وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاء إِيَّاكُمْ كَانُوا
يَعْبُدُونَ «40» قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا
يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ «41» فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ
بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ
النَّارِ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ «42» وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ
قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَن يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ
وَقَالُوا مَا هَذَا إِلَّا إِفْكٌ مُّفْتَرًى وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا
جَاءهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ «43» وَمَا آتَيْنَاهُم مِّن كُتُبٍ
يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِن نَّذِيرٍ «44» وَكَذَّبَ
الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي
فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ «45»  قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن
تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُم
مِّن جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَّكُم بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ «46» قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى
كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ «47» قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ «48» |
| «433» |
|
![]() |
|
و [ ياد كن ] روزى را كه [ خدا ] همه آنان را محشور مي كند ، آن گاه به فرشتگان مي گويد : آيا اينان شما را مي پرستيدند ؟ « 40» مي گويند : تو منزهى [ از اينكه در پرستيده شدن شريك و همتا داشته باشى ] ، تو سرپرست و يار مايى نه آنان ، [ آنان ما را نمي پرستيدند] بلكه جنّيان را مي پرستيدند [ و ] بيشترشان به آنها ايمان داشتند . « 41» امروز براى يكديگر مالك سود و زيانى نيستيد ، و به آنان كه ستم كردند مي گوييم : عذاب آتشى را كه انكار مي كرديد ، بچشيد . « 42» و هنگامي كه آيات روشن ما بر آنان خوانده شود ، مي گويند : اين نيست مگر مردى كه مي خواهد شما را از آنچه پدرانتان مي پرستيدند ، باز دارد . و مي گويند : اين قرآن جز دروغى ساختگى نيست . و كافران درباره حق ، هنگامي كه به سويشان آمد گفتند : اين جز جادويى آشكار نيست ! ! « 43» و [ اين در حالى است كه ] هيچ كتابى به آنان نداده ايم كه آن را بخوانند [ تا به تكيه بر آن قرآن را دروغى ساختگى بدانند ] ، و پيش از تو هيچ پيامبرى نفرستاديم تا [ با اعتماد به گفتار او ] نبوّت تو را انكار كنند ، « 44» و كسانى كه پيش از اينان بودند [ آيات ما و پيامبران را ] تكذيب كردند ، و اينان به يك دهم قدرت و ثروتى كه به آنان داده بوديم ، نرسيده اند ، پس پيامبرانم را تكذيب كردند [ در نتيجه هلاكشان كرديم ] ; پس [ بنگر ] عذاب من چگونه بود ؟ « 45» بگو : من شما را فقط به يك حقيقت اندرز مي دهم [ و آن ]اينكه دو دو و يك يك براى خدا قيام كنيد ، سپس درباره رفيقتان [ محمّد كه عمرى با پاكى ، امانت ، صدق و درستى در ميان شما زندگى كرده است ]بينديشيد كه هيچ گونه جنونى ندارد ، او براى شما از عذاب سختى كه پيش روست ، جز بيم دهنده اى نيست . « 46» بگو : هر گونه پاداشى كه از شما خواستم ، آن پاداش براى خودتان ، پاداش من فقط بر عهده خداست ، و او بر همه چيز گواه است . « 47» بگو : همانا پروردگارم كه داناى غيب است ، حق را [ بر قلوب پيامبرانش ] القا مي كند . « 48» |
| «433» |
|
جمعه 8 مرداد 1389 - الجمعة 17 شعبان 1431 - Fri 30 Jul 2010
صفحه قبلي