ترتيبها 47 سوره محمد آياتها 38 مدينه الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ «1» وَالَّذِينَ
آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِن
رَّبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ «2» ذَلِكَ بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَأَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِن رَّبِّهِمْ كَذَلِكَ يَضْرِبُ
اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثَالَهُمْ «3» فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى
إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاء حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ
أَوْزَارَهَا ذَلِكَ وَلَوْ يَشَاء اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَكِن لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم
بِبَعْضٍ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ «4» سَيَهْدِيهِمْ
وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ «5» وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ «6» يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ «7» وَالَّذِينَ كَفَرُوا
فَتَعْسًا لَّهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ «8» ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ
فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ «9» أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ
كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا «10» ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَى لَهُمْ «11» |
| «507» |
|
![]() |
|
شماره سوره 47 نام سوره محمد تعداد آيات 38 مدني به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. آنان كه كفر ورزيدند و [ مردم را ] از راه خدا باز داشتند خدا اعمالشان را باطل و تباهساخت ; « 1» و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند و به آنچه بر محمّد نازل شده كه از سوى پروردگارشان حق است گرويدند ، خدا گناهانشان را از آنان محو كرد و حالشان را اصلاح نمود . « 2» اين به سبب آن است كه كافران از باطل پيروى كردند ، و مؤمنان از حق كه از سوى پروردگار آنان است ، پيروى نمودند . اين گونه خدا براى مردم اوصافشان را بيان مي كند . « 3» پس هنگامي كه [ در ميدان جنگ ] با كافران روبرو شديد ، گردن هايشان را به شدت بزنيد تا آن گاه كه بسيارى از آنان را با سختى و غلظت از پاى درآوريد ، در اين هنگام [ از دشمن اسير بگيريد و ]آنان را محكم ببنديد ، [ پس از اسير گرفتن ] يا بر آنان منت نهيد [ و آزادشان كنيد ] ، يا از آنان [ در برابر آزاد كردنشان ] فديه و عوض بگيريد تا آنجا كه جنگ بارهاى سنگينش را بر زمين نهد . اين است [ فرمان خدا ] ; و اگر خدا مي خواست [ خود بدون فرمان جنگ ]از آنان انتقام مي گرفت [ ولى به جنگ فرمان داد ] تا برخى از شما را به وسيله برخى ديگر بيازمايد ، و كسانى كه در راه خدا به شهادت رسيده اند ، خدا هرگز اعمالشان را باطل و تباه نمي كند . « 4» [ خدا ] آنان را به زودى [ به سرمنزل خوشبختى و كرامت ]هدايت مي كند و حالشان را اصلاح مي نمايد ; « 5» و آنان را در بهشتى كه در دنيا به آنان شناسانده در مي آورد . « 6» اى مؤمنان ! اگر خدا را يارى كنيد ، خدا هم شما را يارى مي كند و گام هايتان را محكم و استوار مي سازد ; « 7» و بر كافران هلاكت و نابودى باد و [ خدا ]اعمالشان را باطل و تباه ساخت . « 8» اين براى آن است كه آنان آنچه را خدا نازل كرده است خوش نداشتند ، پس خدا هم اعمالشان را تباه و بى اثر كرد . « 9» آيا در زمين گردش نكردند تا با تأمل بنگرند كه سرانجام كسانى كه پيش از آنان بودند ، چگونه بود ؟ خدا آنان را درهم كوبيد و نابود كرد و نيز براى اين كافران همانند آنان [ عذابى قطعى و ثابت ]است . « 10» اين [پيروزى مؤمنان و نابودى كافران] به سبب اين است كه خدا سرپرست و ياور كسانى است كه ايمان آورده اند ، و كافران را سرپرست و يارى نيست . « 11» |
| «507» |
|