|
ما اَظهَرت لَکَ مٍنَ الندَمٍ, وَ لَجَات اٍلَيکَ فيهٍ مٍنَ التوبه , فَلَعَل
ندامتي را که براي تو آشکار کردم, و توبهاى را كه بهسبب آن به تو پناه بردم بشنوند، تا مگر يكى از
بَعْضَهُمْ بِرَحْمَتِكَ يَرْحَمُنى لِسُوءِ مَوْقِفى، اَوْ تُدْرِكُهُ الرِّقَّةُ
اينان در سايه رحمتت بر پريشانحاليم رحم كند، يا براى آشفتگيم
عَلَىَّ - لِسُوءِ حالى، فَيَنالَنى مِنْهُ بِدَعْوَةٍ هِىَ اَسْمَعُ لَدَيْكَ مِنْ
بر من رقّت آورد، پس از جانب خود دعايى به حال من كند كه از دعاى خود من نزد تو به اجابت
دُعآئى، اَوْشَفاعَةٍ اَوْ كَدُ عِنْدَكَ مِنْ شَفاعَتى، تَكُونُ بِها نَجاتى
نزديكتر باشد، يا شفاعتى نصيبم گردد كه از شفاعت خودم نزد تو استوارتر جلوه كند، و رهاييم
مِنْ غَضَبِكَ، وَ فَوْزَتى بِرِضاكَ. اَللَّهُمَّ اِنْ يَكُنِ النَّدَمُ تَوْبَةً
از خشم تو، و دستيابيم به خشنوديت در آن باشد. الهى اگر پشيمانى در پيشگاه حضرتت توبه است
اِلَيْكَ فَاَنَا اَنْدَمُ النّادِمينَ، وَ اِنْ يَكُنِ التَّرْكُ لِمَعْصِيَتِكَ اِنابَةً
پس من از همه پشيمانترم، و اگر ترك گناه بازگشت محسوب مىشود
فَاَنَا اَوَّلُ الْمُنيبينَ، وَ اِنْ يَكُنِالْاِسْتِغْفارُ حِطَّةً لِلذُّنُوبِ فَاِنّى
پس اولين بازگشت كننده منم، و اگر استغفار سبب ريختن گناهان است پس من در برابرت
لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرينَ. اَللَّهُمَّ فَكَما اَمَرْتَ بِالتَّوْبَةِ وَ ضَمِنْتَ
از استغفار كنندگانم، بارالها همانگونه كه به توبه و بازگشت فرمان دادى و پذيرش آن را
الْقَبُولَ، وَ حَثَثْتَ عَلَى الدُّعآءِ وَ وَعَدْتَ الْاِجابَةَ، فَصَلِّ
ضمانت فرمودى، و بر دعا ترغيب نمودى و نسبت به آن وعده اجابت دادى، پس بر
|
|
عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاقْبَلْتَوْبَتى، وَلاتَرْجِعْنىمَرْجِعَ الْخَيْبَةِ
محمد و آلش درود فرست، و توبهام را قبول كن، و از رحمتت نوميد و مأيوسم
مِنْ رَحْمَتِكَ، اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ عَلَى الْمُذْنِبينَ، وَ الرَّحيمُ
باز مگردان، زيرا كه حضرتت پذيرنده توبه گناهكاران، و بخشنده خطاپيشگانى هستى
لِلْخاطِئينَ الْمُنيبينَ.اَللَّهُمَّ صَلِعَلَى مُحَمَّدٍ وَالِهِ كَماهَدَيْتَنا
كه از صميم دل به تو بازمىگردند. بار الها بر محمد و آلش دورد فرست همچنان كه به وسيله او ما را هدايت
بِهِ، وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ كَمَا اسْتَنْقَذْتَنا بِهِ، وَ صَلِعَلى
فرمودى، و بر محمد و آلش درود فرست همچنان كه به سبب او ما را رهايى كرامت كردى، و بر محمد
مُحَمَّدٍ وَ الِهِ صَلوةً تَشْفَعُ لَنا يَوْمَ الْقِيمَةِ وَ يَوْمَ الْفاقَةِ
و آلش درود فرست چنان درودى كه در قيامت و در روز نياز به تو از ما شفاعت
اِلَيْكَ، اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ، وَ هُوَ عَلَيْكَ يَسيرٌ.
كند، كه تو بر هر چيز توانايى، و آن بر تو سهل و آسان است.
(32) وَ كان مِن دعائِه عليهالسلام بَعدَالفَراغِ مِنْ صَلوةِاللَّيْلِ لِنَفْسِهِ فِىالْاِعْترافِ بِالذَّنْبِ
«دعاى آن حضرت براى خود پس از فراغ از نماز شب در اعتراف به گناه»
اَللَّهُمَّ يا ذَاالْمُلْكِ الْمُتَاَبِّدِ بِالْخُلُودِ، وَ السُّلْطانِ الْمُمْتَنِعِ بِغَيْرِ
بار الها، اى دارنده ملك ابدى و جاويد، و سلطنت دستنايافتنى بدون
|
العربیه | English سه شنبه 20 بهمن 1388 - الثلاثاء 24 صفر 1431 - Tues 09 Feb 2010
صفحه اصلي
صفحه قبلي