إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ
الرَّحْمَنُ وُدًّا «96» فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ
الْمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِ قَوْمًا لُّدًّا «97» وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم
مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا «98» ترتيبها 20 سوره طه آياتها 135 مكيه   طه «1» مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى «2» إِلَّا تَذْكِرَةً
لِّمَن يَخْشَى «3» تَنزِيلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى «4» الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى «5» لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي
الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى «6» وَإِن تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ
فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى «7» اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاء
الْحُسْنَى «8» وَهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى «9» إِذْ رَأَى نَارًا
فَقَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّي آتِيكُم مِّنْهَا بِقَبَسٍ
أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى «10» فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِي يَا مُوسَى «11» إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى «12» |
| «312» |
|
![]() |
|
قطعاً كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند ، به زودى [ خداى ]رحمان براى آنان [ در دل ها ] محبتى قرار خواهد داد . « 96» جز اين نيست كه ما اين [ قرآن ] را بر زبان تو آسان ساختيم تا به وسيله آن پرهيزكاران را مژده دهى و مردم ستيزه جو را بترسانى . « 97» و چه بسيار ملت ها را پيش از آنان [ به سبب طغيانشان ] هلاك كرديم . آيا كسى از آنان را مي يابى ، يا هيچ زمزمه و صدايى آهسته از آنان مي شنوى ؟ « 98» شماره سوره 20 نام سوره طه تعداد آيات 135 مکي به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. طه « 1» ما قرآن را بر تو نازل نكرديم تا به مشقت و زحمت افتى ; « 2» [ بلكه آن را نازل كرديم] تا براى كسى كه [از خدا] مي ترسد ، زمينه توجه و يادآورى باشد . « 3» در حالى كه به تدريج از سوى كسى نازل شده كه زمين و آسمان هاى بلند را آفريده است . « 4» [ خداى ] رحمان بر تخت فرمانروايى و تدبير امور آفرينش چيره و مسلّط است . « 5» آنچه در آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو و آنچه زير زمين است ، فقط در سيطره مالكيّت و فرمانروايى اوست . « 6» و اگر سخن خود را با صداى بلند آشكار كنى [يا پنهان بدارى ، براى خدا يكسان است] ; زيرا او پنهان وپنهان تر را مي داند . « 7» خداى يكتاست كه جز او هيچ معبودى نيست، نيكوترين نام ها فقط ويژه اوست . « 8» و آيا سرگذشت موسى به تو رسيده است ؟ « 9» هنگامي كه آتشى ديد ، پس به خانواده اش گفت : درنگ كنيد ; بى ترديد من آتشى ديدم [ مي روم ] شايد شعله اى از آن را برايتان بياورم يا نزد آتش [ براى پيدا كردن راه ] راهنمايى بيابم . « 10» پس چون به آن آتش رسيد ، ندا داده شد : اى موسى ! « 11» به يقين اين منم پروردگار تو ، پس كفش خود را از پايت بيفكن ; زيرا تو در وادى مقدس طوى هستى . « 12» |
| «312» |
|
پنجشنبه 11 شهريور 1389 - الخميس 22 رمضان 1431 - Thurs 02 Sep 2010
صفحه قبلي