فارسی
دوشنبه 19 آذر 1397 - الاثنين 2 ربيع الثاني 1440

نماز حضرت امیرالمومنین(ع)

شيخ و سيّد از امام صادق عليه السّلام روايت كرده اند: هركه از شما نماز امير المؤمنين عليه السّلام را بخواند، از گناهان پاك گردد، همچون روزي كه از مادر زاده شده و حاجاتش در پيشگاه حق برآورده شود.
اين نماز چهار ركعت (2 نماز دو ركعتي) است: در هر ركعت يك بار سوره «حمد» و پنجاه بار
«قل هو اللّه احد»
تلاوت شود، و چون از نماز فارغ شود اين دعا را بخواند كه تسبيح آن حضرت است:
سُبْحَانَ مَنْ لا تَبِيدُ مَعَالِمُهُ، سُبْحَانَ مَنْ لا تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ، سُبْحَانَ مَنْ لا اضْمِحْلالَ لِفَخْرِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لا يَنْفَدُ مَا عِنْدَهُ، سُبْحَانَ مَنْ لا انْقِطَاعَ لِمُدَّتِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لا يُشَارِكُ أَحَدا فِي أَمْرِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لا إِلَهَ غَيْرُهُ،
پاك و منزّه است آن كه نشانه هاي وجودش نابود نشود، پاك و منزّه است آن كه از خزانه هايش كاسته نگردد، پاك و منزّه است آن كه فخرش را فروپاشي نباشد، پاك و منزّه است آن كه آنچه نزد اوست پايان نيابد، پاك و منزّه است آن كه دورانش به سر نرسد، پاك و منزّه است آن كه هيچكس را در كارش شركت ندهد، پاك و منزّه است آن كه شايسته پرستشي جز او نيست.
پس دعا كند بعد از اين و بگويد:
يَا مَنْ عَفَا عَنِ السَّيِّئَاتِ وَ لَمْ يُجَازِ بِهَا، ارْحَمْ عَبْدَكَ يَا اللَّهُ، نَفْسِي نَفْسِي، أَنَا عَبْدُكَ يَا سَيِّدَاهْ أَنَا عَبْدُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ أَيَا رَبَّاهْ،
اي آن كه درگذري از بدي ها و به آن ها كيفر نكني، اي خدا! بر بنده ات مهر ورز، وجود مرا درياب، اي سرور من! من بنده تو هستم، بنده اي ايستاده در پيشگاه تو، پروردگارا،
إِلَهِي بِكَيْنُونَتِكَ يَا أَمَلاه، يَا رَحْمَانَاهْ يَا غِيَاثَاهْ، عَبْدُكَ عَبْدُكَ لا حِيلَةَ لَهُ، يَا مُنْتَهَى رَغْبَتَاهْ، يَا مُجْرِيَ الدَّمِ فِي عُرُوقِي، [عَبْدُكَ ] ، يَا سَيِّدَاهْ يَا مَالِكَاهْ، أَيَا هُوَ أَيَا هُوَ يَا رَبَّاهْ، عَبْدُكَ عَبْدُكَ لا حِيلَةَ لِي، وَ لا غِنَى بِي عَنْ نَفْسِي، وَ لا أَسْتَطِيعُ لَهَا ضَرّاً وَ لا نَفْعاً، وَ لا أَجِدُ مَنْ أُصَانِعُهُ، تَقَطَّعَتْ أَسْبَابُ الْخَدَائِعِ عَنِّي، وَ اضْمَحَلَّ كُلُّ مَظْنُونٍ عَنِّي، أَفْرَدَنِي الدَّهْرُ إِلَيْكَ، فَقُمْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ هَذَا الْمَقَامَ، يَا إِلَهِي بِعِلْمِكَ كَانَ هَذَا كُلُّهُ فَكَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ بِي، وَ لَيْتَ شِعْرِي كَيْفَ تَقُولُ لِدُعَائِي، أَ تَقُولُ نَعَمْ أَمْ تَقُولُ لا،
خدايا به هستي ات سوگند، اي آرمان من، اي بخشاينده، اي فرياد رس، درياب بنده ات را! درياب بنده ات را! بنده ات را چاره اي نيست، اي واپسين اميد، اي روان كننده خون در رگهايم! اي سرور من! اي مالك من، اي او! اي او! پروردگارا! بنده ات را درياب، بنده ات را درياب، چاره اي ندارم، از پيش خود هيچ ندارم (كه عين نيازم) ، توان سود و زيان خويش را ندارم، كسي را براي ياري نمي يابم، چاره جويي ها از من جدا گشته، و هر گمان چاره اي نابود گشته است، روزگار مرا تنها به سوي تو روانه ساخته، ازاين رو در اين جا در برابر بارگاهت ايستاده ام، همه اين ها خدايا! با آگاهي تو بوده است، پس چگونه با من رفتار خواهي كرد؟ اي كاش! مي دانستم پاسخ خواهشم را چگونه خواهي داد؟ آيا خواهي گفت: آري يا مي گويي نه؟
فَإِنْ قُلْتَ لا، فَيَا وَيْلِي يَا وَيْلِي يَا وَيْلِي، يَا عَوْلِي يَا عَوْلِي يَا عَوْلِي، يَا شِقْوَتِي يَا شِقْوَتِي يَا شِقْوَتِي، يَا ذُلِّي يَا ذُلِّي يَا ذُلِّي، إِلَى مَنْ، وَ مِمَّنْ أَوْ عِنْدَ مَنْ، أَوْ كَيْفَ، أَوْ مَاذَا، أَوْ إِلَى أَيِّ شَيْ ءٍ أَلْجَأُ، وَ مَنْ أَرْجُو، وَ مَنْ يَجُودُ عَلَيَّ بِفَضْلِهِ حِينَ تَرْفُضُنِي يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ، وَ إِنْ قُلْتَ نَعَمْ، كَمَا هُوَ الظَّنُّ بِكَ، وَ الرَّجَاءُ لَكَ، فَطُوبَى لِي، أَنَا السَّعِيدُ وَ أَنَا الْمَسْعُودُ، فَطُوبَى لِي وَ أَنَا الْمَرْحُومُ،
اگر بگويي: نه، پس واي بر من! واي بر من! واي بر من! واي از درماندگي ام! واي از درماندگي ام! واي از درماندگي ام! واي از بيچاره گي ام! از بيچاره گي ام! از بيچاره گي ام! واي از خواري ام! از خواري ام! از خواري ام! آنگاه كه تو مرا رها كني به سوي كه، و از طرف كه، يا نزد كه، يا چگونه، يا چه چيز، يا به سوي چه چيزي پناه برم؟ و به چه كسي اميد بندم؟ و كيست كه با فضل خود بر من كرم نمايد؟ اي آن كه آمرزشت فراگير است، و اگر بگويي: آري، كه همان از تو گمان دارم و اميد به تو چنين است، پس خوشا به حال من كه خوشبختم! و كامروا شده ام، پس خوشا به حال من كه مورد رحمت قرار گرفتم!
يَا مُتَرَحِّمُ، يَا مُتَرَئِّفُ، يَا مُتَعَطِّفُ، يَا مُتَجَبِّرُ [مُتَحَنِّنُ ] ، يَا مُتَمَلِّكُ، يَا مُقْسِطُ، لا عَمَلَ لِي أَبْلُغُ بِهِ نَجَاحَ حَاجَتِي، أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي جَعَلْتَهُ فِي مَكْنُونِ غَيْبِكَ وَ اسْتَقَرَّ عِنْدَكَ فَلا يَخْرُجُ مِنْكَ إِلَى شَيْ ءٍ سِوَاكَ، أَسْأَلُكَ بِهِ وَ بِكَ وَ بِهِ فَإِنَّهُ أَجَلُّ وَ أَشْرَفُ أَسْمَائِكَ، لا شَيْ ءَ لِي غَيْرُ هَذَا وَ لا أَحَدَ أَعْوَدُ عَلَيَّ مِنْكَ، يَا كَيْنُونُ يَا مُكَوِّنُ، يَا مَنْ عَرَّفَنِي نَفْسَهُ، يَا مَنْ أَمَرَنِي بِطَاعَتِهِ، يَا مَنْ نَهَانِي عَنْ مَعْصِيَتِهِ، وَ يَا مَدْعُوُّ يَا مَسْئُولُ، يَا مَطْلُوباً إِلَيْهِ، رَفَضْتُ وَصِيَّتَكَ الَّتِي أَوْصَيْتَنِي، وَ لَمْ أُطِعْكَ، وَ لَوْ أَطَعْتُكَ فِيمَا أَمَرْتَنِي لَكَفَيْتَنِي مَا قُمْتُ إِلَيْكَ فِيهِ، وَ أَنَا مَعَ مَعْصِيَتِي لَكَ رَاجٍ،
اي خداي مهربان! اي خداي بنده پرور! اي خداي دلجو! اي خداي جبران گر! اي آن كه هستي به دست توست! اي دادگر! مرا كرداري كه با مدد آن به برآمدن حاجتم نائل آيم نيست، از تو مي خواهم به حق آن نامت كه در پس پرده غيب خود مستور ساختي و نزد خويش بنهادي، پس براي هيچ موجودي جز تو پديدار نشود! به حق آن نام و به حق هستي نابت، و به آنكه برترين و شريف ترين نامهاي تو است از تو درخواست مي نمايم، مرا چيزي جز اين نيست و كسي خيرخواه تر از تو به من نيست، اي به خود هستي! اي هستي بخش! اي آن كه خويش را به من شناساند! اي آن كه به اطاعتش فرمانم داد، اي آن كه مرا از نافرماني اش بازداشت، اي خوانده شده! اي خواسته شده! اي مطلوب! سفارشي كه به من نموده بودي وانهادم و فرمانت را نخواندم، و اگر تو را در آنچه فرمانم دادي اطاعت مي كردم هر آينه مرا در آنچه برايش به سويت برخاستم بس بودي، و من با نافرمانيم هم به تو اميدوارم،
فَلا تَحُلْ بَيْنِي وَ بَيْنَ مَا رَجَوْتُ، يَا مُتَرَحِّماً لِي أَعِذْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ، وَ مِنْ خَلْفِي، وَ مِنْ فَوْقِي، وَ مِنْ تَحْتِي، وَ مِنْ كُلِّ جِهَاتِ الْإِحَاطَةِ بِي، اللَّهُمَّ بِمُحَمَّدٍ سَيِّدِي، وَ بِعَلِيٍّ وَلِيِّي، وَ بِالْأَئِمَّةِ الرَّاشِدِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، اِجْعَلْ عَلَيْنَا صَلَوَاتِكَ وَ رَأْفَتَكَ وَ رَحْمَتَكَ، وَ أَوْسِعْ عَلَيْنَا مِنْ رِزْقِكَ، وَ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَ جَمِيعَ حَوَائِجِنَا يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ، إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ ءٍ قَدِيرٌ.
پس بين من و آنچه به آن اميدوارم جدايي مينداز، اي مهر ورز! بر من از پيش روي، و از پشت سر، و از بالاي سر، و از زير پايم و از همه جهات احاطه بر من پناهم ده، خدايا! به حق محمّد سرور من، و به حق علي مولاي من، و به حق امامان هدايت يافته (كه بر ايشان درود باد) لطف و مهر و رحمتت را بر ما بگستر، و از روزي خود بر ما فراوان ده، و وام ما را بپرداز و همه حاجت هاي ما را برآور، اي خدا! اي خدا! اي خدا! زيرا تو بر هر چيز توانايي.
پس از آن حضرت فرمود: هركه اين نماز را بجا آورد و اين دعا را بخواند، وقتى از آن فارغ شود، بين او و خدا گناهى نماند جز آنكه آمرزيده شود.
مؤلف گويد: احاديث بسيارى در فضيلت خواندن اين چهار ركعت نماز، در شب و روز جمعه وارد شده است و اگر پس از نماز بگويد:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى النَّبِيِّ الْعَرَبِيِّ وَ آلِهِ.
بار الها! بر پيامبر عرب زبان و خانواده او درود فرست.
در حديث آمده كه گناهان گذشته و آينده او آمرزيده شود، و مانند كسى شود كه دوازده مرتبه قرآن را ختم كرده باشد و حق تعالى گرسنگى و تشنگى قيامت را از او رفع كند...

پر بازدید ترین مطالب سال

حاجت خود را جز نزد سه نفر نگو!

حکایت خدمت به پدر و مادر

فلسفه نماز چیست و ما چرا نماز می خوانیم؟ (پاسخ ...

سِرِّ نديدن مرده خود در خواب‏

داستانى عجيب از برزخ مردگان‏

چگونه بفهميم كه خداوند ما را دوست دارد و از ...

یک آیه و این همه معجزه !!

رضايت و خشنودي خدا در چیست و چگونه خداوند از ...

چرا باید حجاب داشته باشیم؟

شاه کلید آیت الله نخودکی برای یک جوان!

پر بازدید ترین مطالب ماه

راه‌هاى ايمنى از شيطان‏

اسم اعظمی که خضر نبی به علی(ع) آموخت

دارویی موثر برای انسان شدن!

همسر بهشتی پیامبر(ص) کیست؟

اهمیت طلب حاجات در نماز شب

چه کنیم از مرگ نترسیم؟

صفتی که پیش خدا عزیزمان می کند!

عفو و گذشت پيامبر از دختر حاتم‏

سه درمان خوب برای روح های غمگین

مرگ و عالم آخرت

پر بازدید ترین مطالب روز

براي رسيدن به مقام طي الارض راه حل چيست؟

نظر امام رضا(ع) درباره ازدواج موقت متأهل‌ها

مفهوم الله، رحمان، رحيم‏

سیره امام علی (ع)

طلبه ای که به لوستر های حرم امیر المومنین ...

حرف‌های درگوشی مجاز!

چرا ما انسان شدیم؟

عملی که علم کثیر می‌آورد!

اهمیت و آثار نماز شب

فرق كلّي حيوان با انسان در چیست ؟