|
لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ
خَالِدُونَ «102» لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ
الْمَلَائِكَةُ هَذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ «103» يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاء كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا
بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ «104» وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ
يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ «105» إِنَّ فِي هَذَا لَبَلَاغًا
لِّقَوْمٍ عَابِدِينَ «106» وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ «107» قُلْ إِنَّمَا يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ
فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ «108» فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنتُكُمْ
عَلَى سَوَاء وَإِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٌ مَّا تُوعَدُونَ «109» إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ «110» وَإِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ «111» قَالَ
رَبِّ احْكُم بِالْحَقِّ وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ «112» |
| «331» |
|
![]() |
|
كمترين صداى آن را [ هم ] نمي شنوند ، و آنان در آنچه [ از نعمت هاى الهى ]دلشان بخواهد جاودانه اند . « 102» [ در آن روز ] آن بزرگ ترين ترس و واهمه آنان را اندوهگين نمي كند و فرشتگان [ با درود و سلام ] به استقبالشان آيند [ و گويند : ]اين است روز شما كه شما را به آن وعده مي دادند . « 103» روزى كه آسمان را در هم مي پيچيم ، مانند در هم پيچيدن طومار ، همان گونه كه نخستين بار آفريده ها را آفريديم ، دوباره آنان را باز مي گردانيم . وعده اى است [ كه تحقق دادنش ] بر عهده ما [ ست ] ، به يقين آن را انجام مي دهيم . « 104» و همانا ما پس از تورات در زبور نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ميراث مي برند . « 105» بى ترديد در اين [ حقايق ] براى [ رسانيدن ] مردم عبادت پيشه [ به نهايت مقصود و اوج مطلوب ] كفايت است . « 106» و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم . « 107» بگو : به من فقط وحى مي شود كه معبود شما خداى يكتاست ; پس آيا تسليم [ فرمان ها و احكام او ] مي شويد ؟ « 108» پس اگر روى برگرداندند بگو : من به شما به طور يكسان آگاهى و هشدار دادم ، و نمي دانم آنچه شما را [ از عذاب ] به آن وعده داده اند ، آيا نزديك است يا دور ؟ « 109» بى ترديد او سخن آشكار را و آنچه را پنهان مي داريد ، مي داند . « 110» و من نمي دانم شايد اين [ تأخير عذاب ]آزمايشى براى شما و بهره مندى اندكى [ از نعمت ها] تا مدتى معين است . « 111» [ پيامبر ]گفت : پروردگارا ! [ ميان ما و مشركان ] به حق داورى كن و پروردگار ما مهربان است و [ مؤمنان ] بر خلاف واقعيتى كه [ شما مشركان درباره پيروزى خود وشكست ما ] وصف مي كنيد ، از او يارى مي خواهند . « 112» |
| «331» |
|
پنجشنبه 11 شهريور 1389 - الخميس 22 رمضان 1431 - Thurs 02 Sep 2010
صفحه قبلي