|
وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ
رَّحِيمٌ «5» يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا
أَن تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ «6» وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ
وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ
الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُوْلَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ «7» فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ «8» وَإِن طَائِفَتَانِ
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا
عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ
فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ «9» إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ «10» يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ
عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن يَكُنَّ خَيْرًا
مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ
الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ «11» |
| «516» |
|
![]() |
|
و اگر آنان صبر مي كردند تا به سويشان بيرون آيى ، يقيناً براى آنان بهتر بود ، و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است . « 5» اى اهل ايمان ! اگر فاسقى خبرى برايتان آورد ، خبرش را بررسى و تحقيق كنيد تا مبادا از روى ناآگاهى ، گروهى را آسيب و گزند رسانيد و بر كرده خود پشيمان شويد . « 6» و بدانيد كه پيامبر خدا در ميان شماست [ و بر شما واجب است در همه امور از او پيروى كنيد ] ، اگر او در بسيارى از كارها از شما پيروى كند ، قطعاً دچار گرفتارى و زحمت مي شويد ، ولى خدا ايمان را محبوب شما قرار داد و آن را در دل هايتان بياراست ، و كفر و بدكارى و نافرمانى را ناخوشايند شما ساخت، اينان [كه داراى اين ويژگى ها هستند]هدايت يافته اند . « 7» [ اين محبت و ناخوشايندى نسبت به حق و باطل ] عطيه و نعمتى از سوى خداست ; و خدا دانا و حكيم است . « 8» و اگر دو گروه از مؤمنان با يكديگر بجنگند ميان آنها صلح و آشتى برقرار كنيد ، و اگر يكى از آن دو گروه بر ديگرى تجاوز كند ، با آن گروهى كه تجاوز مي كند ، بجنگيد تا به حكم خدا باز گردد . پس اگر بازگشت ، ميانشان به عدالت و انصاف ، صلح و آشتى برقرار كنيد ; و همواره دادگرى را پيشه سازيد كه خدا دادگران را دوست دارد . « 9» جز اين نيست كه همه مؤمنان با هم برادرند ; بنابراين [ در همه نزاع ها و اختلافات ]ميان برادرانتان صلح و آشتى برقرار كنيد ، و از خدا پروا نماييد كه مورد رحمت قرار گيريد . « 10» اى اهل ايمان ! نبايد گروهى گروه ديگر را مسخره كنند ، شايد مسخره شده ها از مسخره كنندگان بهتر باشند ، ونبايد زنانى زنان ديگر را [ مسخره كنند ] شايد مسخره شده ها از مسخره كنندگان بهتر باشند ، و از يكديگر عيب جويى نكنيد و با لقب هاى زشت و ناپسند يكديگر را صدا نزنيد ; بد نشانه و علامتى است اينكه انسانى را پس از ايمان آوردنش به لقب زشت علامت گذارى كنند . و كسانى كه [ از اين امور ناهنجار و زشت ] توبه نكنند ، خود ستمكارند . « 11» |
| «516» |
|
پنجشنبه 11 شهريور 1389 - الخميس 22 رمضان 1431 - Thurs 02 Sep 2010
صفحه قبلي