|
وَاَتْعَبَها بِالدُّعآءِ اِلى مِلَّتِكَ، وَ شَغَلَها بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ و به جهت فراخواندن مردم به آئين تو به زحمت افكند، و به نصيحت نمودن پذيرندگان دَعْوَتِكَ، وَ هاجَرَ اِلى بِلادِ الْغُرْبَةِ وَ مَحَلِّ النَّاْىِ عَنْ دعوتت مشغول ساخت، تا آنجا كه به ديار غربت و محل دور از مَوْطِنِ رَحْلِهِ، وَ مَوْضِعِ رِجْلِهِ، وَ مَسْقَطِ رَأْسِهِ، وَ مَاْنَسِ اهل و عشيره و مركز سكونت و نشو و نما و تولّد و آرامگاه جانش هجرت نَفْسِهِ، اِرادَةً مِنْهُ لِاِعْزازِ دينِكَ، وَاسْتِنْصاراً عَلى اَهْلِ الْكُفْرِ نمود، خواست او اين بود كه دين تو را عزيز كند، و بر عليه كافران يارى بِكَ، حَتَّى اسْتَتَبَّ لَهُ ما حاوَلَ فى اَعْدآئِكَ، وَاسْتَتَمَّ لَهُ ما دَبَّرَ جويد، تا جايى كه هر چه درباره دشمنانت اراده كرده بود با پايدارى به دست آورد، و آنچه در مورد عاشقانت تدبير نموده بود فى اَوْلِيآئِكَ، فَنَهَدَ اِلَيْهِمْ مُسْتَفْتِحاً بِعَوْنِكَ، وَمُتَقَوِّياً عَلى انجام گرفت. پس در حالى كه از تو كمك مىخواست، ودر ضعف خود ازتو نيرو مىگرفت بهجنگ كافران ضَعْفِهِ بِنَصْرِكَ، فَغَزاهُمْ فى عُقْرِ دِيارِهِمْ، وَ هَجَمَ عَلَيْهِمْ برخاست، و تا پايان برنامه در پايگاه ديارشان مبارزه نمود، و در ميان قرارگاهشان بر آنان فى بُحْبُوحَةِ قَرارِهِمْ، حَتّى ظَهَرَ اَمْرُكَ، وَ عَلَتْ كَلِمَتُكَ، هجوم برد، تا فرمانت آشكار، و كلمهات برترى يافت، وَ لَوْكَرِهَ الْمُشْرِكُونَ. اَللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بِما كَدَحَ فيكَ اِلَى الدَّرَجَةِ گرچه مشركانرا خوشايند نبود. بارالها، مرتبهاو رابهسبب زحماتىكه در راه تو كشيد به بالاترين درجات
|
|
الْعُلْيا مِنْ جَنَّتِكَ، حَتّى لايُساوى فى مَنْزِلَةٍ، وَ لايُكافَأَ بهشت بالا بر، تا اندازهاى كه هيچ كس در هيچ مقام و منزلت با او يكسان نباشد، و در هيچ فى مَرْتَبَةٍ، وَ لايُوازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، وَ لانَبِىٌّ مرتبه با حضرتش برابر نگردد، و در آستانت هيچ ملك مقرب و پيامبر مُرْسَلٌ، وَ عَرِّفْهُ فى اَهْلِهِ الطّاهِرينَ وَ اُمَّتِهِ الْمُؤْمِنينَ مِنْ مرسل با او برابرى نكند، و قبول شفاعتش را در اهل بيت پاكيزهاش و مؤمنان از حُسْنِ الشَّفاعَةِ اَجَلَّ ما وَعَدْتَهُ، يا نافِذَ الْعِدَةِ، يا وافِىَ امّتش بيش از آنچه بهاو وعده فرمودهاى به او اعلام فرما، اى خدايى كه وعدهات نافذ است، اى آن كه عهدت الْقَوْلِ، يا مُبَدِّلَ السَّيِّئاتِ بِاَضْعافِها مِنَ الْحَسَناتِ، اِنَّكَ وفا است، اى مولايى كه بديها را به چندين برابر به خوبيها تبديل مىكنى، همانا كه تو ذُوالْفَضْلِ الْعَظيمِ. صاحب فضل عظیمی
(3) وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عليهالسلام فى الصَّلوةِ عَلى حَمَلَةِ دعای آن حضرت در طلب رحمت بر حاملان الْعَرْشِ وَ كُلِّ مَلَكٍ مقرّبٍ عرش و تمام فرشتگان مقرب اَللَّهُمَّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذينَ لايَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبيحِكَ، وَ بارالها و حاملان عرشت كه از تسبيح تو سست نمىشوند، و
|