|
فى تَاْخيرِ الْاَخْذِ - لى، وَ تَرْكِ الْاِنْتِقامِ مِمَّنْ ظَلَمَنى اِلى يَوْمِ گرفتن حقّم به تأخير افتد، و انتقام از كسى كه بر من ظلم روا داشته تا روز روشن شدن حق از باطل الْفَصْلِ وَ مَجْمَعِ الْخَصْمِ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ اَيِّدْنى و جايگاه فراهم آمدن مدعيان (يعنى روز محشر) متروك ماند، پس بر محمد و آلش درود فرست، مِنْكَ بِنِيَّةٍ صادِقَةٍ وَ صَبْرٍ دآئِمٍ، وَ اَعِذْنى مِنْ سُوءِ الرَّغْبَةِ و مرا از جانب خود به نيت صادقانه و صبر هميشگى يارى فرما، و از رغبت ناشايسته وَ هَلَعِ اَهْلِ الْحِرْصِ، وَ صَوِّرْ فى قَلْبى مِثالَ مَا ادَّخَرْتَ لى و آزمندى اهل حرص پناه ده، و نقشى از ثوابى كه براى من ذخيره مِنْ ثَوابِكَ، وَ اَعْدَدْتَ لِخَصْمى مِنْ جَزآئِكَ وَ عِقابِكَ، نمودهاى، و جزاء و عقابى كه براى دشمنم آماده كردهاى در دلم مصوّر فرما، وَاجْعَلْ ذلِكَ سَبَباً لِقَناعَتى بِما قَضَيْتَ، وَ ثِقَتى بِما و آن را وسيلهاى براى خرسندى من به قضايت، و اطمينانم به آنچه به جهت من تَخَيَّرْتَ، امينَ رَبَّ الْعالَمينَ، اِنَّكَ ذُوالْفَضْلِ الْعَظيمِ، اختيار كردهاى قرار ده، اى پروردگار جهانيان دعايم را مستجاب كن، زيرا كه تو صاحب فضل عظيمى، وَ اَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ. و بر هر كارى توانائى.
|
|
(15) وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عليهالسلام اِذا مرضَ اَوْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ اَوْ بَليّةٌ « وقت بيمارى يا روى آوردن اندوه و بلا» اَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى ما لَمْ اَزَلْ اَتَصَرَّفُ فيهِ مِنْ سَلامَةِ بارخدايا، تو را سپاس بر نعمت تندرستى بدن كه همواره و پيوسته از آن برخوردار بودم، بَدَنى، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى ما اَحْدَثْتَ بى مِنْ عِلَّةٍ فى جَسَدى، و سپاس تو را بر آن بيمارى كه در جسمم پديد آوردهاى، فَما اَدْرى، يا اِلهى، اَىُّ الْحالَيْنِ اَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ؟، وَ اَىُّ اى خداى من نمىدانم كه كدام يك از اين دو حال براى شكر به درگاهت سزاوارتر است، و كدام يك الْوَقْتَيْنِ اَوْلى بِالْحَمْدِ لَكَ؟ اَ وَقْتُالصِّحَّةِ الَّتى هَنَّاْتَنى فيها از اين دو وقت حمد تو را شايستهتر؟ آيا زمان سلامت كه روزيهاى پاكيزهات را بر من گوارا ساختهاى، طَيِّباتِ رِزْقِكَ، وَنَشَّطْتَنى بِها لِابْتِغآءِ مِرْضاتِكَ وَ فَضْلِكَ، و به سبب آن براى به دست آوردن رضايت و نعمتهايت به من نشاط بخشيدهاى، وَقَوَّيْتَنى مَعَها عَلى ما وَفَّقْتَنى لَهُ مِنْطاعَتِكَ، اَمْ وَقْتُالْعِلَّةِ و به سبب آن تندرستى به من نيرو داده تا به طاعتت توفيق يابم، يا به هنگام بيمارى كه مرا الَّتى مَحَّصْتَنى بِها، وَالنِّعَمِ الَّتى اَتْحَفْتَنى بِها، تَخْفيفاً لِما به آن پاك مىسازى، و نعمتهائى كه به من تحفه دادهاى، تا گناهانى را
|