فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَـكِنَّ اللّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ
وَلَـكِنَّ اللّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاء حَسَناً
إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ «17» ذَلِكُمْ وَأَنَّ اللّهَ مُوهِنُ كَيْدِ
الْكَافِرِينَ «18» إِن تَسْتَفْتِحُواْ فَقَدْ جَاءكُمُ الْفَتْحُ
وَإِن تَنتَهُواْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَعُودُواْ نَعُدْ وَلَن تُغْنِيَ عَنكُمْ
فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ «19» يَا أَيُّهَا
الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنتُمْ
تَسْمَعُونَ «20» وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ
لاَ يَسْمَعُونَ «21»  إِنَّ شَرَّ الدَّوَابَّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ
الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ «22» وَلَوْ عَلِمَ اللّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَّأسْمَعَهُمْ
وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ «23» يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ
وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ
تُحْشَرُونَ «24» وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لاَّ تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ
مِنكُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ «25» |
| «179» |
|
![]() |
|
[ به كشتن دشمنان بر خود مباليد ] شما آنان را نكشتيد ، بلكه خدا آنان را كشت . [ اى پيامبر ! ] هنگامي كه به سوى دشمنان تير پرتاب كردى ، تو پرتاب نكردى ، بلكه خدا پرتاب كرد [ تا آنان را هلاك كند ] و مؤمنان را از سوى خود به آزمايشى نيكو بيازمايد ; زيرا خدا شنوا و داناست . « 17» [ سرنوشت مؤمنان و كافران از ] اين [ قرار است كه ديديد ] ، و قطعاً خدا سست كننده نيرنگ كافران است . « 18» [ شما اى مشركان ! ] اگر پيروزى [ آيينِ حق ] را مي خواستيد ، اينك پيروزى براى آيينِ حق آمد [ پس به آن ايمان آوريد ] ، و اگر [ از دشمنى و مخالفت با خدا و رسول ] بازايستيد ، براى شما بهتر است ، و اگر [ به دشمنى و مخالفت ] بازگرديد ، ما نيز [ بر ضد شما ] بازمي گرديم ، و هرگز جمعيت شما هر چند زياد باشد ، چيزى [ از عذاب خدا ] را از شما دفع نمي كند ، و يقيناً خدا با مؤمنان است . « 19» اى اهل ايمان ! از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و در حالى كه [ سخنان بر حقّ او را ] مي شنويد ، از او روى نگردانيد . « 20» و مانند كسانى نباشيد كه [ از روى تظاهر ] گفتند : شنيديم در حالى كه [ از روى حقيقت ] نمي شنوند . « 21» قطعاً بدترين جُنبندگان نزد خدا ، كرانِ [از شنيدن حق ] و لالانِ [ از گفتن حق ]هستند كه [ كلام حق را ] نمي انديشند ! « 22» اگر خدا [ نسبت به پذيرفتن هدايت ، شايستگى و ] خيرى در آنان مي ديد ، يقيناً ايشان را شنوا [ ى حقايق و معارف ]مي كرد ، و اگر [ با لجبازى و عنادى كه فعلاً دارند ] آنان را شنوا كند ، باز اعراض كنان ، روى [ از حق ] مي گردانند . « 23» اى اهل ايمان ! هنگامي كه خدا و پيامبرش شما را به حقايقى كه به شما [ حيات معنوى و ] زندگى [ واقعى ] مي بخشد ، دعوت مي كنند اجابت كنيد ، و بدانيد كه خدا ميان آدمي و دلش حايل و مانع مي شود [ تا حق را باطل و باطل را حق مپندارد ] و مسلماً همه شما به سوى او گردآورى خواهيد شد . « 24» و از عذابى [ كه نتيجه گناه ، فساد ، نزاع ، اختلاف و ترك امر به معروف و نهى از منكر است ] بپرهيزيد ، [ عذابى ] كه فقط به ستمكاران از شما نمي رسد [ بلكه وقتى نازل شود ، همه را فرا مي گيرد ، ستمكاران را به خاطر ستم و اهل ايمان را به سبب اختلاف و نزاع و ترك امر به معروف و نهى از منكر ] و بدانيد كه خدا سخت كيفر است . « 25» |
| «179» |
|
پنجشنبه 11 شهريور 1389 - الخميس 22 رمضان 1431 - Thurs 02 Sep 2010
صفحه قبلي