فارسی
چهارشنبه 01 خرداد 1398 - الاربعاء 16 رمضان 1440

زیارت حضرت حجة(ع) بعد از نماز صبح

مطلب قبلی دعای ندبه
دعای عهد مطلب بعدی

عمل دوم: زیارتى است، که هر روز پس از نماز صبح مولاى ما صاحب الزمان علیه السّلام به آن زیارت می شود، و آن زیارت چنین است:
اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ، صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ، عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، فِي مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا، وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا، وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا، حَيِّهِمْ وَ مَيِّتِهِمْ، وَ عَنْ وَالِدَيَّ وَ وُلْدِي وَ عَنِّي مِنَ الصَّلَوَاتِ وَ التَّحِيَّاتِ، زِنَةَ عَرْشِ اللَّهِ وَ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ، وَ مُنْتَهَى رِضَاهُ، وَ عَدَدَ مَا أَحْصَاهُ كِتَابُهُ، وَ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ، اللَّهُمَّ [إِنِّي ] أُجَدِّدُ لَهُ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي كُلِّ يَوْمٍ عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَيْعَةً فِي رَقَبَتِي،
خدایا برسان به مولایم صاحب الزمان (درود خدا بر او) ، از جانب همه مردان و زنان مؤمن در مشرق ها و مغرب هاى زمین، و خشکی ها و دریاهایش، و همواری ها و کوه هایش، زنده و مرده آنان، و همچنین از طرف پدر و مادرم و فرزندانم و خودم، درودها و تحیّت هایى به گرانى عرش خدا و کشیدگى کلماتش، و نهایت خشنودی اش، و شمار آنچه کتابش برشمرده، و دانشش به آن احاطه یافته است، خدایا در این روز و در هر روز براى آن حضرت، عهد و پیمان و بیعت، بر عهده ام تجدید می کنم،
اللَّهُمَّ كَمَا شَرَّفْتَنِي بِهَذَا التَّشْرِيفِ، وَ فَضَّلْتَنِي بِهَذِهِ الْفَضِيلَةِ، وَ خَصَصْتَنِي بِهَذِهِ النِّعْمَةِ، فَصَلِّ عَلَى مَوْلايَ وَ سَيِّدِي صَاحِبِ الزَّمَانِ، وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَشْيَاعِهِ، وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ، وَ اجْعَلْنِي مِنَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ، طَائِعاً غَيْرَ مُكْرَهٍ، فِي الصَّفِّ الَّذِي نَعَتَّ أَهْلَهُ فِي كِتَابِكَ، فَقُلْتَ: «صَفّاً كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» عَلَى طَاعَتِكَ وَ طَاعَةِ رَسُولِكَ وَ آلِهِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، اللَّهُمَّ هَذِهِ بَيْعَةٌ لَهُ فِي عُنُقِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
خدایا هم چنان که مرا به این شرافت مفتخر نمودى، وبه این فضیلت برترى ام دادى، و به این نعمت خاصم فرمودى، پس درود فرست بر مولا و سرورم صاحب الزمان، و مرا قرار ده از یاران و پیروان و دفاع کنندگان از آن حضرت، و از کشته شدگان پیش رویش، از روى میل و رغبت، نه ناراحتى و اکراه، در صفى که اهل آن را در قرآنت وصف نموده ای، پس فرموده اى: گویى آنان بنایی محکم و استوارند، این عمل را از من بر پایه اطاعتت، و اطاعت رسولت و خاندانش (درود بر ایشان) قرار ده، خدایا این بیعتی است بر او، بر عهده من تا روز قیامت.
مؤلّف گوید: علاّمه مجلسى رحمه اللّه در کتاب «بحار الانوار» فرموده: من در بعضى از کتاب هاى قدیمى دیده ام، که پس از این زیارت، دست راست را به دست چپ بگذارند، مانند قراردادن در بیعت.
و نیز بدانکه ما در اعمال سرداب مقدّس چهار زیارت نقل کردیم، و این زیارت، پنجمین زیارت کتاب ما محسوب مى گردد، و در باب اول، در ذکر زیارات حجج طاهره، در ایام هفته، زیارتى براى آن حضرت نقل کردیم، که در روزهاى جمعه به آن زیارت مى شود.

مطلب قبلی دعای ندبه
دعای عهد مطلب بعدی