|
(30) وَ كانَ مِن دعائِه عليهالسلام فِى الْمَعُونَةِ عَلى قَضآءِ الدَّيْنِ «دعاى آن حضرت در يارى خواستن از خدا براى پرداخت وام» اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَهَبْ لِىَ الْعافِيَةَ مِنْ دَيْنٍ بارالها بر محمد و آلش درود فرست، و مرا عافيت بخش از وامى كه تُخْلِقُ بِهِ وَجْهى، وَ يَحارُ فيهِ ذِهْنى، وَ يَتَشَعَّبُ لَهُ فِكْرى، آبرويم را بريزد، و ذهنم را پريشان كند، و فكرم را پراكنده سازد، وَيَطول بٍممارَسَتٍهٍ شغلي. وَ اَعوذبٍکَ يا رَبٍ مٍن هَم الدين و شغلم در علاج و چاره آن به طول انجامد. اى پروردگارم، از غصه وام و وَ فِكْرِهِ، وَ شُغْلِ الدَّيْنِ وَ سَهَرِهِ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، انديشه در آن، و از دلى مشغولى به مسئله قرض و بيخوابىاش به تو پناه مىبرم، پس بر محمد و آلش درود فرست، وَ اَعِذْنى مِنْهُ، وَ اَسْتَجيرُ بِكَ يا رَبِّ مِنْ ذِلَّتِهِ فِى الْحَيوةِ، و مرا از زحمت و مشقت وام پناه ده، و اى پروردگار من، از ذلّت قرض در اين چند روز زندگى، وِ مِنْ تَبِعَتِهِ بَعْدَ الْوَفاةِ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ اَجِرْنى و از وبال آن پس از مرگ به تو پناه مىبرم، پس بر محمد و خاندان او درود فرست، و مرا به مِنْهُ بِوُسْعٍ فاضِلٍ، اَوْكَفافٍ واصِلٍ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ ثروت سرشار، يا زندگى توأم با كفاف از آن پناه ده. بارخدايا بر محمد و آلش درود
|
|
وَ الِهِ، وَ احْجُبْنى عَنِ السَّرَفِ وَالْاِزْدِيادِ، وَ قَوِّمْنى بِالْبَذْلِ فرست، و مرا از اسراف و زيادىخواهى بازدار، و به بخشش و انتخاب ميانهروى وَ الْاِقْتِصادِ، وَ عَلِّمْنى حُسْنَ التَّقْديرِ، وَ اقْبِضْنى بِلُطْفِكَ سامان ده، و اندازه نگاهداشتن نيكو را به من بياموز، و مرا به لطف خود از عَنِ التَّبْذيرِ، وَ اَجْرِ مِنْ اَسْبابِ الْحَلالِ اَرْزاقى، وَ وَجِّهْ فى ولخرجى حفظ كن، و روزيم را از راههاى حلال روانه ساز، و خرج كردن اَبْوابِ الْبِرِّ اِنْفاقى، وَازْوِ عَنّى مِنَ الْمالِ ما يُحْدِثُ لىمَخيلَةً، مالم را متوجه برنامههاى خير فرما، و ثروتى كه مرا به كبر و خودبينى آلوده كند، اَوْ تَاَدِّياً اِلى بَغْىٍ، اَوْ ما اَتَعَقَّبُ مِنْهُ طُغْياناً. اَللَّهُمَّ حَبِّبْ اِلَىَّ يا به ستم بكشاند، يا از مرز عبادت و ادب درگذراند از من دور كن. بار خدايا، رفاقت و صُحْبَةَ الْفُقَرآءِ، وَ اَعِنّى عَلى صُحْبَتِهِمْ بِحُسْنِ الصَّبْرِ، مصاحبت با فقيران را محبوب من قرار ده، و در نشست و برخاست با آنان مرا به صبر نيكو يارى ده، وَ مازَوَيْتَ عَنّى مِنْ مَتاعِ الدُّنْيَاالْفانِيَةِ فَاذْخَرْهُ لى فىخَزآئِنِكَ و آنچه را از متاع نابود شدنى دنيا از من گرفتى همان را در خزانههاى پايدارت برايم الْباقِيَةِ، وَ اجْعَلْ ما خَوَّلْتَنى مِنْ حُطامِها، وَ عَجَّلْتَ لى مِنْ ذخيره كن، و آنچه از توشه ناچيز دنيا به من دادهاى، و هر متاعى از آن كه در همين دنيا به من عطا مَتاعِها بُلْغَةً اِلى جِوارِكَ، وَ وُصْلَةً اِلى قُرْبِكَ، وَ ذَريعَةً اِلى فرمودهاى وسيله رسيدن به جوار خود، و پيوستن به مقام قرب، و سبب رسيدن
|