وَلَوْ رَحِمْنَاهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِم مِّن ضُرٍّ لَّلَجُّوا فِي طُغْيَانِهِمْ
يَعْمَهُونَ «75» وَلَقَدْ أَخَذْنَاهُم بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ
وَمَا يَتَضَرَّعُونَ «76» حَتَّى إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ
إِذَا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ «77» وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ
وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ «78» وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ
وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ «79» وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ
اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ «80» بَلْ قَالُوا مِثْلَ مَا قَالَ
الْأَوَّلُونَ «81» قَالُوا أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا
لَمَبْعُوثُونَ «82» لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَذَا
إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ «83» قُل لِّمَنِ الْأَرْضُ وَمَن فِيهَا إِن
كُنتُمْ تَعْلَمُونَ «84» سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ «85» قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ «86» سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ «87» قُلْ مَن بِيَدِهِ
مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ إِن
كُنتُمْ تَعْلَمُونَ «88» سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ «89» |
| «347» |
|
![]() |
|
و اگر به آنان رحم كنيم و آسيب و گزندى را كه دچار آن هستند [ از آنان ] برطرف سازيم ، باز هم سرگردان و متحير در سركشى و طغيانشان لجاجت مي ورزند . « 75» همانا ما آنان را به بلاها و آسيب ها [ى دنيايى ] گرفتيم ، ولى نه براى پروردگارشان فروتنى كردند و نه به پيشگاهش زارى مي كنند ، « 76» تا هنگامي كه درى از عذابى سخت به روى آنان بگشاييم ، ناگهان در آن حال از همه چيز مأيوس و نوميد مي شوند ; « 77» و اوست كه براى شما گوش و ديده و دل پديد آورد ، ولى اندكى سپاس گزارى مي كنيد ، « 78» و اوست كه شما را در زمين آفريد و عاقبت به سوى او گردآورى مي شويد ، « 79» و اوست كه حيات مي دهد و مي ميراند و رفت و آمد شب و روز در سيطره خواست اوست ، آيا نمي انديشيد ؟ « 80» [ نه اينكه نمي انديشند ] بلكه مانند همان [ سخنان ياوه و بى منطق ] را گفتند كه پيشينيان گفتند ، « 81» گفتند : [ كه ] آيا زمانى كه بميريم و خاك و استخوان شويم حتماً برانگيخته مي شويم ؟ « 82» همانا اين [ برانگيخته شدن ]را پيش از اين به ما و پدرانمان وعده دادند [ ولى ] اين جز افسانه خرافى پيشينيان نيست ; « 83» بگو : اگر معرفت و شناخت داريد ، بگوييد : زمين و هر كه در آن است از كيست ؟ « 84» خواهند گفت : از خداست . بگو : با اين حال آيا متذكّر نمي شويد ؟ « 85» بگو : مالك آسمان هاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ كيست ؟ « 86» خواهند گفت : [ آنها هم ] در سيطره مالكيّت خداست . بگو : آيا [ از پرستش بتان ]نمي پرهيزيد ؟ « 87» بگو : اگر معرفت و شناخت داريد [ بگوييد : ] كيست كه [ حاكميّت مطلق و ]فرمانروايى همه چيز به دست اوست و او پناه دهد و برخلاف خواسته اش به كسى [ از عذاب ]پناه داده نمي شود . « 88» خواهند گفت : [ اين ويژگى ها ]فقط براى خداست . بگو : پس چگونه [ بازيچه ]نيرنگ و افسون مي شويد [ و از راه خدا منحرفتان مي كنند ؟ ! ] « 89» |
| «347» |
|