يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلاَلَةِ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ
لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ وَهُوَ يَرِثُهَآ
إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ فَإِن كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ
وَإِن كَانُواْ إِخْوَةً رِّجَالاً وَنِسَاء فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنثَيَيْنِ
يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّواْ وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ «176» ترتيبها 5 سوره المائدة آياتها 120 مدينه   يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ
الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ إِنَّ
اللّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ «1» يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحِلُّواْ شَعَآئِرَ اللّهِ
وَلاَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلاَ الْهَدْيَ وَلاَ الْقَلآئِدَ وَلا آمِّينَ الْبَيْتَ
الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّن رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواْ
وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ
الْحَرَامِ أَن تَعْتَدُواْ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ
عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ «2» |
| «106» |
|
![]() |
|
از تو درباره كلاله [ يعنى ميراث برادران و خواهران ] فتوا مي خواهند ، بگو : خدا درباره كلاله به شما فتوا مي دهد : اگر مردى كه فرزند ندارد ، از دنيا برود وبراى او خواهرى باشد ، نصف ميراثى را كه از او به جا مانده خواهر به ارث مي برد ، و اگر خواهرى از دنيا برود و وارثش فقط يك برادر باشد ، همه ميراث به جا مانده خواهر را برادرش به ارث مي برد ، و اگر خواهران ميّت دو نفر باشند ، دو سوم ميراث به جا مانده را ارث مي برند ، و اگر خواهران و برادران متعدد باشند ، سهم ارث براى مرد مانند دو زن است . خدا [احكامش را] براى شما بيان مي كند تا گمراه نشويد; و خدا به همه چيز داناست. « 176» شماره سوره 5 نام سوره مائده تعداد آيات 120 مدني به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. اى اهل ايمان ! به همه قراردادها [ ىِ فردى ، خانوادگى ، اجتماعى ، سياسى ، اقتصادى ، نذر ، عهد و سوگند ] وفا كنيد . [ گوشتِ ] چهارپايان جز آنچه [ در آيات بعد ، حُرمتش ] بر شما خوانده مي شود برايتان حلال است ، [ و توجه داشته باشيد كه ]نبايد شكار را در حالى كه مُحرم [ به احرام حج و عمره ] هستيد ، حلال بشماريد ; يقيناً خدا آنچه را بخواهد [ بر پايه علم و حكمتش و بر اساس رعايت مصلحت شما ] حكم مي كند . « 1» اى اهل ايمان ! [ هتكِ حرمتِ ] شعاير خدا [ مانند مناسك حج ]و ماه هاى حرام [ رجب ، ذوالقعده ، ذوالحجه ومحرم ] و قربانى بى نشان ، و قربانى نشان دار و قاصدان [ و راهيان به سوى ] بيت الحرام را كه فضل و خشنودى پروردگارشان را مي طلبند ، حلال مشماريد . و چون از احرام بيرون آمديد [ اگر مايل باشيد ، مي توانيد ] شكار كنيد . و كينه توزى و دشمنى گروهى كه شما را از [ ورود به ]مسجد الحرام بازداشتند وادارتان نكند كه [ به آنان ] تعدّى و تجاوز كنيد . و يكديگر را بر انجام كارهاى خير و پرهيزكارى يارى نماييد ، و يكديگر را بر گناه و تجاوز يارى ندهيد ; و از خدا پروا كنيد كه خدا سخت كيفر است . « 2» |
| «106» |
|
جمعه 8 مرداد 1389 - الجمعة 17 شعبان 1431 - Fri 30 Jul 2010
صفحه قبلي