|
فَلَمَّا جَاءهُم مُّوسَى بِآيَاتِنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا سِحْرٌ
مُّفْتَرًى وَمَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ «36» وَقَالَ
مُوسَى رَبِّي أَعْلَمُ بِمَن جَاء بِالْهُدَى مِنْ عِندِهِ وَمَن تَكُونُ
لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ «37» وَقَالَ فِرْعَوْنُ
يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ مَا عَلِمْتُ لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرِي فَأَوْقِدْ
لِي يَا هَامَانُ عَلَى الطِّينِ فَاجْعَل لِّي صَرْحًا لَّعَلِّي أَطَّلِعُ إِلَى
إِلَهِ مُوسَى وَإِنِّي لَأَظُنُّهُ مِنَ الْكَاذِبِينَ «38» وَاسْتَكْبَرَ
هُوَ وَجُنُودُهُ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ إِلَيْنَا
لَا يُرْجَعُونَ «39» فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي
الْيَمِّ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ «40» وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ
لَا يُنصَرُونَ «41» وَأَتْبَعْنَاهُمْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً
وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ هُم مِّنَ الْمَقْبُوحِينَ «42» وَلَقَدْ آتَيْنَا
مُوسَى الْكِتَابَ مِن بَعْدِ مَا أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الْأُولَى
بَصَائِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ «43» |
| «390» |
|
![]() |
|
پس هنگامي كه موسى آيات روشن ما را براى آنان آورد ، گفتند : اين جز جادويى ساختگى و دروغين نيست ، و ما اين [ ادعاى نبوّت و دعوت به توحيد ] را از پدران پيشين خود نشنيده ايم [ كه به ما گفته باشند كسى در ميانشان به عنوان پيامبر و دعوت كننده به توحيد آمده باشد ! ! ] « 36» و موسى گفت : پروردگارم به كسى كه از نزد او هدايت آورده و به كسى كه سرانجام نيك براى اوست داناتر است ; بى ترديد ستمكاران پيروز نمي شوند . « 37» و فرعون گفت : اى اشراف و سران [ مملكت ] ! من براى شما هيچ معبودى جز خود نمي شناسم ، پس اى هامان ! برايم بر گِل آتش بيفروز [ تا آجر محكم و قوى به دست آيد ] ، پس برايم برجى بلند بساز شايد بر معبود موسى آگاهى و اطلاع يابم ، و البته من او را از دروغگويان مي پندارم . « 38» او و سپاهيانش به ناحق در زمين سركشى و تكبّر كردند ، و پنداشتند كه آنان را به سوى ما بازنمي گردانند ، « 39» پس او و سپاهيانش را گرفتيم و در دريا افكنديم ; پس با تأمل بنگر كه سرانجام ستمكاران چگونه بود ؟ « 40» و آنان را [ به كيفر طغيانشان ] پيشوايانى كه دعوت به آتش مي كنند قرار داديم ، و روز قيامت يارى نمي شوند ، « 41» و آنان را در اين دنيا با لعنت بدرقه كرديم ، و روز قيامت از زشت رويان [ و مطرودان ] از رحمت خدايند ، « 42» و پس از آنكه اقوام پيشين را [ چون قوم نوح و هود و صالح و لوط ] هلاك كرديم ، به موسى كتاب داديم كه براى مردم وسيله بينايى و هدايت و رحمتى بود ، تا متذكّر و هوشيار شوند . « 43» |
| «390» |
|