مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِّنْهَا وَهُم مِّن فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ «89» وَمَن جَاء بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ
إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ «90» إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَذِهِ
الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ
الْمُسْلِمِينَ «91» وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي
لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنذِرِينَ «92» وَقُلِ الْحَمْدُ
لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فَتَعْرِفُونَهَا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ «93» ترتيبها 28 سوره القصص آياتها 88 مكيه طسم «1» تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ «2» نَتْلُوا عَلَيْكَ
مِن نَّبَإِ مُوسَى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ «3» إِنَّ
فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ
طَائِفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءهُمْ إِنَّهُ كَانَ
مِنَ الْمُفْسِدِينَ «4» وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا
فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ «5» |
| «385» |
|
![]() |
|
آنان كه كارهاى خير و نيك [ به آخرت ] بياورند ، پاداشى بهتر از آن دارند ، و آنان در آن روز از هول و هراسى بزرگ ايمن اند ، « 89» و آنان كه كارهاى بد و زشت بياورند به رو در آتش افكنده مي شوند ; [ و به آنان گويند : ] آيا جز آنچه انجام داديد پاداشتان داده اند ؟ « 90» من فقط فرمان يافته ام كه پروردگار اين شهر را كه آن را بسيار محترم شمرده و همه چيز در سيطره مالكيّت و فرمانروايى اوست ، بپرستم و فرمان يافته ام كه از تسليم شدگان [ فرمان ها و احكام او ] باشم ، « 91» و اينكه قرآن را بخوانم ; پس هر كه راه يابد فقط به سود خود راه يافته است ، و هر كه گمراه شود [ آثار شوم گمراهى فقط متوجه خود اوست ] پس [ به مردم ] بگو : من فقط از بيم دهندگانم ، « 92» و بگو : همه ستايش ها ويژه خداست ; به زودى نشانه هاى خود را [ كه شكست شما و گرفتارى هاى سخت دنيايى و مرگ و عذاب آخرت است ] به شما [ مشركان و كافران ] نشان خواهد داد ، پس آنها را [ به خوبى ] خواهيد شناخت . و پروردگارت از آنچه انجام مي دهيد ، بى خبر نيست . « 93» شماره سوره 28 نام سوره قصص تعداد آيات 88 مکي به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. طسم « 1» اين آيات [ باعظمت ] كتاب روشنگر است . « 2» بخشى از سرگذشت [ مهم ] موسى و فرعون را براى [ عبرت گرفتن ] مردمي كه ايمان مي آورند به حق و راستى بر تو مي خوانيم . « 3» همانا فرعون [ در سرزمين مصر ] برترى جويى و سركشى كرد و مردمش را گروه گروه ساخت ، در حالى كه گروهى از آنان را ناتوان و زبون گرفت ، پسرانشان را سر مي بريد ، و زنانشان را [ براى بيگارى گرفتن] زنده مي گذاشت ; بى ترديد او از مفسدان بود . « 4» و ما مي خواستيم به آنان كه در آن سرزمين به ناتوانى و زبونى گرفته شده بودند ، نعمت هاى باارزش دهيم ، و آنان را پيشوايان مردم و وارثان [ اموال ، ثروت ها و سرزمين هاى فرعونيان ] گردانيم . « 5» |
| «385» |
|