فارسی
دوشنبه 02 مهر 1397 - الاثنين 14 محرم 1440

متن زیارت عاشورای معروفه

انتخاب مداح
اول: زيارت عاشوراى معروفه است: كه از نزديك و دور خوانده مي شود، و شرح آن چنان كه شيخ ابو جعفر طوسى در «مصباح» ذكر فرموده چنين است: محمّد ابن اسماعيل بن بزيع، از صالح بن عقبه، از پدرش، از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده: هركه حسين بن على عليهما السّلام را در روز دهم محرّم نزد قبر آن حضرت زيارت كند تا آنكه گريان شود، خدا را در روز قيامت ملاقات كند، با ثوابى به اندازه ثواب دو هزار عمره، و دو هزار جهاد، كه ثواب آن همانند ثواب كسى مي باشد كه در خدمت رسول خدا و ائمه طاهرين عليهم السّلام جهاد كرده باشد.
راوى گفت: فدايت شوم چه ثوابى است براى كسي كه در شهرهاى دور از كربلا باشد، و برايش در مانند اين روز رفتن به سوى قبر آن حضرت ممكن نباشد؟ فرمود: هرگاه چنين باشد به سوى صحرا بيرون رود، يا در خانه خود بر بام بلندى بالا رود، و به سوى آن حضرت به سلام اشاره كند، و در نفرين كردن بر قاتلين آن حضرت بكوشد و پس از آن دو ركعت نماز بخواند.
و اين كار را در اوايل روز، پيش از زوال آفتاب انجام دهد، پس بر امام حسين عليه السّلام زارى و گريه كند و كسانى را كه در خانه اش هستند، هرگاه از ايشان تقيه نمي كند، به گريه كردن بر آن حضرت امر كند، و در خانه خود به اظهار جزع بر آن حضرت عزا بپا دارد و يكديگر را به مصيبتشان به حسين عليه السّلام تعزيت گويند، و من بر خدا براى ايشان همه آن ثوابها را ضامنم، هرگاه اين عمل را بياورند.
گفتم: فدايت شوم اين ثوابها را براى ايشان ضامن مي شوى، و آنها را كفيل مي گردى؟ فرمود: آرى من ضامن و كفيلم براى كسي كه اين عمل را بجا آورد.
گفتم: يكديگر را چگونه تعزيت گويند؟ فرمود: بگويند:
اَعْظَمَ اللّهُ اُجُورَنا وَاُجورَكُمْ بِمُصابِنا بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ، وَجَعَلَنا وَاِيّاكُمْ مِنَ الطّالِبينَ بِثارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الاِْمامِ الْمَهْدِىِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ.
خداي بزرگ فرمايد اجرهايمان را به مصيبتمان بر حسين (درود بر او) ، و ما و شما را از خواهندگان خون او همراه با وليّ اش امام مهدي از خاندان محمّد (درود بر ايشان) قرار دهد.
و اگر بتوانى آن روز را به دنبال حاجتى بيرون نروى، بيرون نرو، زيرا روز نحسى است، كه در آن حاجت مؤمن برآورده نمي شود، و اگر برآورده شود براى او مبارك نخواهد بود، و در آن خير و رشدى نخواهد ديد، و در آن روز هيچ كدام از شما براى منزلش، البته چيزى ذخيره نكند، چرا كه هركه در آن روز چيزى ذخيره كند، در آن چيز بركت نخواهد ديد، و براى او و اهلش كه جهت آنها ذخيره كرده مبارك نخواهد بود.
هرگاه اين عمل را بجا آوردند، حق تعالي براي ايشان ثواب هزار حجّ و هزار عمره و هزار جهاد بنويسد، كه گويا همه را با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم انجام داده باشد، و براى اوست مزد و پاداش مصيبت هر پيامبر و رسول و وصىّ و صدّيق و شهيدى كه مرده يا كشته شده باشد، از زمانى كه حق تعالى خلق فرموده دنيا را تا زمانى كه قيامت بر پا شود.
صالح بن عقبه و سيف بن عميرى گفته اند: علقمة بن محمّد حضرمى گفت: به حضرت باقر عليه السّلام گفتم: به من دعايى تعليم فرما كه آن در اين روز بخوانم هرگاه آن جناب را از نزديك زيارت كنم، و دعايى كه آن را بخوانم هرگاه او را از نزديك زيارت ننمايم و بخواهم به سلام به جانب او از شهرهاى دور از خانه ام اشاره كنم.
به من فرمود: اى علقمه هرگاه آن دو ركعت نماز را بجاى آوردى به سوى آن حضرت به سلام اشاره كن و در وقت اشاره به آن حضرت پس از گفتن تكبير اين كلام را بگو: [زيارتى كه چند سطر بعد ذكر ميشود] به درستى كه هرگاه اين كلام را گفتى، دعا كرده اى به آن چيزى كه دعا مي كنند، به آن زائران آن حضرت از ملائكه، و خدا براى تو صد هزار هزار درجه بنويسد و همانند كسى باشى كه با امام حسين عليه السّلام شهيد شده باشد تا مشاركت كنى با ايشان در درجاتشان و شناخته نشوى مگر در زمره شهيدانى كه با آن حضرت شهيد شده اند و براى تو نوشته شود زيارت هر پيامبر و رسولى و پاداش زيارت هركه زيارت كرده امام حسين عليه السّلام را از روزى كه شهيد شده، سلام خدا بر آن حضرت و اهل بيتش باد، مي گويى:
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ ، (السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا خِيَرَةَ اللَّهِ وَ ابْنَ خِيَرَتِهِ) ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ، وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ، عَلَيْكُمْ مِنِّي جَمِيعاً سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ،
سلام بر تو اي ابا عبد الله، سلام بر تو اي فرزند رسول خدا، سلام بر تو اي فرزند امير مؤمنان، و فرزند سرور جانشينان، سلام بر تو اي فرزند فاطمه سرور بانوان جهانيان، سلام بر تو اي خون خدا، و فرزند خون خدا، و اي تنهاي مظلوم، سلام بر تو و جان هايي كه به درگاهت فرود آمدند، از جانب من بر همگي شما سلام خدا براي هميشه، تا هستم و تا شب و روز باقي است،
يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ، وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ (بِكُمْ) عَلَيْنَا، وَ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ الْإِسْلاَمِ ، وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصِيبَتُكَ فِي السَّمَاوَاتِ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ ، فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ ، وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ، وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا، وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ،
اي ابا عبد الله، هرآينه عزايت بزرگ و سنگين شد، و مصيبت تو بر ما و بر همه اهل اسلام بس بزرگ گشت، و سنگين و بزرگ شد مصيبتت در آسمان ها بر همه اهل آسمان، خدا لعنت كند امّتي را كه بناي ستم و بي داد را بر شما اهل بيت بنيان نهادند، و خدا لعنت كند قومي را كه شما را از مقامتان دور كرد، و از مرتبه هايتان بركنار نمود، مرتبه هايي كه خدا شما را در آن ها جاي داد و خدا لعنت كند امّتي را كه شما را كشتند،
وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ، بَرِئْتُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَ (مِنْ) أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ وَ أَوْلِيَائِهِمْ ، يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِيَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنِي أُمَيَّةَ قَاطِبَةً، وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجَانَةَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ، وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً (شَمِراً) ،
و خدا لعنت كند آنان را كه امكان و توان جنگ با شما را براي ايشان تدارك ديدند، من بيزاري مي جويم به سوي خدا و به جانب شما از ايشان و از شيعيان و پيروان و دوستدارانشان، اي ابا عبد الله من در صلحم با كسي كه با شما صلح كرد، و در جنگم با كسي كه با شما جنگيد تا روز قيامت، و خدا لعنت كند خاندان زياد و خاندان مروان را، و خدا همه بني اميه را لعنت كند، و لعنت كند پسر مرجانه و عمر بن سعد و شمر را،
وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتَالِكَ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي ، لَقَدْ عَظُمَ مُصَابِي بِكَ، فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَ مَقَامَكَ، وَ أَكْرَمَنِي (بِكَ) أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي عِنْدَكَ وَجِيهاً بِالْحُسَيْنِ عليه السلام فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ، يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَى رَسُولِهِ، وَ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِلَى فَاطِمَةَ وَ إِلَى الْحَسَنِ وَ إِلَيْكَ بِمُوَالاَتِكَ ،
و لعنت كند امّتي را كه مركب ها را زين كردند و لگام زدند و جنگ با تو را دنبال كردند، پدر و مادرم به فدايت، همانا مصيبتت بر من سنگين شد، از خدا كه مقامت را گرامي داشت، و مرا به وسيله تو كرامت بخشيد، درخواست مي كنم كه خون خواهي تو را همراه پيشواي ياري شده از اهل بيت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) روزي من كند، خدايا به حق حسين مرا نزد خود در دنيا و آخرت آبرومند قرار ده، اي ابا عبد الله من به خدا و رسولش و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و تو تقرّب مي جويم، به دوستي تو،
وَ بِالْبَرَاءَةِ (مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ، وَ بِالْبَراءَةِ مِمَّنْ أَسَّسَ أَساسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ، وَ أَبْرَءُ إِلَى اللهِ وَ إِلَى رَسُولِهِ) مِمَّنْ أَسَّسَ أَسَاسَ ذَلِكَ، وَ بَنَى عَلَيْهِ بُنْيَانَهُ ، وَ جَرَى فِي ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَ عَلَى أَشْيَاعِكُمْ بَرِئْتُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ ، وَ أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ إِلَيْكُمْ بِمُوَالاَتِكُمْ، وَ مُوَالاَةِ وَلِيِّكُمْ، وَ بِالْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِكُمْ، وَ النَّاصِبِينَ لَكُمُ الْحَرْبَ، وَ بِالْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ، إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ، وَ وَلِيٌّ لِمَنْ وَالاَكُمْ، وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاكُمْ،
و به بيزاري از كسي كه پايه گذاري كرد اساس اين واقعه را، و بنا نهاد بر آن بنيانش را، و روان شد در ستم و بيدادش بر شما و شيعيان شما، از ايشان به سوي خدا و شما بيزارم، و به خدا تقرّب مي جويم و پس از آن به شما با دوستي نسبت به شما و دوستي نسبت به دوستان شما، و به بيزاري از دشمنانتان، و برپاكنندگان جنگ با شما، و به بيزاري از شيعيان و پيروان آن ها، من در صلحم با كسي كه با شما صلح كرد، و در جنگم با كسي كه با شما جنگيد، و دوستم با كسي كه شما را دوست داشت، و دشمنم با كسي كه شما را دشمن داشت،
فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَةِ أَوْلِيَائِكُمْ، وَ رَزَقَنِي الْبَرَاءَةَ مِنْ أَعْدَائِكُمْ ، أَنْ يَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ، وَ أَنْ يُثَبِّتَ لِي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ، وَ أَسْأَلُهُ أَنْ يُبَلِّغَنِي الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ ، وَ أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِي (ثَارَكُمْ) مَعَ إِمَامٍ (مَهْدِيٍّ) هُدًى ظَاهِرٍ نَاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ ،
پس درخواست مي كنم از خدا كه مرا به معرفت شما و دوستان شما گرامي داشت، و بيزاري از دشمنان شما را نصيب من كرد، اينكه مرا در دنيا و آخرت با شما قرار دهد، و جايگاهم را نزد شما در دنيا و آخرت استوار بدارد، و از او مي خواهم كه مرا برساند به مقام ستوده اي كه براي شما نزد خداست، و روزي كند خون خواهي ام را به همراه امام هدايت گر آشكار و گوياي به حق از خاندان شما،
وَ أَسْأَلُ اللَّهَ بِحَقِّكُمْ، وَ بِالشَّأْنِ الَّذِي لَكُمْ عِنْدَهُ أَنْ يُعْطِيَنِي بِمُصَابِي بِكُمْ أَفْضَلَ مَا يُعْطِي مُصَاباً بِمُصِيبَتِهِ ، مُصِيبَةً مَا أَعْظَمَهَا، وَ أَعْظَمَ رَزِيَّتَهَا فِي الْإِسْلاَمِ، وَ فِي جَمِيعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ (الْأَرَضِينَ) ، اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِي مَقَامِي هَذَا مِمَّنْ تَنَالُهُ مِنْكَ صَلَوَاتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ، اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْيَايَ مَحْيَا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ مَمَاتِي مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ،
و از خدا درخواست مي كنم به حق شما، و شأني كه براي شما نزد اوست، كه عطا كند به من به خاطر مصيبت زدگي ام به شما برترين چيزي را كه عطا كند به مصيبت زده اي به خاطر مصيبتش، چه مصيبتي بزرگ است آن مصيبت، و چه عظيم است آن عزا در اسلام، و در همه آسمان ها و زمين، خدايا در اين جايگاه مرا از كساني قرار ده كه از جانب تو به آنان درود و رحمت و آمرزش مي رسد، خدايا حياتم را حيات [آميخته به عشق] محمّد و خاندان محمّد، و مرگم را مرگ [در حال شيفتگي به] محمّد و خاندان محمّد قرار ده،
اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ (فِيهِ) بَنُو أُمَيَّةَ وَ ابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبَادِ اللَّعِينُ ابْنُ اللَّعِينِ، عَلَى (لِسَانِكَ) وَ لِسَانِ نَبِيِّكَ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) فِي كُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فِيهِ نَبِيُّكَ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) ، اللَّهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْيَانَ وَ مُعَاوِيَةَ، وَ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ، عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ أَبَدَ الْآبِدِينَ ، وَ هَذَا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيَادٍ وَ آلُ مَرْوَانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) ،
خدايا اين روز روزي است كه به آن تبرّك جستند بني اميه، و فرزند جگرخوار، آن لعنت شده فرزند لعنت شده بر زبان تو و زبان پيامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) در هر كجا و هر موقفي كه پيامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) در آن ايستاد، خدايا لعنت كن اباسفيان و معاويه و يزيد فرزند معاويه را، كه از جانب تو بر آنان لعنت باد به جاودانگي جاودان ها، و امروز روزي است كه خوشحال شدند به اين روز خاندان زياد و خاندان مروان، بخاطر كشتن حضرت امام حسين (درود خدا بر او)
اللَّهُمَّ فَضَاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَ الْعَذَابَ (الْأَلِيمَ) ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هَذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي، بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ، وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ، وَ بِالْمُوَالاَةِ لِنَبِيِّكَ وَ آلِ نَبِيِّكَ (عَلَيْهِ وَ) عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ،
خدايا پس لعنت و شكنجه ات را بر آنان دوچندان كن، خداي من در اين روز و در اين جايگاه و همه روزهاي زندگي ام به تو تقرّب مي جويم به بيزاري از اينان و لعنت بر ايشان، و به دوستي پيامبر و خاندان پيامبرت (درود بر او و ايشان)
سپس صد مرتبه مي گويى:
اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِكَ، اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَةَ الَّتِي (الَّذِينَ) جَاهَدَتِ الْحُسَيْنَ، وَ شَايَعَتْ وَ بَايَعَتْ وَ تَابَعَتْ (تَايَعَتْ) عَلَى قَتْلِهِ، اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِيعاً،
بعد صد مرتبه مي گويى:
السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ ، عَلَيْكَ مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ، وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ (لِزِيَارَتِكَ) ، السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ، وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، (وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ ) ، وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ ،
خدايا لعنت كن نخستين ستمكاري را كه به حق محمّد و خاندان محمّد ستم كرد، و آخرين كسي را كه در اين ستم از او پيروي نمود.
خدايا لعنت كن جمعيتي را كه با حسين پيكار كردند، و همراهي نمودند و پيمان بستند و پيروي كردند بر كشتن آن حضرت، خدايا همه آنان را لعنت كن، سلام بر تو اي ابا عبد الله، و بر جان هايي كه به درگاهت فرود آمدند، از جانب من سلام خدا بر تو باد هميشه تا هستم و تا شب و روز باقي است، و خدا زيارت شما را آخرين زيارت از سوي من قرار ندهد، سلام بر حسين و بر علي بن الحسين و فرزندان حسين، و ياران حسين،
آنگاه مي گويي:
اللَّهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظَالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنِّي، وَ ابْدَأْ بِهِ أَوَّلاً ثُمَّ (الْعَنِ) الثَّانِيَ، وَ الثَّالِثَ وَ الرَّابِعَ ، اللَّهُمَّ الْعَنْ يَزِيدَ خَامِساً، وَ الْعَنْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيَادٍ وَ ابْنَ مَرْجَانَةَ، وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً، وَ آلَ أَبِي سُفْيَانَ وَ آلَ زِيَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ،
خدايا اختصاص ده اوّلين ستمكار را از جانب من به لعنت، و آغاز كن به آن لعنت اولين را، سپس دومين و سومين و چهارمين را، خدايا يزيد، پنجم آنان را لعنت كن، و لعنت كن عبيد الله بن زياد و پسر مرجانه و عمر بن سعد و شمر و خاندان ابوسفيان و خاندان زياد و خاندان مروان را تا روز قيامت،
سپس به سجده مي روي و مي گويي:
اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِينَ لَكَ عَلَى مُصَابِهِمْ، الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى عَظِيمِ رَزِيَّتِي ، اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي شَفَاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ، وَ ثَبِّتْ لِي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَ أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ، الَّذِينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عليه السلام .
خدايا سپاس تو را سپاس شكرگزارانِ از تو بر مصيبت زدگي آنان، خداي را سپاس بر بزرگي عزايم، خدايا شفاعت حسين را در روز ورود [به قيامت] نصيبم كن، و ثابت بدار قدم صدق مرا نزد خود به همراه حسين و ياران حسين، آنان كه جانشان را در دفاع از حسين (درود بر او) بخشيدند.

پر بازدید ترین مطالب سال

حاجت خود را جز نزد سه نفر نگو!

داستانى عجيب از برزخ مردگان‏

یک آیه و این همه معجزه !!

نظر امام رضا(ع) درباره ازدواج موقت متأهل‌ها

سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏

شاه کلید آیت الله نخودکی برای یک جوان!

حکایت خدمت به پدر و مادر

طلبه ای که به لوستر های حرم امیر المومنین ...

چگونه بفهميم كه خداوند ما را دوست دارد و از ...

رفع گرفتاری با توسل به امام رضا (ع)

پر بازدید ترین مطالب ماه

روضه شب دوازدهم محرم ؛ مصيبت امام زين ...

عاقبت گریه‌کنان بر حسین(ع)

ندای «هل من ناصر ینصرنی» را چه کسی و چگونه پاسخ ...

آیا از همسر و بچه های حضرت عباس علیه السلام خبر ...

توبه ی این گناه خیلی سخت است

فلسفه نماز چیست و ما چرا نماز می خوانیم؟ (پاسخ ...

آيا فكر گناه كردن هم گناه محسوب مي گردد، عواقب ...

رضايت و خشنودي خدا در چیست و چگونه خداوند از ...

سرانجام كسي كه نماز نخواند چه مي شود و مجازات ...

استاد انصاریان؛ دولت شرایط سفر اربعین زائران ...

پر بازدید ترین مطالب روز

درخواست از امام حسین(ع) که مبادا از گناه شمر ...

براي رسيدن به مقام طي الارض راه حل چيست؟

مقام حضرت زينب (سلام الله عليها)

تأثير دعاهاى صحيفه سجاديه‏

نعمت‌ هایی که جایگزینی براي آن‌ ها نیست.

فرق كلّي حيوان با انسان در چیست ؟

تقيه چيست و انجام آن در چه مواردي لازم است؟

چرا باید حجاب داشته باشیم؟

قدردانی استادانصاریان از خادمین سیدالشهدا ...

حسین(ع) ما را رها نمی‌کند