جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ
فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ «8» ترتيبها 99 سوره الزلزلة آياتها 8 مدينه إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا «1» وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا «2» وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا «3» يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا «4» بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا «5» يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا
لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ «6» فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا
يَرَهُ «7» وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ «8» ترتيبها 100 سوره العاديات آياتها 11 مكيه وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا «1» فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا «2» فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا «3» فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا «4» فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا «5» إِنَّ الْإِنسَانَ
لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ «6» وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِكَ لَشَهِيدٌ «7» وَإِنَّهُ لِحُبِّ
الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ «8» أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ «9» |
| «599» |
|
![]() |
|
پاداششان نزد پروردگارشان بهشت هاى پاينده اى است كه از زيرِ [ درختانِ ] آن نهرها جارى است ، در آنها جاودانه اند ، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خدا خشنودند ; اين [ پاداش ] براى كسى است كه از پروردگارش بترسد . « 8» شماره سوره 99 نام سوره زلزله تعداد آيات 8 مدني به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. هنگامي كه زمين را با [ شديدترين ] لرزشش بلرزانند ، « 1» و زمين بارهاى گرانش را بيرون اندازد ، « 2» و انسان بگويد : زمين را چه شده است ؟ « 3» آن روز است كه زمين اخبار خود را مي گويد ; « 4» زيرا كه پروردگارت به او وحى كرده است . « 5» آن روز مردم [ پس از پايان حساب ] به صورت گروه هاى پراكنده [ به سوى منزل هاى ابدى خود بهشت يا دوزخ ] باز مي گردند ، تا اعمالشان را [ به صورت تجسم يافته ] به آنان نشان دهند . « 6» پس هركس هموزن ذره اى نيكى كند ، آن نيكى را ببيند . « 7» و هركس هموزن ذره اى بدى كند ، آن بدى را ببيند . « 8» شماره سوره 100 نام سوره عاديات تعداد آيات 11 مکي به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است و مهربانى اش هميشگى. سوگند به اسبان دونده اى كه همهمه كنان [ به سوى جنگ ] مي تازند « 1» و سوگند به اسبانى كه با كوبيدن سمشان از سنگ ها جرقه مي جهانند « 2» و سوگند به سوارانى كه هنگام صبح غافل گيرانه به دشمن هجوم مي برند « 3» و به وسيله آن هجوم ، گرد و غبار فراوانى بر انگيزند « 4» و ناگاه در آن وقت در ميان گروهى دشمن در آيند ; « 5» [ كه ] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس است ، « 6» و بى ترديد خود او بر اين ناسپاسى گواه است ، « 7» و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [ و به اين سبب بخل مي ورزد . ] « 8» آيا نمي داند هنگامي كه آنچه در گورهاست برانگيخته شود . « 9» |
| «599» |
|