لَّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاء
سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ وَقَتْلَهُمُ الأَنبِيَاء بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ
ذُوقُواْ عَذَابَ الْحَرِيقِ «181» ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ
وَأَنَّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِّلْعَبِيدِ «182» الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ
اللّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىَ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ
تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ
وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ «183» فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ جَآؤُوا بِالْبَيِّنَاتِ
وَالزُّبُرِ وَالْكِتَابِ الْمُنِيرِ «184» كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ
وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَن زُحْزِحَ
عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَيَاةُ الدُّنْيَا
إِلاَّ مَتَاعُ الْغُرُورِ «185» لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ
وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ
مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَذًى كَثِيرًا
وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ «186» |
| «74» |
|
![]() |
|
محققاً خدا سخن كسانى را كه گفتند : « خدا نيازمند است و ما بى نيازيم » ، شنيد . بى ترديد آنچه را گفتند ، و [ نيز ] كشتن پيامبران را از روى ستم [ در پرونده اعمالشان ] مي نويسيم ، و [ روز قيامت ] مي گوييم : عذاب سوزان را بچشيد . « 181» اين [ عذاب ] به خاطر فسق و فجور و گناهانى است كه خود پيش فرستاديد ، و گرنه خدا به بندگان ستمكار نيست . « 182» كسانى كه گفتند : خدا به ما سفارش كرده است كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم تا براى ما [ به نشانه صدق نبوتش ] يك قربانى بياورد كه آن را آتش [ غيبى ] بسوزاند ، بگو : پيش از من پيامبرانى دلايل روشن و آنچه گفتيد براى شما آوردند ; اگر راستگوييد ، پس چرا آنان را كشتيد ؟ « 183» اگر [ اين يهوديان بهانه جو ] تو را تكذيب كردند ، [ غمگين مباش ]مسلماً رسولانى هم كه پيش از تو دلايل روشن ، و نوشته ها [ ى مشتمل بر پند و موعظه ]و كتاب روشنگر آورده بودند ، تكذيب شدند ؟ « 184» هر كسى مرگ را مي چشد ; و بدون ترديد روز قيامت پاداش هايتان به طور كامل به شما داده مي شود . پس هر كه را از آتش دور دارند و به بهشت درآورند مسلماً كامياب شده است ; و زندگى اين دنيا جز كالاى فريبنده نيست . « 185» يقيناً در اموال و جان هايتان امتحان خواهيد شد ، و مسلماً از كسانى كه پيش از شما كتاب آسمانى به آنان داده شده و [ نيز ] از كسانى كه شرك آوردند ، سخنان رنج آور بسيارى خواهيد شنيد ، و اگر [ در برابر آزار اينان ] شكيبايى ورزيد و [ از تجاوز از حدود الهى ] بپرهيزيد [ سزاوارتر است . ] اين امورى است كه ملازمت بر آن از واجبات است . « 186» |
| «74» |
|