وَإِذَا مَسَّكُمُ الْضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلاَّ إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَكَانَ الإِنْسَانُ كَفُورًا «67» أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لاَ تَجِدُواْ لَكُمْ وَكِيلاً «68» أَمْ أَمِنتُمْ أَن يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفا مِّنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُم بِمَا كَفَرْتُمْ ثُمَّ لاَ تَجِدُواْ لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِ تَبِيعًا «69»  وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً «70» يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُوْلَـئِكَ يَقْرَؤُونَ كِتَابَهُمْ وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً «71» وَمَن كَانَ فِي هَـذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الآخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلاً «72» وَإِن كَادُواْ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاَّتَّخَذُوكَ خَلِيلاً «73» وَلَوْلاَ أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلاً «74» إِذاً لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا «75» |
| «289» |
|
![]() |
|
و زمانى كه در دريا سختى و آسيبى به شما رسد ، هر كه را جز او مي خوانيد ناپديد و گم مي شود ، و هنگامي كه شما را [ با سوق دادنتان ] به سوى خشكى نجات دهد [ از خدا ] روى مي گردانيد . و انسان [ با اينكه الطاف خدا را همواره در زندگى خود لمس مي كند ] بسيار ناسپاس است . « 67» آيا ايمن هستيد از اينكه شما را در كنار خشكى [ در زمين ] فرو برد ، يا بر شما توفانى از شن و سنگريزه فرستد ، سپس براى خود حافظ و نگهبانى نيابيد ؟ ! « 68» يا ايمن هستيد از اينكه بار ديگر شما را به دريا برگرداند ، پس توفانى سخت كه با خود ريگ و سنگ مي آورد بر شما فرستد و به سبب اينكه ناسپاسى كرديد غرقتان كند ؟ آن گاه در برابر كار ما براى خود پى گير و دفاع كننده اى نخواهيد يافت . « 69» به يقين فرزندان آدم را كرامت داديم ، و آنان را در خشكى و دريا [ بر مركب هايى كه در اختيارشان گذاشتيم ] سوار كرديم ، و به آنان از نعمت هاى پاكيزه روزى بخشيديم ، وآنان را بر بسيارى از آفريده هاى خود برترى كامل داديم . « 70» [ ياد كن ] روزى را كه هر گروهى از مردم را با پيشوايشان مي خوانيم ; پس كسانى كه نامه اعمالشان را به دست راستشان دهند ، پس آنان نامه خود را [ با شادى و خوشحالى ] مي خوانند و به اندازه رشته ميان هسته خرما مورد ستم قرار نمي گيرند . « 71» و كسى كه در اين دنيا كوردل باشد ، در آخرت هم كوردل و گمراه تر است . « 72» و نزديك بود كه تو را از آنچه به تو وحى كرديم ، بلغزانند تا غير آن را از روى افترا به ما نسبت دهى و در اين صورت ، تو را دوست خود مي گرفتند . « 73» و اگر تو را ثابت قدم نمي داشتيم ، همانا نزديك بود اندكى به سوى آنان متمايل شوى . « 74» در آن صورت دو برابر در دنيا و دو برابر در آخرت عذاب به تو مي چشانديم ، آن گاه براى خود در برابر ما ياورى نمي يافتى . « 75» |
| «289» |
|
پنجشنبه 11 شهريور 1389 - الخميس 22 رمضان 1431 - Thurs 02 Sep 2010
صفحه قبلي