فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن صحيفه سجاديه فهرست صحيفه سجاديه
متن صحيفه سجاديه < صحيفه سجاديه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن صحيفه سجاديه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
شَرِّ كَذا وَكَذا، فَاِنَّ ذلِكَ لايَضيقُ عَلَيْكَ فى وُجْدِكَ، وَ
از شر فلان و فلان پناه دهى، زيرا اين پناه دهى در جنب توانگريت تورا دچار مضيقه نمى‏كند، و
لا يَتَكَاَّدُكَ فى قُدْرَتِكَ، وَ اَنْتَ عَلى‏ كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَديرٌ. فَهَبْ لى - يا
در جنب قدرتت تورا به زحمت نمى‏اندازد، و تو بر همه چيز توانايى. پس از رحمت
اِلهى - مِنْ رَحْمَتِكَ وَدَوامِ تَوْفيقِكَ ما اَتَّخِذُهُ سُلَّماً اَعْرُجُ بِهِ
و دوام توفيق خود بهره‏اى به من بخش كه آن را نردبان رسيدن
اِلى‏ رِضْوانِكَ، وَامَنُ بِهِ مِنْ عِقابِكَ، يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.
به خشنودى تو كنم، و به سبب آن از عقوبتت ايمن گردم، اى مهربان‏ترين مهربانان.
(50) وَ كان مِن دعائِه عليه‏السلام فِى الرَّهْبَةِ
«دعاى آن حضرت در خوف از خدا»
اَللَّهُمَّ اِنَّكَ خَلَقْتَنى سَوِيّاً، وَ رَبَّيْتَنى صَغيراً، وَ رَزَقْتَنى
بار خدايا تو مرا درست اندام و موزون ساختى، و در كودكى پروردى، و روزيم را
مَكْفِيّاً. اَللَّهُمَّ اِنّى وَجَدْتُ فيما اَنْزَلْتَ مِنْ كِتابِكَ، وَ
متكفّل شدى. بارالها من در كتابت كه نازل كرده‏اى و در آنچه بندگانت - را
بَشَّرْتَ بِهِ عِبادَكَ اَنْ قُلْتَ: «يا عِبادِىَ الَّذينَ اَسْرَفُوا عَلى‏
به آن بشارت داده‏اى يافته‏ام كه فرموده‏اى: «اى بندگان من كه در حق خود اسراف كرده‏ايد
 
اَنْفُسِهِمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِاللَّهِ اِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ
از رحمت خدا نااميد مشويد زيرا خداوند همه گناهان را مورد مغفرت قرار
جَميعاً»، وَ قَدْ تَقَدَّمَ مِنّى ما قَدْ عَلِمْتَ وَ ما اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ
مى‏دهد»، و از من كارهائى صادر شده كه تو مى‏دانى و از من به آن
مِنّى، فَياسَوْاَتا مِمّا اَحْصاهُ عَلَىَّ كِتابُكَ، فَلَوْلاَ الْمَواقِفُ
داناترى، پس واى از اين رسوايى كه در پرونده من ثبت است، و اگر نبود
الَّتى اُؤَمِّلُ مِنْ عَفْوِكَ الَّذى شَمِلَ كُلَّ شَىْ‏ءٍ لَألْقَيْتُ
مواقفى كه به بخشش فراگيرت در آن اميد بسته‏ام به كلى از رحمتت نااميد
بِيَدى، وَلَوْ اَنَّ اَحَداً اسْتَطاعَ الْهَرَبَ مِنْ رَبِّهِ لَكُنْتُ اَنَا اَحَقَّ
مى‏شدم، واگر كسى را قدرت فرار از پروردگارش بود هر آينه من به فرار از تو
بِالْهَرَبِ مِنْكَ، وَاَنْتَ لاتَخْفى‏ عَلَيْكَ خافِيَةٌ فِى الْاَرْضِ
سزاوارتر بودم، و تويى كه نه در زمين از تو چيزى پوشيده است و نه در آسمان
وَلا فِى السَّماءِ اِلاّ اَتَيْتَ بِها، وَكَفى‏ بِكَ جازِياً، وَكَفى‏ بِكَ
مگر آنكه همه را گرد مى‏آورى، و تو بسنده جزا دهنده‏اى هستى، و از هر محاسبى
حَسيباً. اَللَّهُمَّ اِنَّكَ طالِبى اِنْ اَنَا هَرَبْتُ، وَ مُدْرِكى اِنْ
بى‏نيازى. خداوندا تو جوينده منى اگر فرار كنم، و دريابنده منى اگر
اَنَا فَرَرْتُ، فَها اَنَاذا بَيْنَ يَدَيْكَ خاضِعٌ ذَليلٌ راغِمٌ، اِنْ
بگريزم، پس اينك منم در پيشگاهت خاضع و ذليل و سرشكسته، اگر

298
 
299
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما