 يَوْمَ يَجْمَعُ اللّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُواْ لاَ عِلْمَ
لَنَا إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ «109» إِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسى ابْنَ مَرْيَمَ
اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَى وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ
الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاً وَإِذْ عَلَّمْتُكَ
الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَإِذْ تَخْلُقُ
مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا
بِإِذْنِي وَتُبْرِىءُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَإِذْ تُخْرِجُ
الْمَوتَى بِإِذْنِي وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنكَ إِذْ
جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ إِنْ هَـذَا إِلاَّ سِحْرٌ
مُّبِينٌ «110» وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُواْ بِي
وَبِرَسُولِي قَالُوَاْ آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ «111» إِذْ قَالَ
الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن
يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء قَالَ اتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم
مُّؤْمِنِينَ «112» قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا
وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ «113» |
| «126» |
|
![]() |
|
[ از ] روزى [ پروا كنيد ] كه خدا پيامبران را جمع مي كند ، و [ به آنان ]مي فرمايد : [ در برابر دعوتتان به اجراى دستورهاى خدا ] چه پاسخى به شما داده شد ؟ گويند : ما را [ در برابرِ دانشِ تو ] هيچ دانشى نيست ; يقيناً تويى كه به نهان ها بسيار دانايى . « 109» [ ياد كنيد ] هنگامي كه خدا فرمود : اى عيسى بن مريم ! نعمتم را بر خود و بر مادرت ياد كن ، آن گاه كه تو را به وسيله روح القدس توانايى بخشيدم ، كه با مردم در گهواره [ به اعجاز ] و در ميان سالى [ به وحى ] سخن گفتى ، و آن گاه كه تو را كتاب و حكمت و تورات و انجيل آموختم ، و هنگامي كه به اذن من از گِل ، مي سمه اى به شكل پرنده مي ساختى ، پس در آن مي دميدى و به فرمان من پرنده اى زنده مي شد ، و كور مادر زاد و شخص پيس را به اذن من شفا مي دادى ، و زمانى كه مردگان را به اجازه من [ زنده از گور ] بيرون مي آوردى ، و آن گاه كه [ شرّ و آسيب ]بنى اسرائيل را هنگامي كه براى آنان دلايل روشن آوردى از تو بازداشتم ، پس كسانى كه از آنان كافر شدند ، گفتند : اين [ دلايل و معجزات ] جز افسونى آشكار نيست . « 110» و [ ياد كنيد ] هنگامي كه به حواريون وحى كردم كه به من و فرستاده من ايمان آوريد . گفتند : ايمان آورديم و شاهد باش كه ما [ در برابر خدا ، فرمان ها و احكام او ] تسليم هستيم . « 111» [ و ياد كنيد ]زمانى كه حواريون گفتند : اى عيسى بن مريم ! آيا پروردگارت مي تواند براى ما سفره اى كه غذا در آن باشد از آسمان نازل كند ؟ ! گفت : اگر ايمان داريد ، از خدا پروا كنيد . « 112» گفتند : مي خواهيم از آن بخوريم و دل هاى ما آرامش يابد ، و بدانيم كه تو [ در ادعاى نبوتت ] به ما راست گفته اى ، و ما بر آن از گواهان باشيم . « 113» |
| «126» |
|
جمعه 8 مرداد 1389 - الجمعة 17 شعبان 1431 - Fri 30 Jul 2010
صفحه قبلي