشوايان از فرزندانش امامان هدايتگر و ره يافته‌اند، نه گمراه‌اند و نه گمراه كننده، و اينكه آنان اولياء برگزيده تو، و حزب پيروز تو، و بندگان خالص تو، و بهترين انتخاب شدگان از ميان مخلوقات تواند، و بهترين برگزيده شدگاني هستند كه براي بيان دينت برگزيدي، و از ميان بندگانت خاص خود ساختي، و ايشان را بر بندگانت برگزيدي، و بر جهانيان حجّت قرار دادي، درود و سلام و رحمت و بركاتت بر آنان باد،
اَللّهُمَّ اكْتُبْ لِي هَذِهِ الشَّهَادَةَ عِنْدَكَ حَتَّى تُلَقِّنَنِيهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ أَنْتَ عَنِّي رَاضٍ، إِنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِيرٌ، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَ لا يَنْفَدُ آخِرُهُ، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً تَضَعُ لَكَ السَّمَاءُ كَنَفَيْهَا [كَتِفَيْهَا] وَ تُسَبِّحُ لَكَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَيْهَا، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً سَرْمَداً أَبَداً لا انْقِطَاعَ لَهُ وَ لا نَفَادَ وَ لَكَ يَنْبَغِي وَ إِلَيْكَ يَنْتَهِي، فِيَّ وَ عَلَيَّ وَ لَدَيَّ وَ مَعِي وَ قَبْلِي وَ بَعْدِي وَ أَمَامِي وَ فَوْقِي وَ تَحْتِي، وَ إِذَا مِتُّ وَ بَقِيتُ فَرْداً وَحِيداً ثُمَّ فَنِيتُ،
بار الها! اين شهادت را نزد خود براي من ثبت كن، تا آن را در روز قيامت بر زبانم جاري كني درحالي كه از من خشنود باشي، همانا تو بر آنچه مي‌خواهي توانايي، خدايا! تو را سپاس، سپاسي كه آغازش بالا رود و انجامش پايان نگيرد، خدايا! تو را سپاس، سپاسي كه آسمان براي تو بر دوش كشد و زمين و هركه بر آن است تو را آنچنان تسبيح كند، خدايا! تو را سپاس، سپاسي همواره و هميشگي كه گسست و پاياني برايش نباشد و تنها سزاوار تو باشد و به تو بيانجامد، سپاسي كه نمايان شود در دلم و بر تنم و نزد من و با من و پيش از من و پس از من و پيش رويم و بالاي سرم و زير پايم و آنگاه كه مرگم فرا رسد و يگانه و تنها مانم سپس فاني شوم،
وَ لَكَ الْحَمْدُ إِذَا نُشِرْتُ وَ بُعِثْتُ يَا مَوْلايَ، اَللّهُمَّ وَ لَكَ الْحَمْدُ وَ لَكَ الشُّكْرُ بِجَمِيعِ مَحَامِدِكَ كُلِّهَا عَلَى جَمِيعِ نَعْمَائِكَ كُلِّهَا، حَتَّى يَنْتَهِيَ الْحَمْدُ إِلَى مَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى كُلِّ أَكْلَةٍ وَ شَرْبَةٍ وَ بَطْشَةٍ وَ قَبْضَةٍ وَ بَسْطَةٍ، وَ فِي كُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَةٍ، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً مَعَ خُلُودِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لا مُنْتَهَى لَهُ دُونَ عِلْمِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِيَّتِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لا أَجْرَ لِقَائِلِهِ إِلّا رِضَاكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ،
و تو را سپاس گاهي كه زنده و برانگيخته شوم، اي سرور من، خدايا! و تو را ستايش و سپاس براي همه صفات پسنديده‌ات، و بر همه نعمت‌هايت، سپاسي بلند و بي پايان، كه آن را اي پروردگار ما پسنديده داري و از آن خشنود شوي، خدايا! تو را سپاس بر هر خوردن و نوشيدن و هر دست يافتن و هر بست و گشودن، و در برابر هر تار مو كه به ما دادي، خدايا! تو را سپاس سپاسي پاينده به پايندگي‌ات، و تو را سپاس سپاسي كه نهايت آن را جز دانشت نداند، و تو را سپاس سپاسي كه پايان آن را جز مشيتّت نخواهد، و تو را سپاس سپاسي كه جز خشنودي تو مزدي براي گوينده‌اش نيست، و تو را سپاس بر بردباري‌ات پس از آن كه دانستي،
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ بَاعِثَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ وَارِثَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ بَدِيعَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُنْتَهَى الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُبْتَدِعَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ مُشْتَرِيَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ وَلِيَّ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ قَدِيمَ الْحَمْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ صَادِقَ الْوَعْدِ، وَفِيَّ الْعَهْدِ، عَزِيزَ الْجُنْدِ، قَائِمَ الْمَجْدِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ رَفِيعَ الدَّرَجَاتِ، مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ، مُنْزِلَ [مُنَزِّلَ] الْآيَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ،
و تو را سپاس بر گذشتت پس از آنكه بر عذاب توانا بودي، و تو را سپاس اي سرچشمه سپاس، و تو را سپاس اي به ارث برنده سپاس، و تو را سپاس اي آفريننده سپاس، و تو را سپاس اي نهايت سپاس، و تو را سپاس اي پديدآورنده سپاس، و تو را سپاس اي خريدار سپاس، و تو را سپاس اي صاحب سپاس، و تو را سپاس اي ديرينه سپاس، و تو را سپاس اي راست وعده، اي وفادار به عهد، اي سپاه توانا، اي مجد و عظمتت پايدار، و تو را سپاس اي بلند پايه، اي پاسخگوي خواسته‌ها، اي فرود آورنده آيات از بالاي هفت آسمان،
عَظِيمَ الْبَرَكَاتِ، مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُمَاتِ، وَ مُخْرِجَ مَنْ فِي الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ، مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ حَسَنَاتٍ، وَ جَاعِلَ الْحَسَنَاتِ دَرَجَاتٍ، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ غَافِرَ الذَّنْبِ، وَ قَابِلَ التَّوْبِ، شَدِيدَ الْعِقَابِ ذَا الطَّوْلِ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ، إِلَيْكَ الْمَصِيرُ، اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ فِي اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ كُلِّ نَجْمٍ وَ مَلَكٍ فِي السَّمَاءِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الثَّرَى وَ الْحَصَى وَ النَّوَى، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِي جَوِّ السَّمَاءِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِي جَوْفِ الْأَرْضِ،
اي داراي بركات بزرگ، اي درآورنده نور از دل تاريكي‌ها، و اي بيرون آورنده آنان كه در تاريكي‌هايند به سوي نور، اي دگرگون كننده گناهان به نيكي‌ها، و بالا برنده حسنات در مراتب بهشت، خديا! تو را سپاس اي آمرزنده گناه، و اي پذيراي توبه، و اي عذابت سخت، و اي صاحب عطاي بي حدّ، معبودي جز تو نيست، بازگشت همه به سوي تو است، خديا! تو را سپاس در شب گاهي كه روز را مي‌پوشاند، و تو را سپاس در روز آنگاه كه آشكار مي‌گردد، و تو را سپاس در آخرت و دنيا، و تو را سپاس به تعداد همه ستاره‌ها و همه فرشتگان آسماني، و تو را سپاس به شماره ذرات خاك و ريگ و دانه‌ها، و تو را سپاس به عدد آنچه در ميان آسمان است، و تو را سپاس به عدد آنچه در درون زمين است،
وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْزَانِ مِيَاهِ الْبِحَارِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْرَاقِ الْأَشْجَارِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصَى كِتَابُكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ وَ الْهَوَامِّ وَ الطَّيْرِ وَ الْبَهَائِمِ وَ السِّبَاعِ، حَمْداً كَثِيراً طَيِّباً مُبَارَكاً فِيهِ، كَمَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى، وَ كَمَا يَنْبَغِي لِكَرَمِ وَجْهِكَ وَ عِزِّ جَلالِكَ،
و تو را سپاس به ميزان وزن آب‌هاي دريا، و تو را سپاس به شماره برگ درختان، و تو را سپاس به عدد آنچه روي زمين است، و تو را سپاس به تعداد آنچه كتابت برشمرده، و تو را سپاس به عدد آنچه دانشت آن را فراگرفته، و تو را سپاس به شماره آدميان و پريان و حشرات و پرندگان و چهارپايان و درندگان، سپاسي فراوان و سپاسي پاك كه در آن بركت باشد آنچنان كه پذيري اي پروردگار ما و خشنود گردي، و آنچنان كه سزاوار بزرگواري ذات و بزرگي جلال تواست.
پس ده مرتبه مي‌گويى:
لا إِلهَ إِلّا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ
معبودى جز خدا نيست، يگانه و بي شريك است، فرمانروايى و ستايش تنها از آن اوست، و اوست لطيف و آگاه.
و نيز ده مرتبه مي‌گويي:
لا إِلهَ إِلّا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، يُحْيِي وَ يُمِيتُ، وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي، وَ هُوَ حَيٌّ لا يَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ، وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
معبودى جز خدا نيست، يگانه و بي شريك است، فرمانروايى و ستايش از آن اوست، زنده مى‌كند و مي‌ميراند، مي‌ميراند و زنده مى‌كند، و او خود زنده‌اى است كه هرگز نمي‌ميرد، نيكى به دست اوست و او بر هر چيزى تواناست.
و ده مرتبه:
أَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذِي لا إِلهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ.
آمرزش مي‌جويم از خدايى كه معبودى جز او نيست، زنده و به خود پاينده است، و تنها به سوى او باز مي‌گردم .
و ده مرتبه:
يَا اللّهُ يَا اللّهُ
اى خدا، اى خدا
و ده مرتبه:
يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ
اى بخشنده، اى بخشنده
و ده مرتبه:
يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ
اى مهربان، اى مهربان
و ده مرتبه:
يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ
اي پديد آورنده آسمانها و زمين
و ده مرتبه:
يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ
اى صاحب جلال و بزرگوارى
و ده مرتبه:
يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ
اى مهرورز و صاحب منت
و ده مرتبه:
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ
اى زنده اى پاينده
و ده مرتبه:
يَا حَيُّ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ
اى زنده، اى كه شايسته پرستشى جز تو نيست
و ده مرتبه:
يَا اللّهُ يَا لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ
اى خدا، اى كه شايسته پرستشى جز تو نيست.
و ده مرتبه:
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهرباني‌اش هميشگى است.
و ده مرتبه:
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست
و ده مرتبه:
اَللّهُمَّ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ
خدايا! با من آن كن كه شايسته تو است
و ده مرتبه:
آمِينَ آمِينَ
اجابت فرما اجابت فرما
و ده مرتبه سوره
«توحيد»
.
پس مي گويي:
اَللّهُمَّ اصْنَعْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، وَ لا تَصْنَعْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ، فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ، وَ أَنَا أَهْلُ الذُّنُوبِ وَ الْخَطَايَا، فَارْحَمْنِي يَا مَوْلايَ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.
خدايا! با من آن كن كه شايسته تو است، نه آن كه سزاوار من است، چه همانا تو شايسته پروا و آمرزشى، و من درخور گناهان و خطاهايم، پس به من رحم كن اى مولاى من، كه تو مهربان‌ترين مهربانانى
و ده مرتبه:
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ، وَ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً
جنبش و نيرويى نيست جز برآمده از سوى خدا، توكل نمودم بر زنده پاينده‌اى كه نمى‌ميرد، و ستايش خداى را كه فرزندى نگرفته و در فرمانروايى شريكي برايش نبوده و از خوارى و ناتوانى سرپرستى نداشته است، و بى اندازه بزرگش شمار.

مطلب قبلی دعای کمیل
دعای سمات مطلب بعدی

پر بازدید ترین مطالب سال
پر بازدید ترین مطالب ماه
پر بازدید ترین مطالب روز