|
مِنْ رَجآئِهِ لِلْخَلاصِ، لااَنْيَكُونَ يَاْسُهُ قُنُوطاً، اَوْ اَنْ يَكُونَ
رهايى پابرجاتر است، نه اينكه نوميديش از باب يأس از رحمت تو، يا طمعش از جهت
طَمَعُهُ اغْتِراراً، بَلْ لِقِلَّةِ حَسَناتِهِ بَيْنَ سَيِّئاتِهِ، وَ ضَعْفِ
مغرور بودن به كرم تو باشد، بلكه به علّت قلّت حسناتش در ميان گناهانش، و سست بودن
حُجَجِهِ فى جَميعِ تَبِعاتِهِ. فَاَمّا اَنْتَ -يا اِلهى- فَاَهْلٌ اَنْ لايَغْتَرَّ
دلائلش در مورد وظائفى كه بر عهده او بوده و از انجامش سرباز زده مىباشد. اما تو -اى پروردگار من- سزاوارى كه
بِكَ الصِّدّيقُونَ، وَ لا يَيْاَسَ مِنْكَ الْمُجْرِمُونَ، لاَِنَّكَ الرَّبُّ
صدّيقان به تو مغرور نشوند، و گنهكاران از تو مأيوس نگردند، زيرا تو پروردگار
الْعَظيمُ الَّذى لايَمْنَعُ اَحَداً فَضْلَهُ، وَ لايَسْتَقْصى مِنْ اَحَدٍ
بزرگى هستى كه فضلت را از احدى دريغ نمىكنى، و حق خود را بهطور كامل از كسى دريافت
حَقَّهُ، تَعالى ذِكْرُكَ عَنِ الْمَذْكُورينَ، وَ تَقَدَّسَتْ اَسْمآؤُكَ
نمىدارى، ياد تو از (ياد همه) يادشدگان برتر است، و نامهايت منزه از آن است كه
عَنِ الْمَنْسُوبينَ، وَ فَشَتْ نِعْمَتُكَ فى جَميعِ الْمَخْلُوقينَ،
منسوبان بدانها ناميده شوند، و نعمتت در ميان تمام آفريدگان پخش و پراكنده است،
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى ذلِكَ يا رَبَّ الْعالَمينَ.
پس سپاس تو راست بر تمام آنچه بيان شد اى پروردگار جهانيان.
|
|
(40) و كان مِن دعائِه عليهالسلام اِذا - نُعِىَ اِلَيْه مَيِّتٌ اَوْ ذَكَرَ الْمَوْتَ:
«دعا بهوقتى كه خبر مرگ كسى به او مىرسيد »
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدِ وَ الِهِ، وَاكْفِنا طُولَ الْاَمَلِ، وَ قَصِّرْهُ
بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از آرزوى دراز نگاهدار، و آرزوها را
عَنَّا بِصِدْقِ الْعَمَلِ، حَتّى لا نُؤَمِّلَ اسْتِتْمامَ ساعَةٍ بَعْدَساعَةٍ،
با عمل راستين بر ما كوتاه كن، تا به پايان بردن ساعتى را از پى ساعتى،
وَ لاَ اسْتيفآءَ يَوْمٍ بَعْدَ يَوْمٍ، وَ لاَ اتِّصالَ نَفَسِ بِنَفَسٍ، و
و دريافتن روزى را به دنبال روزى، و پيوستن نفسى را به نفسى، و
لا لُحُوقَ قَدَمٍ بِقَدَمٍ، وَ سَلِّمْنا مِنْ غُروُرِهِ، وَ امِنّا مِنْ شُرُورِهِ،
رسيدن گامى را به گامى آرزو نكنيم، و ما را از فريب آرزوها در سلامت دار، و از بديهايش در امان دار، و
وَ انْصِبِ الْمَوْتَ بَيْنَ اَيْدينا نَصْباً، وَ لا تَجْعَلْ ذِكْرَنا لَهُ غِبًّا،
مرگ را دربرابر ديدگان ما مجسمكن، و يادش راگهگاه در خاطر ما ميار (بلكه هميشه به ياد آن باشيم).
وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ صالِحِ الَأَعْمالِ عَمَلاً نَسْتَبْطِئُ مَعَهُ الْمَصيرَ
و از اعمال شايسته عملى برايمان قرار ده كه با آن بازگشت به حضرتت را (با همه سرعتش) كُند
اِلَيْكَ، وَ نَحْرِصُ لَهُ عَلى وَشْكِ اللَّحاقِ بِكَ، حَتّى يَكُونَ
شماريم، و براى به سرعت رسيدن به كويت بدان حرص ورزيم، بهطورى كه مرگ براى ما
|
العربیه | English سه شنبه 20 بهمن 1388 - الثلاثاء 24 صفر 1431 - Tues 09 Feb 2010
صفحه اصلي
صفحه قبلي