ترتيبها 67 سوره الملك آياتها 30 مكيه تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «1» الَّذِي خَلَقَ
الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ «2» الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا مَّا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِن
تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ «3» ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ
يَنقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِأً وَهُوَ حَسِيرٌ «4» وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاء
الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِّلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ
السَّعِيرِ «5» وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ «6» إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ «7» تَكَادُ تَمَيَّزُ
مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ «8» قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ
إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ «9» وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ
السَّعِيرِ «10» فَاعْتَرَفُوا بِذَنبِهِمْ فَسُحْقًا لِّأَصْحَابِ السَّعِيرِ «11» إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَيْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ «12» |
| «562» |
|
![]() |
|
شماره سوره 67 نام سوره ملک تعداد آيات 30 مکي به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. هميشه سودمند و با بركت است آنكه فرمانروايى [ همه هستى ] به دست اوست و او بر هر كارى تواناست . « 1» آنكه مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتريد ، و او تواناى شكست ناپذير و بسيار آمرزنده است . « 2» آنكه هفت آسمان را بر فراز يكديگر آفريد . در آفرينش [ خداى ] رحمان ، خلل و نابسامانى و ناهمگونى نمي بينى ، پس بار ديگر بنگر آيا هيچ خلل و نابسامانى و ناهمگونى مي بينى ؟ « 3» سپس بار ديگر بنگر تا ديده ات در حالى كه خسته و كم سو شده [ و از يافتن خلل ، نابسامانى و ناهمگونى فرو مانده ] و درمانده گشته است ، به سويت باز گردد . « 4» همانا ما آسمان دنيا را با چراغ هايى آراستيم و آنها را تيرهايى براى راندن شيطان ها قرار داديم ، و براى آنان [ در آخرت ] آتشى افروخته ، آماده كرده ايم ; « 5» و براى كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند ، عذاب دوزخ است و بد بازگشت گاهى است . « 6» هنگامي كه در آن افكنده شوند از آن در حالى كه در جوش و فوران است ، صدايى هولناك و دلخراش مي شنوند . « 7» نزديك است كه از شدت خشم متلاشى و پاره پاره شود . هرگاه گروهى در آن افكنده شوند ، نگهبانانش از آنان مي پرسند : آيا شما را بيم دهنده اى نيامد ؟ « 8» مي گويند : چرا ، بيم دهنده آمد ، ولى او را انكار كرديم و گفتيم : خدا هيچ چيز نازل نكرده است ; شما بيم دهندگان جز در گمراهى بزرگى نيستيد ; « 9» و مي گويند : اگر ما [ دعوت سعادت بخش آنان را ]شنيده بوديم ، يا [ در حقايقى كه براى ما آوردند ] تعقّل كرده بوديم ، در ميان [ آتش ]اهل آتش سوزان نبوديم . « 10» پس به گناه خود اعتراف مي كنند . و مرگ و دورى از رحمت بر اهل آتش سوزان باد . « 11» بى ترديد كسانى كه در نهان از پروردگارشان مي ترسند ، براى آنان آمرزش و پاداشى بزرگ است . « 12» |
| «562» |
|