|
خُبْرِكَ، فَكُلُّنا قَدِ اقْتَرَفَ الْعائِبَةَ فَلَمْ تَشْهَرْهُ، وَ ارْتَكَبَ در مىگذرى، زيرا هر كدام از ما به ارتكاب زشتيها برخاسته و رسوايش ننمودى، و به اعمال ناروا الْفاحِشَةَ فَلَمْ تَفْضَحْهُ، وَ تَسَتَّرَ بِالْمَساوى فَلَمْ تَدْلُلْ عَلَيْهِ. دست زده و او را مفتضح نكردى، و در پنهانى بدىها مرتكب شده و تو سرّش را فاش ننمودى. كَمْ نَهْىٍ لَكَ قَدْ اَتَيْناهُ، وَ اَمْرٍ قَدْ وَقَفْتَنا عَلَيْهِ فَتَعَدَّيْناهُ، وَ چه بسا بديها كه مرتكب شديم، و چه فرمانهايى كه ما را بر آنها بازداشتى و ما از آنها تجاوز كرديم، و سَيِّئَةٍ اكْتَسَبْناها، وَ خَطيئَةٍ ارْتَكَبْناها، كُنْتَ الْمُطَّلِعَ عَلَيْها چه زشتىها كه كسب كرديم، و چه گناهان كه به انجامش برخاستيم، در حالى كه تو از بين دُونَ النّاظِرينَ، وَالْقادِرَ عَلى اِعْلانِها فَوْقَ الْقادِرينَ، كانَتْ بينندگان بر آن آگاه بودى، و در افشاى آن بيش از توانداران توان داشتى، اما عافِيَتُكَ لَنا حِجاباً دُونَ اَبْصارِهِمْ، وَ رَدْماً دُونَ اَسْماعِهِمْ. عفو و چشمپوشى تو براى ما در برابر ديدگان ايشان پردهاى، و در مقابل گوششان سدّى بود. فَاجْعَلْ ما سَتَرْتَ مِنَ الْعَوْرَةِ، وَ اَخْفَيْتَ مِنَ الدَّخيلَةِ، پس اين پوشاندن عيبها، و پنهان نگاهداشتن فسادها واعِظاً لَنا، وَ زاجِراً عَنْ سُوءِ الْخُلْقِ، وَ اقْتِرافِ الْخَطيئَةِ، را براى ما پنددهنده و باز دارندهاى ازبدخويى و ارتكاب معصيت، وَ سَعْياً اِلَى التَّوْبَةِ الْماحِيَةِ، وَالطَّريقِ الْمَحْمُودَةِ، وَ قَرِّبِ و وسيله پيمودن راه توبهاى كه گناه را مىزدايد، و آن راهى كه پسنديده است قرار ده، و زمان
|
|
الْوَقْتَ فيهِ، وَ لاتَسُمْنا الْغَفْلَةَ عَنْكَ اِنَّا اِلَيْكَ راغِبُونَ، پيمودن اين راه را نزديك ساز، و ما را گرفتار غفلت از خود مكن، زيرا كه ما به سوى تو مايل، وَ مِنَ الذُّنُوبِ تآئِبُونَ. وَ صَلِّ عَلى خِيَرَتِكَ اللَّهُمَّ مِنْ و از معصيت تائبيم. الهى بر انتخاب شده از خَلْقِكَ: - مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ الصِّفْوَةِ مِنْ بَرِيَّتِكَ الطّاهِرينَ، آفريدگانت: محمد و آلش كه از ساير بندگان ممتاز و پاكيزهاند درود فرست، وَ اجْعَلْنا لَهُمْ سامِعينَ وَ مُطيعينَ كَما اَمَرْتَ. و ما را مطيع و گوش به فرمان آنان همانطور كه فرمان دادى قرار ده.
(35) و كان مِن دعائِه عليهالسلام فِىالرِّضا اِذا نَظَر اِلى اَصحابِ الدُّنيا «دعا در مقام رضا» اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رِضًى بِحُكْمِ اللَّهِ، شَهِدْتُ اَنَّ اللَّهَ قَسَمَ مَعايِشَ سپاس خداى را به عنوان رضا خشنودى به حكمش، گواهى مىدهم كه خداوند معيشت بندگانش را عِبادِهِ بِالْعَدْلِ، وَ اَخَذَ عَلى جَميعِ خَلْقِهِ بِالْفَضْلِ. اَللَّهُمَّ بهآيين عدالت تقسيم كرد، و بر تمام مخلوقاتش راه فضل و احسان پيش گرفت. بارالها صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَ لاتَفْتِنّى بِما اَعْطَيْتَهُمْ، وَ لاتَفْتِنْهُمْ بر محمد و آلش درود فرست، و مرا به سبب آنچه به آنان مرحمت فرمودى آزمايش مكن، و ايشان را به آنچه
|