ترتيبها 24 سوره النور آياتها 64 مدينه سُورَةٌ أَنزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ «1» الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُم
بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَشْهَدْ
عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ «2» الزَّانِي لَا يَنكِحُ إلَّا زَانِيَةً أَوْ
مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى
الْمُؤْمِنِينَ «3» وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاء
فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا وَأُوْلَئِكَ هُمُ
الْفَاسِقُونَ «4» إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ
رَّحِيمٌ «5» وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَاء إِلَّا أَنفُسُهُمْ
فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ «6» وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَيَدْرَأُ «7» عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ «8» وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِن كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ «9» وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ «10» |
| «350» |
|
![]() |
|
شماره سوره 24 نام سوره نور تعداد آيات 64 مدني به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. [ اين ] سوره اى است كه آن را [ از اُفق دانش خود ] فرود آورديم و [ اجراى احكام و معارف آن را ] لازم و واجب نموديم و در آن آياتى روشن نازل كرديم ، تا متذكّر و هوشيار شويد . « 1» به زن زناكار و مرد زناكار صد تازيانه بزنيد ، و اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد ، نبايد شما را در [ اجراى ] دين خدا درباره آن دو نفر دلسوزى و مهربانى بگيرد ، و بايد گروهى از مؤمنان ، شاهد مي ازات آن دو نفر باشند . « 2» مرد زناكار نبايد جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج كند ، و زن زناكار نبايد جز با مرد زناكار يا مشرك ازدواج نمايد ، و اين [ ازدواج ] بر مؤمنان حرام شده است . « 3» و كسانى كه زنان عفيفه پاكدامن را به زنا متهم مي كنند ، سپس چهار شاهد نمي آورند ، پس به آنان هشتاد تازيانه بزنيد ، و هرگز شهادتى را از آنان نپذيريد ، و اينانند كه در حقيقت فاسق اند . « 4» مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند و مفاسد خود را اصلاح نمايند كه بدون ترديد خدا [ نسبت به آنان ] بسيار آمرزنده و مهربان است . « 5» و كسانى كه همسران خود را متهم به زنا مي كنند و بر آنان شاهدانى جز خودشان نباشد ، پس هر كدام از آن شوهران [ براى اثبات اتهامش ]بايد چهار بار شهادت دهد كه سوگند به خدا ، او [ درباره همسرش ] در اين زمينه قطعاً راست مي گويد ، « 6» و [ شهادت ]پنجم اين است كه [ بگويد : ] لعنت خدا بر او باد اگر [ در اين اتهام بستن ] دروغگو باشد ; « 7» و مي ازات را از آن زنى كه مورد اتهام قرار گرفته دفع مي كند اينكه چهار بار شهادت دهد كه سوگند به خدا ، آن مرد دروغگوست ، « 8» و [ شهادت ]پنجم اين است كه [ بگويد : ]خشم خدا بر او باد اگر [ آن مرد در اين اتهام بستن ]راستگو باشد . « 9» و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود ، و اينكه خدا بسيار توبه پذير و حكيم است [ به كيفرهاى بسيار سختى دچار مي شديد . ] « 10» |
| «350» |
|