فارسی
  جستجو پيشرفته جستجو متن صحيفه سجاديه فهرست صحيفه سجاديه
متن صحيفه سجاديه < صحيفه سجاديه < صفحه اصلي    
 
بازگشت متن صحيفه سجاديه همراه با ترجمه استاد حسين انصاريان www.erfan.ir
ابتدا    صفحه قبلي صفحه بعدي    انتها
كُنْتَ بَعَثْتَها نِقْمَةً، وَ اَرْسَلْتَها سَخْطَةً، فَاِنّا نَسْتَجيرُكَ مِنْ
اين ابر را براى عقوبت برانگيخته‏اى، و از راه خشم فرستاده‏اى، پس ما از خشمت به
غَضَبِكَ، وَ نَبْتَهِلُ اِلَيْكَ فى سُؤالِ عَفْوِكَ، فَمِلْ بِالْغَضَبِ
تو پناه مى‏بريم، و براى درخواست عفوت به سويت زارى مى‏كنيم، پس غضبت را
اِلَى الْمُشْرِكينَ، وَ اَدِرْرَحى‏ نَقِمَتِكَ عَلَى الْمُلْحِدينَ. اَللَّهُمَّ
متوجه مشركين ساز، و آسياى عقوبتت را نسبت به ملحدان به گردش انداز. الهى
اَذْهِبْ مَحْلَ بِلادِنا بِسُقْياكَ، وَ اَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنا بِرِزْقِكَ،
خشكى سرزمين‏هاى ما را به سقايت خود برطرف كن، و وسوسه قلوبمان را به رزق خود بيرون فرما،
وَ لاتَشْغَلْنا عَنْكَ بِغَيْرِكَ، وَ لاتَقْطَعْ عَنْ كآفَّتِنا مآدَّةَ بِرِّكَ،
و ما را از خود به غير خود سرگرم مكن، و منبع نيكى خود را از همه ما دور نكن،
فَاِنَّ الْغَنِىَّ مَنْ اَغْنَيْتَ، وَ اِنَّ السّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ، ما عِنْدَ اَحَدٍ
چه آنكه بى‏نياز كسى است كه تواش بى‏نياز كنى، و سالم كسى است كه تواش نگاه دارى، و احدى را در
دُونَكَ دِفاعٌ، وَ لا بِاَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِناعٌ، تَحْكُمُ بِما
برابرت قدرت دفاع نيست، و كسى در برابر سطوتت مقاومت نتواند كرد، به هر چه
شِئْتَ عَلى‏ مَنْ شِئْتَ، وَ تَقْضى بِما اَرَدْتَ فيمَنْ اَرَدْتَ.
بخواهى بر هركس - حكم مى‏رانى، و به آنچه اراده كنى در باره هر كه اراده كنى فرمان مى‏دهى.
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى‏ ما وَقَيْتَنا مِنَ الْبَلآءِ، وَ لَكَ الشُّكْرُ عَلى‏ ما
پس سپاس تو را كه ما را از بلا حفظ فرمودى، و شكر تو را بر
 
خَوَّلْتَنا مِنْ النَّعْمآءِ، حَمْداً يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحامِدينَ وَرآئَهُ،
نعمتها كه به ما مرحمت كردى، چنان حمدى كه حمد حامدان را پشت سر گذارد،
حَمْداً يَمْلَأُ اَرْضَهُ وَ سَمآئَهُ، اِنَّكَ الْمَنَّانُ بِجَسيمِ الْمِنَنِ،
حمدى كه آسمان و زمين را آكنده كند، كه تويى مُنعم مواهب بزرگ،
الْوَهّابُ لِعَظيمِ النِّعَمِ، الْقابِلُ يَسيرَ الْحَمْدِ، الشّاكِرُ قَليلَ
بخشنده نعمتهاى عظيم، قبول كننده سپاس ناچيز، و پذيرنده
الشُّكْرِ، الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ، ذُو الطَّوْلِ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ،
شكر اندك، نيكوكار خوشرفتار، و بخشنده فراوان، خدايى جز تو نيست، و بازگشت همگان
اِلَيْكَ الْمَصِيرُ.
به سوى توست.
(37) و كان مِن دعائِه عليه‏السلام اِذَا اعْتَرَفَ بِالتّقصيرِ عَنْ تَاْدِيَةِ الشُّكْرِ
«دعادر اعتراف به تقصير از اداى شكر»
اَللَّهُمَّ اِنَّ اَحَداً لايَبْلُغُ مِنْ شُكْرِكَ غايَةً اِلاَّ حَصَلَ عَلَيْهِ مِنْ
خداوندا كسى در مسئله شكر به حدّى نمى‏رسد مگر آنكه احسان ديگر تو او را
اِحْسانِكَ ما يُلْزِمُهُ شُكْراً، وَ لايَبْلُغُ مَبْلَغاً مِنْ طاعَتِكَ وَ اِنِ
به شكرى ديگر ملزم مى‏كند، و از طاعتت به اندازه‏اى دست نمى‏يابد - گرچه

190
 
191
شماره شماره صفحه نمايش معني بزرگنمايي   جستجو | راهنما