فارسی
چهارشنبه 01 خرداد 1398 - الاربعاء 16 رمضان 1440

تعقیبات مشترک

مطلب قبلی مقدمه مترجم (استاد انصاریان)
تعقیب نماز ظهر مطلب بعدی

از مصباح شیخ طوسی و غیر آن نقل شده: هرگاه نماز را سلام دادی دست‌ها را تا برابر گوش بالا بـبر و سه مرتبه تکبیر
«اَلله اَکـبَرُ»
گفته و سپس بگو:
لا اِلهَ اِلَّا اللهُ اِلـهًا واحِدًا وَ نَحنُ لَهُ مُسلِمونَ، لا اِلهَ اِلَّا اللهُ وَ لا نَعبُدُ اِلّا اِيّاهُ، مُخلِصينَ لَهُ الدّينَ وَ لَو كَرِهَ المُشرِكونَ، لا اِلهَ اِلَّا اللهُ رَبُّنا وَ رَبُّ آبائِنَا الاَوَّلينَ، لا اِلهَ اِلَّا اللهُ وَحدَهُ وَحدَهُ وَحدَهُ، اَنجَزَ وَعدَهُ، وَ نَصَرَ عَبدَهُ، وَ اَعَزَّ جُندَهُ، وَ هَزَمَ الاَحزابَ وَحدَهُ، فَلَهُ المُلكُ وَ لَهُ الحَمدُ، يُحيي وَ يُميتُ، وَ يُميتُ وَ يُحيي، وَ هُوَ حَىٌّ لايَموتُ، بِيَدِهِ الخَيرُ، وَ هُوَ عَلي كُـلِّ شَيءٍ قَديرٌ.
آنگاه بگو:
اَستَغفِرُ اللهَ الَّذي لا اِلهَ اِلّا هُوَ الْحَيُّ القَيّومُ وَ اَتوبُ اِلَيهِ.
آنگاه بگو:
اَللّهُمَّ اهدِني مِن عِندِكَ، وَ اَفِض عَلَيَّ مِن فَضلِكَ ، وَ انشُر عَلَيَّ مِن رَحمَتِكَ ، وَ اَنزِل عَلَيَّ مِن بَرَكاتِكَ، سُبحانَكَ لا اِلهَ اِلّا اَنتَ ، اِغفِر لي ذُنوبي كُلَّها جَميعًا ، فَاِنَّهُ لا يَغفِرُ الذُّنوبَ كُلَّها جَميعًا اِلّا اَنتَ. اَّللُّهُمَّ اِنّي اَساَلُكَ مِن كُلِّ خَيرٍ اَحاطَ بِهِ عِلمُكَ ، وَ اَعوذُ بِكَ مِن كُلِّ شَرٍّ اَحاطَ بِهِ عِلمُكَ . اَللّهُمَّ اِنّي اَساَلُكَ عافِيَتَكَ في اُموري كُلِّها ، وَ اَعوذُ بِكَ مِن خِزىِ الدُّنيا وَعَذابِ الآخِرَةِ ، وَ اَعوذُ بِوَجهِكَ الكَـريمِ ، وَ عِزَّتِكَ الَّتي لا تُرامُ ، وَ قُدرَتِكَ الَّتي لا يَمتَنِعُ مِنها شَيءٌ مِن شَرِّ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ ، وَ مِن شَرِّ الاَوجاعِ كُلِّها ، وَمِن شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ اَنتَ آخِذٌ بِناصِيَتِها، اِنَّ رَبّي عَلي صِراطٍ مُستَقيمٍ ، وَ لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ العَلِيِّ العَظيمِ . تَوَكَّلتُ عَلي الحَيِّ الَّذي لا يَموتُ ، وَ الحَمدُ لِلّه الَّذي لَم يَتَّخِذ وَلَدًا ، وَ لَم يَكُن لَهُ شَريكٌ فِي المُلكِ ، وَ لَم يَكُـن لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ، وَ كَبِّرهُ تَكبيرًا.
آنگاه بگو:
اَستَغفِرُ اللهَ الَّذي لا اِلهَ اِلّا هُوَ، الْحَيُّ الْقَيّومُ ، وَ اَتوبُ اِلَيهِ.
آنگاه بگو:
اَللُّهُمَّ اهدِني مِن عِندِكَ ، وَ اَفِض عَلَيَّ مِن فَضلِكَ ، وَ انشُر عَلَيَّ مِن رَحمَتِكَ ، وَ اَنزِل عَلَيَّ مِن بَرَكاتِكَ، سُبحانَكَ لا اِلهَ اِلّا اَنتَ ، اِغفِر لي ذُنوبي كُلَّها جَميعًا ، فَاِنَّهُ لا يَغفِرُ الذُّنوبَ كُلَّها جَميعًا اِلّا اَنتَ . اللّهُمَّ اِنّي اَساَلُكَ مِن كُلِّ خَيرٍ اَحاطَ بِهِ عِلمُكَ ، وَ اَعوذُ بِكَ مِن كُلِّ شَرٍّ اَحاطَ بِهِ عِلمُكَ . اَللّهُمَّ اِنّي اَساَلُكَ عافِيَتَكَ في اُموري كُلِّها ، وَ اَعوذُ بِكَ مِن خِزىِ الدُّنيا وَعَذابِ الآخِرَةِ ، وَ اَعوذُ بِوَجهِكَ الكَـريمِ ، وَ عِزَّتِكَ الَّتي لا تُرامُ ، وَ قُدرَتِكَ الَّتي لا يَمتَنِعُ مِنها شَيءٌ مِن شَرِّ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ ، وَ مِن شَرِّ الاَوجاعِ كُلِّها ، وَمِن شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ اَنتَ آخِذٌ بِناصِيَتِها؛ اِنَّ رَبّي عَلي صِراطٍ مُستَقيمٍ ، وَ لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ العَلِيِّ العَظيمِ . تَوَكَّلتُ عَلي الحَيِّ الَّذي لا يَموتُ ، وَ الحَمدُ لِله الَّذي لَم يَتَّخِذ وَلَدًا ، وَ لَم يَكُن لَهُ شَريكٌ فِي المُلكِ ، وَ لَم يَكُـن لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ، وَ كَبِّرهُ تَكبيرًا .
آنگاه بگو:
اَستَغفِرُ اللهَ الَّذي لا اِلهَ اِلّا هُوَ، الْحَيُّ القَيُّومُ، وَ اَتوبُ اِلَيهِ.
معبودی جز خدا نیست، معبودی یگانه و ما تسلیم او هستیم، معبودی غیر از خدا نیست و جز او را نمی پرستیم، درحالی که طاعت خود را برای او خالص می نماییم هرچند برای مشرکان ناخوش آیند باشد، معبودی جز خدا پروردگار ما و پروردگار پدران نخستین ما نیست، معبودی غیر از خدا نیست یگانه و یگانه و یگانه است، به وعده اش وفا کرد، بنده اش را یاری داد، سپاهش را قدرت و عزت بخشید و به تنهایی لشکریان (کفر و شرک) را درهم شکست، پس فرمانروایی و ستایش تنها او را سزاست، زنده می کند و می میراند، و می میراند و زنده می کند، و اوست زنده ای که نمی میرد، خیر و نیکی تنها به دست اوست و او بر هر چیز تواناست
آنگاه بگو:
اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ، وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ.
از خدا که جز او معبودى نیست آن زنده و پاینده آمرزش می طلبم، و به جانب او باز میگردم
آنگاه بگو:
اَللَّهُمَّ اهْدِنى مِنْ عِنْدِكَ وَ اَفِضْ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِكَ، وَ انْشُرْ عَلَىَّ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَ أَنْزِلْ عَلَىَّ مِنْ بَرَكاتِكَ، سُبْحانَكَ لا إِلهَ إِلّا اَنْتَ، إِغْفِرْ لى ذُنُوبى كُلَّها جَميعاً، فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ كُلَّها جَميعاً إلّا أَنْتَ، اَللّهُمَّ اِنّى أَسْئَلُكَ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ أَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ كُلِّ شَرٍّ اَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ.
خدایا مرا از جانب خود راهنمایی کن، و از باران احسانت بر من ببار، و از ابر رحمتت بر من بگستران، و از نعمت های فراوانت بر من فرود آور، پاک و منزّهی، معبودی جز تو نیست، تمامی گناهانم را بیامرز، زیرا جملگی گناهان را کسی جز تو نمی آمرزد، بار خدایا از تو درخواست می کنم از هر خیری که دانشت بر آن احاطه یافته است، و به تو پناه می آورم از هر گزندی که علم تو به آن احاطه دارد.
اَللَّهُمَّ اِنّى أَسْئَلُكَ عافِيَتَكَ فى اُمُورى كُلِّها، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ خِزْىِ الْدُّنْيا وَ عَذابِ الْاخِرَةِ، وَأَعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَريمِ، وَ عِزَّتِكَ الَّتى لا تُرامُ، وَ قُدْرَتِكَ الَّتى لا يَمْتَنِعُ مِنْها شَىْءٌ مِنْ شَرِّ الْدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ، وَ مِنْ شَرِّ الْأَوْجاعِ كُلِّها، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ أَنْتَ اخِذٌ بِناصِيَتِها، اِنَّ رَبّى عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ، تَوَكََّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لا يَمُوتُ، وَ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِىٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبيراً.
خدایا! در همه کارهایم سلامتی کامل از تو می خواهم، و به تو پناه می آورم از خواری دنیا و عذاب آخرت، و پناه می برم به مقام والا، و عزّت دست نایافتنی، و قدرت سرپیچی ناپذیرت، از شر دنیا و آخرت، و از شر همه دردها، و از شر هر حیوانی که زمام وجودش به دست توست، همانا پروردگارم بر راه راست است، هیچ توان و نیرویی نیست جز از جانب خدای بلندمرتبه بزرگ، توکل می کنم بر آن زنده ای که نمی میرد، سپاس خدا را که فرزندی نگرفته و در فرمانروایی شریکی برای او نیست و نه سرپرستی تا از ذلّت برهاندش و او را بسیار بزرگ شمار.
پس تسبیح حضرت زهرا (علیها السّلام) را گفته، [و کیفیت آن چنین است: تکبیر
«اَللهُ اَکـبَرُ»
34 مرتبه، حمد
«اَلحَمدُ لِلّه»
33 مرتبه، تسبیح
«سُبحانَ اللهِ»
33 مرتبه] و پیش از آنکه از جای خود حرکت کنی ده مرتبه می خوانی:
أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلهَ إِلّا اللهُ، وَحْدَهُ لَا شَريكَ لَهُ، إِلهاً واحِداً أَحَداً فَرْداً صَمَداً لَمْ يَتَّخِذْ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً
گواهی می دهم که معبودی جز خدای یکتا نیست، برای او شریکی وجود ندارد، معبودی است یگانه و یکتا، بی همتا و بی نیاز است، و هرگز همسر و فرزندی نگرفته است.
مؤلف گوید: فضیلت فراوان این ذکر
«أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلهَ إِلّا اللّه... »
در روایت وارد شده به ویژه پس از نماز صبح و شام، و هنگام طلوع و غروب آفتاب، آنگاه می گویى:
سُبْحَانَ اللهُ كُلَّما سَبَّحَ اللهَ شَىءٌ، وَ كَما يُحِبُّ اللهُ اَنْ يُسَبَّحَ، وَ كَما هُوَ أَهْلُهُ، وَ كما يَنْبَغى لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلالِهِ، وَ الْحَمْدُ لِلهِ كُلَّما حَمِدَ اللهَ شَىءٌ، وَ كَما يُحِبُّ اللهُ أَنْ يُحْمَدَ، وَ كَما هُوَ أَهْلُهُ، وَ كَما يَنْبَغى لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلالِهِ، وَ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ كُلَّما هَلَّلَ اللهَ شَىءٌ، وَ كَما يُحِبُّ اللهُ اَنْ يُهَلَّلَ، وَ كَما هُوَ اَهْلُهُ، وَ كَما يَنْبَغى لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلالِهِ.
منزه است خدا هر زمان که چیزی او را تنزیه کند، و آنچنان که دوست دارد تنزیه شود، و آنچنان که او شایسته آن است، و آنگونه که برای مقام والا و رفعت جلالش سزاوار است، و سپاس خدای را هر زمان که او را چیزی سپاس گوید، و همان طور که دوست دارد سپاسش گویند، و چنان که شایسته آن است، و آنگونه که برای مقام والا و شکوه رفیعش سزاوار است، معبودی جز خدا نیست، هر آن که چیزی به یگانه پرستی اش بانگ برآرد، و همان طور که دوست دارد یگانه شمرده شود، و آنگونه که سزاوار است، و آنگونه که شایسته مقام والا و عزت رفیع او است،
وَ اللهُ أَكْبَرُ كُلَّما كَبَّرَ اللهَ شَىءٌ، وَ كَما يُحِبُّ اللهُ أَنْ يُكَبَّرَ، وَ كَما هُوَ اَهْلُهُ، وَ كَما يَنْبَغى لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلالِهِ، سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لا اِلهَ اِلّا اللّهُ وَ اللّهُ اَكْبَرُ عَلى كُلِّ نِعْمَةٍ اَنْعَمَ بِها عَلَىَّ، وَ عَلى كُلِّ اَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ مِمَّنْ كانَ اَوْ يَكُونُ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَسْئَلُكَ مِنْ خَيْرِ ما اَرْجُو وَ خَيْرِ ما لا اَرْجُو، وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ ما اَحْذَرُ وَ مِنْ شَرِّ ما لا اَحْذَرُ.
و خدا بزرگ تر است هر زمان که او را چیزی به بزرگی یاد کند، و همان طور که دوست دارد به بزرگی یاد شود، و چنان که او شایسته آن است، و آنگونه که برای مقام والا و عزت رفیعش سزاوار است، منزه است خدا و سپاس تنها خدا راست، و معبودی جز خدا نیست، و خدا بزرگ تر است برای هر نعمتی که به من و به هر یک از مخلوقاتش عطا نموده، چه آنان که بوده اند و چه آنان که تا روز قیامت خواهند آمد، خدایا از تو می خواهم که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و از تو از بهترین چیزی که امید دارم و از بهترین چیزی که امید ندارم درخواست می کنم، و به تو پناه می آورم از شرّ آنچه که پرهیز می کنم و از شرّ آنچه که نمی پرهیزم.
سپس سوره
«حمد»
،
«آیة الکرسى»
[آیه 255 سوره بقره] ،
«شَهِدَ اللّهُ»
[آل عمران: 18]
«قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ»
[آل عمران: 26] و آیه سَخَرهُ را که عبارت از سه آیه از سوره اعراف [56 - 54] که اوّل آن
«إِنّ رَبَّکُمُ اللّه»
و آخر آن
«مِنَ الْمُحْسِنِینَ»
است می خوانى، و سپس سه مرتبه می گویى:
سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ، وَ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ
منزّه است پروردگارت، پروردگار عزّت، از آنچه مشرکان به او نسبت می دهند، و درود بر فرستادگان او و سپاس برای خدا پروردگار جهانیان
پس سه مرتبه مى گویى:
اَللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اجْعَلْ لى مِنْ أَمْرى فَرَجَاً وَ مَخْرَجَاً، وَ ارْزُقْنى مِنْ حَيْثُ اَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَيْثُ لا اَحْتَسِبُ،
خدایا! درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و در کارم برای من گشایش و راه نجات قرار ده و مرا از جانبی که گمان می برم و از جانبی که گمان نمی برم روزی عنایت کن.
و این دعایى است که جبرئیل آن را به حضرت یوسف (علیه السّلام) هنگامی که آن حضرت در زندان بود، تعلیم داد.
سپس با دست راست محاسنت را بگیر، و کف دست چپت را به سوى آسمان بگشا و هفت مرتبه بگو:
يا رَبَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ عَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ
ای پروردگار محمّد و خاندان محمّد، درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد، و فرج خاندان محمّد را نزدیک فرما.
و باز به همان حال سه مرتبه بگو:
يا ذَا الْجَلالِ وَ الاِكْرامِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْحَمْنى وَ اَجِرْنى مِنَ النّارِ.
ای صاحب عظمت و بزرگواری! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و به من رحم کن و از آتش دوزخ پناهم ده.
پس دوازده مرتبه سوره
«توحید»
را می خوانى و می گویى:
اَللّهُمَّ إِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْنُونِ الْمَخْزُونِ الطّاهِرِ الطُّهْرِ الْمُبارَكِ، وَ أَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ، وَ سُلْطانِكَ الْقَديمِ، يا واهِبَ الْعَطايا، وَ يَا مُطْلِقَ الْأُسَارَى، وَ يا فَكّاكَ الرِّقابِ مِنَ الْنّارِ، أَسْئَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَنْ تُعْتِقَ رَقَبَتى مِنَ النّارِ، وَ اَنْ تُخْرِجَنى مِنَ الدُّنْيا سَالِماً، وَ [اَنْ] تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ امِنَاً، وَ أَنْ تَجْعَلَ دُعائى أَوَّلَهُ فَلاحَاً، وَ أُوْسَطَهُ نَجَاحاً، وَ اخِرَهُ صَلاحاً، إِنَّكَ اَنْتَ عَلّامُُ الْغُيُوبِ.
خدایا از تو می خواهم به نام پوشیده و پنهان و پاکیزه و پاکی بخش و مبارکت، و نیز به نام بزرگ و سلطنت دیرینه ات، از تو خواستارم ای بخشنده عطاها، و ای آزادی بخش اسیران، و ای رهاننده انسان ها از آتش، از تو می خواهم که بر محمد و خاندان محمد درود فرستی، و گردن مرا از آتش دوزخ رهایی بخشی، و از سرای دنیا همراه با سلامت ایمان بیرون بری، و درامنیت وارد بهشت نمایی، و قرار دهی آغاز دعایم را رستگاری، و میانش را موفقیت، و پایانش را صلاح، همانا تویی دانای نهان ها.
و در «صحیفه علویّه» آمده که دنبال هر فریضه چنین می خوانى:
يا مَنْ لا يَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ، وَ يا مَنْ لا يُغَلِّطُهُ السّائِلُونَ، وَ يا مَنْ لايُبْرِمُهُ اِلْحاحُ المُلِحِّينَ، اَذِقْنى بَرْدَ عَفْوِكَ، وَ حَلاوَةَ رَحْمَتِكَ وَ مَغْفِرَتِكَ
ای کسی که گوش دادن به سخنی از گوش دادن به سخنی دیگر او را باز نمی دارد، و درخواست بی شمار خواهندگان به اشتباهش نمی اندازد، ای آنکه اصرار اصرارکنندگان آزرده و خسته ات نمی کند، بچشان مرا از خنکی گذشت و شیرینی رحمت و آمرزشت.
و نیز مى گویى:
اِلهى هذِهِ صَلاتى صَلَّيْتُها لا لِحاجَةٍ مِنْكَ إِلَيْها وَ لا رَغْبَةٍ مِنْكَ فيها، إِلّا تَعْظيماً وَ طاعَةً وَإِجابَةً لَكَ إِلى ما أَمَرْتَنى بِهِ، إِلَهى إِنْ كانَ فيها خَلَلٌ أَوْ نَقْصٌ مِنْ رُكُوعِها أَوْ سُجُودِها فَلا تُؤاخِذْنى، وَ تَفَضَّلْ عَلَىَّ بِالْقَبُولِ وَ الْغُفْرانِ .
معبودا! این است نماز من، آنرا بجا آوردم نه به خاطر نیاز و رغبتی از سوی تو به آن، بلکه تنها از جهت تعظیم و اطاعت دستور و اجابت آنچه که مرا به آن فرمان دادی، معبودا! اگر عیب و نقصی در رکوع و سجودش بود مرا مؤاخذه مکن، و بر من با پذیرش عبادات و آمرزش کاستی ها تفضّل کن.
و نیز در پى هر نماز، این دعا را که پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم) براى تقویت حافظه به امیر المؤمنین (علیه السلام) تعلیم داد می خوانى:
سُبْحانَ مَنْ لَايَعْتَدى عَلى أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ لا يَأْخُذُ اَهْلَ الْأَرْضِ بِاَلْوانِ الْعَذابِ، سُبْحانَ الرَّؤُفِ الرَّحيمِ، اَللّهُمَّ اجْعَلْ لى فى قَلْبى نُوراً وَ بَصَراً وَ فَهْماً وَ عِلْماً، إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ .
منزه است پادشاهی که بر زیردستانش ستم نمی کند، منزه است خدایی که اهل زمین را به عذاب های رنگارنگ گرفتار نمی نماید، منزه است آن خدای بنده نواز مهربان، خدایا قرار ده در دلم نور و بینایی و فهم و دانش، مسلّماً تو بر هر چیز توانایی.
در مصباح کفعمى آمده: بعد از نمازها سه مرتبه بگو:
اُعيذُ نَفْسى وَ دينى وَ اَهْلى وَ مالى وَ وُلْدى وَ اِخْوانى فى دينى، وَ ما رَزَقَنى رَبّى، وَ خَواتيمَ عَمَلى، وَ مَنْ يَعْنينى أَمْرُهُ، بِاللّهِ الْواحِدِ الأَحَدِ الْصَّمَدِ، الَّذى لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، وَ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ، وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ، وَ مِنْ شَرِّ النَّفّاثاتِ فِى الْعُقَدِ، وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ، وَ بِرَبِّ النّاسِ، مَلِكِ النّاسِ، إِلهِ النّاسِِ، مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنّاسِِ، الَّذى يُوَسْوِسُ فى صُدُورِ النّاسِِ، مِنَ الْجِنَّةِ وَ النّاسِِ.
خودم و دینم و خانواده و ثروتم و فرزند و برادران دینی ام، و آنچه را پروردگارم روزیم نموده، و سرانجام کارم، و هرکس که سرپرستی او به دست من است، همه و همه را در پناه خدای یگانه و یکتای بی نیاز قرار می دهم، خدایی که نزاده است و زاییده نشده است، و کسی همتای او نیست، و (پناه می برم) به آفریدگار سپیده دم از شرّ آنچه آفرید، و از شرّ شب تاریک آنگاه که درآید، و از شرّ زنان ساحر دمنده در گره ها، و از شرّ حسود زمانی که حسد ورزد، و پناه می برم به پروردگار آدمیان، فرمانروای آدمیان، معبود آدمیان، از شر شیطان مرموزی که در سینه های مردمان وسوسه می کند، چه شیطان جنّی و چه شیطان انسی.
و از دست نوشته شیخ شهید نقل است که حضرت رسول (صلى اللّه علیه و آله و سلّم) فرمود: هرکه می خواهد خداوند در قیامت اعمال زشتش را بر او عرضه نکند و پرونده گناهانش را نگشاید، باید این دعا را بعد از هر نماز بخواند:
اَللّهُمَّ إِنَّ مَغْفِرَتَكَ أَرْجى مِنْ عَمَلى، وَ إِنَّ رَحْمَتَكَ أَوْسَعُ مِنْ ذَنْبى، اَللّهُمَّ إِنْ كانَ ذَنْبى عِنْدَكَ عَظيماً فَعَفْوُكَ اَعْظَمُ مِنْ ذَنْبى، اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ أَكُنْ اَهْلاً أَنْ أَبْلُغَ رَحْمَتَكَ فَرَحْمَتُكَ اَهْلٌ اَنْ تَبْلُغَنى وَ تَسَعَنى، لِاَنَّها وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ، بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمينَ.
بار خدایا! همانا آمرزش تو از عمل من امیدوارکننده تر و مهربانی تو از گناه من گسترده تر است، بار خدایا! اگر گناهانم نزد تو بزرگ است، گذشت تو از گناه من بزرگ تر است، بار خدایا! اگرچه شایسته دست یابی رحمت تو نیستم، امّا رحمت تو سزاوار است به من برسد و مرا فرا گیرد، زیرا رحمتت همه چیز را فرا گرفته است، به حق مهربانیت ای مهربان ترین مهربانان! .
و از ابن بابویه روایت شده: چون از تسبیح حضرت فاطمه (علیها السّلام) فارغ شدی بگو:
اَللّهُمَّ أَنْتَ السَّلامُ ، وَ مِنْكَ السَّلامُ، وَ لَكَ السَّلامُ، وَ إِلَيْكَ يَعُودُ السَّلامُ، سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ، وَ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا النَّبِىُّ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكاتُهُ، السَّلامُ عَلَى الأَئِمَّةِ الْهادينَ الْمَهْدِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلى جَميعِ أَنْبِياءِ اللّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلائِكَتِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْنا وَ عَلى عِبادِ اللّهِ الصّالِحينَ، اَلسَّلامُ عَلى عَلِىٍّ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ،
خدایا! تویی خدای سلامت (بی عیب) ، و سلامت تنها از تو سرچشمه می گیرد، و تنها از آن توست و به سوی تو باز می گردد، منزه است پروردگارت پروردگار صاحب عزّت از صفاتی که مشرکان برایش بیان می کنند، و سلام بر فرستادگان او و ستایش خدای را است پروردگار جهانیان، سلام و برکات خدا بر تو ای پیامبر، سلام بر امامان هدایت گرِ هدایت یافته، درود و سلام بر همه پیامبران خدا و فرستادگان و فرشتگانش، سلام بر ما و بر بندگان شایسته خدا، سلام بر علی علیه السلام امیر اهل ایمان،
اَلسَّلامُ عَلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَىْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَجْمَعينَ، اَلسَّلامُ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعابِدينَ، اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ باقِرِ عِلْمِ النَّبِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصّادِقِ، اَلسَّلام عَلى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْكاظِمِ، اَلسَّلامُ عَلى عَلِىِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا، اَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ الْجَوادِ، اَلسَّلامُ عَلى عَلِىٍّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهادى، اَلسَّلامُ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الزَّكِىِّ الْعَسْكَرِىِّ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْقائِمِ الْمَهْدِىِّ، صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْهِمْ اَجْمَعينَ.
سلام بر حسن و حسین دو سرور تمام جوانان اهل بهشت، سلام بر علی بن حسین زینت بخش عابدان، سلام بر محمد بن علی شکافنده دانش انبیاء، سلام بر جعفر بن محمّد آن امام راستگو، سلام بر موسی بن جعفر آن امام خورنده خشم، سلام بر علی بن موسی آن امام قانع و خشنود، سلام بر محمد بن علی آن امام بخشنده، سلام بر علی بن محمد آن امام هدایتگر، سلام بر حسن بن علی آن پاکیزه دربند، سلام بر حجت بن الحسن آن امام قیام کننده هدایت شده، درود و سلام خدا بر تمام آنان باد.
آنگاه هر حاجت که دارى از خدا بخواه.
شیخ کفعمى فرموده: پس از هر نمازى می گویى:
رَضيتُ بِاللّهِ رَبّاً، و بِالاِسْلامِ ديناً، وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وآلِهِ نَبِيّاً، وَ بِعَلِىٍّ اِماماً، وَ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ عَلِىٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسى وَ عَلِىٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِىٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْخَلَفِ الصّالِحِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ اَئِمَّةً وَ سادَةً وَ قادَةً، بِهِمْ أَتَوَلّى، وَ مِنْ أَعْدائِهِمْ أَتَبَرَّءُ.
خشنودم به پروردگاری خدا، و دیانت اسلام، و نبوت محمد که درود خدا بر او و خاندانش باد، و به امامت علی، و حسن و حسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و حسن و یادگار شایسته (حضرت مهدی) درود بر آنان باد، که امامان و سروران و پیشوایانم باشند، به آنان دوستی می ورزم، و از دشمنانشان بیزاری می جویم.
پس سه مرتبه بگو:
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعافِيَةَ وَ الْمُعافاةَ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ .
بار خدایا از تو بخشش و تندرستى و آسایش را در دنیا و آخرت خواستارم.

مطلب قبلی مقدمه مترجم (استاد انصاریان)
تعقیب نماز ظهر مطلب بعدی