الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ «91» فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِيْنَ «92» عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ «93» فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ «94» إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ «95» الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللّهِ إِلـهًا آخَرَ فَسَوْفَ يَعْمَلُونَ «96» وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ «97» فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ «98» وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ «99» ترتيبها 16 سوره النحل آياتها 128 مكيه أَتَى أَمْرُ اللّهِ فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ «1» يُنَزِّلُ الْمَلآئِكَةَ بِالْرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنذِرُواْ أَنَّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ أَنَاْ فَاتَّقُونِ «2» خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ «3» خَلَقَ الإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ «4» وَالأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ «5» وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ «6» |
| «267» |
|
![]() |
|
همانان كه قرآن را بخش بخش كردند [ بخشى را پذيرفتند و از پذيرفتن بخشى ديگر روى گرداندند . ] « 91» به پروردگارت سوگند ، قطعاً از همه آنان بازخواست مي كنيم . « 92» از اعمالى كه همواره انجام مي داده اند . « 93» پس آنچه را به آن مأمورى اظهار كن و از مشركان روى بگردان . « 94» كه ما [ شرّ ] استهزا كنندگان را از تو بازداشته ايم . « 95» همانان كه با خدا معبود ديگرى قرار مي دهند ، پس خواهند دانست [ كه مرتكب چه خطاى بزرگى شده اند و مستحقّ چه عذابى هستند . ] « 96» ما مي دانيم كه تو از آنچه [ مشركان ] مي گويند ، دلتنگ مي شوى . « 97» پس [ براى دفع دلتنگى ]پروردگارت را همراه با سپاس و ستايش تسبيح گوى و از سجده كنان باش . « 98» و پروردگارت را تا هنگامي كه تو را مرگ بيايد ، بندگى كن . « 99» شماره سوره 16 نام سوره نحل تعداد آيات 128 مکي به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. فرمان حتمي خدا [ در مورد عذاب كافران ومشركان ] فرا رسيده است، پس خواستار شتاب در آن نباشيد ; او منزّه وبرتر است از آنچه شريك او قرار مي دهند . « 1» فرشتگان را به فرمان خود همراه با روح به هر كس از بندگانش كه بخواهد [ براى برگزيدنش به پيامبرى ] نازل مي كند [ و به آنان فرمان مي دهد ] كه مردم را هشدار دهيد كه معبودى جز من نيست; بنابراين از من پروا كنيد . « 2» آسمان ها و زمين را به حق آفريد . از آنچه شريك او قرار مي دهند ، برتر است . « 3» انسان را از آبى اندك و بى ارزش آفريد ، پس آن گاه [ و به دور از انتظار ] ستيزه جويى آشكار است . « 4» ودام ها را كه براى شما در آنها [ وسيله ] گرمي و سودهاست آفريد ، و از [ محصولات لبنى و گوشتى ] شان مي خوريد . « 5» و براى شما در آنها زيبايى [ و شكوه ] است ، آن گاه كه [ آنها را ] شبان گاه از چراگاه بر مي گردانيد و هنگامي كه صبح گاهان به چراگاه مي بريد . « 6» |
| «267» |
|