|
أَلا إِنَّ أَوْلِيَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ «62» الَّذِينَ آمَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ «63» لَهُمُ الْبُشْرَى
فِي الْحَياةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ لاَ تَبْدِيلَ لِكَلِمَاتِ اللّهِ
ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ «64» وَلاَ يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ
الْعِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ «65» أَلا إِنَّ لِلّهِ
مَن فِي السَّمَاوَات وَمَن فِي الأَرْضِ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِينَ
يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ شُرَكَاء إِن يَتَّبِعُونَ إِلاَّ
الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ «66» هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ
اللَّيْلَ لِتَسْكُنُواْ فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَلِكَ
لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ «67» قَالُواْ اتَّخَذَ اللّهُ وَلَدًا
سُبْحَانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَات وَمَا فِي الأَرْضِ
إِنْ عِندَكُم مِّن سُلْطَانٍ بِهَـذَا أَتقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا
لاَ تَعْلَمُونَ «68» قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ
لاَ يُفْلِحُونَ «69» مَتَاعٌ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ
نُذِيقُهُمُ الْعَذَابَ الشَّدِيدَ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ «70» |
| «216» |
|
![]() |
|
آگاه باشيد ! يقيناً دوستان خدا نه بيمي بر آنان است و نه اندوهگين مي شوند . « 62» آنان كه ايمان آورده اند و همواره پرهيزكارى دارند . « 63» آنان را در زندگى دنيا وآخرت مژده و بشارت است [ در دنيا به وسيله وحى و در آخرت به خطاب خدا و گفتار فرشتگان ] در كلمات خدا [ كه وعده ها و بشارت هاى اوست ] هيچ دگرگونى نيست ; اين است كاميابى بزرگ . « 64» و گفتار [ بى اساس و تبليغاتِ نارواىِ ] مخالفان ، تو را غمگين نكند ; زيرا همه عزت و توانمندى براى خداست ; او شنوا و داناست . « 65» آگاه باشيد ! يقيناً هر كه در آسمان ها و هر كه در زمين است در سيطره مالكيّت و فرمانروايى خداست ; و كسانى كه به جاى خدا معبودانى را مي پرستند ، از حق پيروى نمي كنند ; آنان [در اين پرستش ] فقط از گمان و ظن پيروى مي كنند و آنان فقط دروغ مي بافند . « 66» اوست كسى كه شبِ [ تاريك ] را براى شما پديد آورد تا در آن بياراميد ، و روز را نور افشان [ قرار داد تا در آن به كار و كوشش بپردازيد ] ; يقيناً در اين امور براى گروهى كه حقايق را بشنوند ، نشانه هايى [ از توحيد و قدرت و ربوبيّت خدا ] ست . « 67» [ مشركان بر پايه گمان واهى خود ]گفتند : خدا براى خود فرزندى گرفته است ! ! او منزّه از هر عيب و نقصى است ، او از هر چيزى بى نياز است ، آنچه در آسمان ها و زمين است ، در سيطره مالكيّت و فرمانروايى اوست ; نزد شما بر اين ادعا[ ىِ پوچ ] هيچ دليل و برهانى نيست ، آيا چيزى را از روى جهل و نادانى به خدا نسبت مي دهيد ؟ ! « 68» بگو: كسانى كه بر خدا دروغ مي بندند ، يقيناً رستگار نمي شوند . « 69» در دنيا [بهره آنان از دروغ بستن ] بهره اى [ اندك ] است ; آن گاه بازگشتشان به سوى ماست ; سپس به آنان به كيفر آنكه كفر مي ورزيدند ، عذابى سخت مي چشانيم . « 70» |
| «216» |
|
پنجشنبه 11 شهريور 1389 - الخميس 22 رمضان 1431 - Thurs 02 Sep 2010
صفحه قبلي