|
بِكَ وَ بِخِيارِ خَلْقِكَ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ، بر عهده خود و گزيدگان خلقت واگذار. بارخدايا بر محمد و آلش درود فرست، وَاجْعَلْنى لَهُمْ قَريناً، وَاجْعَلْنى لَهُمْ نَصيراً، وَامْنُنْ عَلَىَّ و مرا همنشين آنان قرار ده، و مرا يار آنان قرار ده، و بر من منّت گذار كه بِشَوْقٍ اِلَيْكَ، وَ بِالْعَمَلِ لَكَ بِما تُحِبُّ وَ تَرْضى، اِنَّكَ عَلى شوقم متوجه تو باشد، و برايت چنان كنم كه دوست دارى و مىپسندى، زيرا كه تو بر كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ، وَ ذلِكَ عَلَيْكَ يَسيرٌ. همه كارى توانايى، و اين همه بر تو آسان است.
(22) وَ كان مِن دعائِه عليهالسلام عِندَالشِّدَّةِ وَالْجَهْدِ وَ تَعسُّرِ الاُمور « وقتى كه سختى روى مىداد» اَللَّهُمَّ اِنَّكَ كَلَّفْتَنى مِنْ نَفْسى ما اَنْتَ اَمْلَكُ بِهِ مِنّى، وَ خداوندا مرا مكلّف به تكليفى ساختهاى كه خودت از من به آن كار تواناترى، و قُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَىَّ اَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتى، فَاَعْطِنى مِنْ نَفْسى قدرتت بر آن و بر من بيش از قدرت من است، پس چنانم كن كه موجب مايُرْضيكَ عَنّى، وَ خُذْ لِنَفْسِكَ رِضاها مِنْ نَفْسى فى عافِيَةٍ. رضاى تو از من باشد، و از من آنچه را كه موجب رضاى توست برگير آن گونه كه به سلامت من لطمهاى نزند.
|
|
اَللَّهُمَّ لاطاقَةَ لى بِالْجَهْدِ، وَ لاصَبْرَ لى عَلَى الْبَلاءِ، و لاقُوَّةَ خداوندا، مرا طاقت بر سختى و مشقت، و شكيبايى بر بلا، و قدرت بر تنگدستى لى عَلَى الْفَقْرِ، فَلاتَحْظُرْ عَلَىَّ رِزْقى، وَ لاتَكِلْنى اِلى خَلْقِكَ، نيست، پس روزيم را منع مكن، و مرا به خلق خود وامگذار، بَلْ تَفَرَّدْ بِحاجَتى، وَ تَوَلَّ كِفايَتى، وَانْظُرْ اِلَىَّ، وَانْظُرْ لى فى بلكه خود به تنهايى نيازم را برآور، و خودت كارساز من باش، و به چشم محبت به من بنگر، و در جَميعِ اُمُورى، فَاِنَّكَ اِنْ وَ كَلْتَنى اِلى نَفْسى عَجَزْتُ همه امورم مصالح مرا در نظر گير، زيرا اگر مرا به خود واگذارى در كارم عَنْها، وَلَمْ اُقِمْ ما فيهِ مَصْلَحَتُها، وَ اِنْ وَ كَلْتَنى اِلى خَلْقِكَ فرومانم، و به كارى كه مصلحت من در آن است نپردازم، و اگر مرا به بندگانت واگذارى تَجَهَّمُونى، وَ اِنْ اَلْجَأْتَنى اِلى قَرابَتى حَرَمُونى، وَ اِنْاَعْطَوْا روى درهم كشند، و اگر به اقوامم حوالت دهى محرومم سازند، و اگر عطا كنند اَعْطَوْا قَليلاً نَكِداً، وَ مَنُّوا عَلَىَّ طَويلاً، وَ ذَمُّوا كَثيراً، عطايى اندك و پردردسر دهند، و بر من منّت بسيار گذارند، و بيش از حد نكوهشم نمايند، فَبِفَضْلِكَ اللَّهُمَّ فَاَغْنِنى، وَ بِعَظَمَتِكَ فَانْعَشْنى، وَ بِسَعَتِكَ پس اى خداوند، به فضلت بىنيازم كن، و به بزرگيت مرتبهام بلند گردان، و به عطاى گستردهات فَابْسُطْ يَدى، وَ بِما عِنْدَكَ فَاكْفِنى. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ دستم را گشاده ساز، و به رحمتت در كلّ امور كفايتم كن. بارخدايا بر محمد و آلش درود
|