فارسی
شنبه 16 آذر 1398 - السبت 10 ربيع الثاني 1441
  323
  0
  0

ترس و طمع

اعتبروا ایها الناس بما وعظ الله به اولیاءه من سوء ثنائه علی الاحبار اذ یقول: «لولا ینهاهم الربانیون و الاحبار عن قولهم الاثم » (1)
. انما عاب الله ذلک علیهم لانهم کانوا یرون من الظلمة الذین بین اظهرهم المنکر و الفساد فلا ینهونهم عن ذلک رغبة فیما کانوا ینالون منهم و رهبة مما یحذرون والله یقول: «فلا تخشوا الناس واخشون .» (2) (3)

 
ای مردم! از آنچه خدا به آن، اولیای خود را پند داده، پند گیرید; مانند بدگویی او از دانشمندان یهود آنجا که می فرماید: «چرا دانشمندان الهی آنان را از گفتار گناهشان باز نمی دارند؟ . . .» بدین سان خداوند آنان را نکوهش کرد، چون آنان از ستمگران میان خود، کارهای زشت و فساد می دیدند و نهی شان نمی کردند به طمع آنچه از آنها به ایشان می رسید و از بیم آنچه از آن می ترسیدند، با این که خدا می فرماید: «از مردم نترسید و از من بترسید .»

 

پی نوشت:

1 . مائده/63 . 
2 . همان/44 .
3 . تحف العقول، ص 168 .

  323
  0
  0
امتیاز شما به این مطلب ؟

آخرین مطالب

    حق پرستش
    بدترين اوصاف زمامداران
    همانند روزها
    صله رحم
    مدارا
    بخشش
    شکر گزاري
    ادب
    شريف ترين مردم
    پنچ چیز

آخرین مطالب

    حق پرستش
    بدترين اوصاف زمامداران
    همانند روزها
    صله رحم
    مدارا
    بخشش
    شکر گزاري
    ادب
    شريف ترين مردم
    پنچ چیز

 
نظرات کاربر