ترتيبها 23 سوره المؤمنون آياتها 118 مكيه قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ «1» الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ «2» وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ «3» وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ
فَاعِلُونَ «4» وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ «5» إِلَّا عَلَى
أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ «6» فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ «7» وَالَّذِينَ هُمْ
لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ «8» وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ
يُحَافِظُونَ «9» أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ «10» الَّذِينَ يَرِثُونَ
الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ «11» وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن
سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ «12» ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ «13» ثُمَّ
خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا
الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا
آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ «14» ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ
لَمَيِّتُونَ «15» ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ «16» وَلَقَدْ
خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ «17» |
| «342» |
|
![]() |
|
شماره سوره 23 نام سوره مومنون تعداد آيات 118 مکي به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. بى ترديد مؤمنان رستگار شدند . « 1» آنان كه در نمازشان [ به ظاهر ]فروتن [ و به باطن با حضور قلب ] اند . « 2» و آنان كه از [ هر گفتار و كردارِ ]بيهوده و بى فايده روى گردانند ، « 3» و آنان كه پرداخت كننده زكات اند ، « 4» و آنان كه نگه دارنده دامنشان [ از شهوت هاى حرام ]اند ، « 5» مگر در [ كام جويى از ] همسران يا كنيزانشان ، كه آنان [ در اين زمينه ]مورد سرزنش نيستند . « 6» پس كسانى [ كه در بهره گيرى جنسى ، راهى ]غير از اين جويند ، تجاوزكار [ از حدود حق ] هستند . « 7» و آنان كه امانت ها و پيمان هاى خود را رعايت مي كنند ، « 8» و آنان كه همواره بر [ اوقات و شرايط ظاهرى و معنوى ] نمازهايشان محافظت دارند . « 9» اينانند كه وارثان اند ، « 10» وارثانى كه [ از روى شايستگى ]بهشت فردوس را به ميراث مي برند [ و ]در آن جاودانه اند . « 11» و يقيناً ما انسان را از [ عصاره و ]چكيده اى از گِل آفريديم ، « 12» سپس آن را نطفه اى در قرارگاهى استوار [ چون رحم مادر ] قرار داديم . « 13» آن گاه آن نطفه را علقه گردانديم ، پس آن علقه را به صورت پاره گوشتى درآورديم ، پس آن پاره گوشت را استخوان هايى ساختيم و بر استخوان ها گوشت پوشانديم ، سپس او را با آفرينشى ديگر پديد آورديم ; پس هميشه سودمند و بابركت است خدا كه نيكوترين آفرينندگان است . « 14» سپس همه شما بعد از اين مي ميريد . « 15» آن گاه شما مسلماً روز قيامت برانگيخته مي شويد . « 16» و بى ترديد بالاى سرتان هفت آسمان [ كه هر يك بر فراز ديگرى است ]آفريديم ، و ما از آفريده ها بى خبر نيستيم . « 17» |
| «342» |
|