عبس

مکي -  تعداد آيه42

چهره در هم كشيد و روى گردانيد ،(1)
از اينكه آن مرد نابينا نزد او آمد !(2)
تو چه مي  دانى شايد او [ در پرتو تعاليم اسلام از آلودگى ] پاك و پاكيزه شود(3)
يا متذكّر [ حقايق ]گردد و آن تذكر او را سود دهد ;(4)
اما كسى كه خود را ثروتمند نشان مي  دهد(5)
تو به او روى مي  آورى [ و نسبت به وى اهتمام مي ورزى ](6)
در حالى كه اگر او نخواهد خود را [ از آلودگى هاى باطنى و عملى ] پاك كند تكليفى بر عهده تو [ نسبت به او ]نيست ;(7)
و اما آنكه شتابان نزد تو آمد(8)
در حالى كه [ از پروردگارش ] مي  ترسد ،(9)
تو [ با روى گردانى ] از او به ديگران مي  پردازى .(10)
اين چنين [ برخوردى شايسته ]نيست ، بى ترديد اين آيات قرآن مايه پند است .(11)
پس هركه خواست از آن پند گيرد ،(12)
در صحيفه هايى است ارزشمند(13)
بلند مرتبه و پاكيزه(14)
در دست سفيرانى(15)
بزرگوار و نيكوكار .(16)
مرگ بر انسان ، چه كافر و ناسپاس است !(17)
[ خدا ] او را از چه چيز آفريده ؟(18)
از نطفه اى [ ناچيز و بى مقدار ] آفريده است ، پس او را [ در ذات ، صفات و اندام ] اندازه لازم عطا كرد .(19)
آن گاه راه [ هدايت ، سعادت ، خير و طاعت ] را برايش آسان ساخت .(20)
سپس او را ميراند و در گور نهاد ،(21)
و سپس چون بخواهد او را زنده مي  كند .(22)
اين چنين نيست [ كه وظيفه اش را انجام داده باشد ]هنوز آنچه را به او دستور داده به جا نياورده است .(23)
پس انسان بايد به خوراكش با تأمل بنگرد(24)
كه ما [ از آسمان ] آب فراوانى فرو ريختيم .(25)
سپس زمين را [ به صورتى سودمند ]از هم شكافتيم .(26)
پس در آن دانه هاى فراوانى رويانديم ،(27)
و انگور و سبزيجات(28)
و زيتون و درخت خرما….(29)
و بوستان هاى پر از درخت تناور و بزرگ(30)
و ميوه و چراگاه(31)
تا مايه برخوردارى شما و دام هايتان باشد .….(32)
پس زمانى كه آن بانگ هولناك و مهيب در رسد ،(33)
روزى كه آدمي فرار مي  كند ، از برادرش….(34)
و از مادر و پدرش….(35)
و از همسر و فرزندانش(36)
در آن روز هركسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مي  كند [ تا جايى كه نمي  گذارد به چيز ديگرى بپردازد . ](37)
در آن روز چهره هايى درخشان و نورانى است(38)
خندان و خوشحال….(39)
و در آن روز چهره هايى است كه بر آنان غبار نشسته(40)
[ و ]سياهى و تاريكى آنان را فرا گرفته است ;….(41)
آنان همان كافران بد كارند .(42)