|
وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاء وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ «6» وَإِذَا
تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ هَذَا
سِحْرٌ مُّبِينٌ «7» أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ
لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئًا هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ كَفَى بِهِ شَهِيدًا بَيْنِي
وَبَيْنَكُمْ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ «8» قُلْ مَا كُنتُ بِدْعًا مِّنْ الرُّسُلِ
وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ وَمَا أَنَا
إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ «9» قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَكَفَرْتُم بِهِ
وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ
إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ «10» وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا
لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُونَا إِلَيْهِ وَإِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ
فَسَيَقُولُونَ هَذَا إِفْكٌ قَدِيمٌ «11» وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى
إِمَامًا وَرَحْمَةً وَهَذَا كِتَابٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنذِرَ
الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَى لِلْمُحْسِنِينَ «12» إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا
اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ «13» أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ «14» |
| «503» |
|
![]() |
|
و هنگامي كه مردم را [ در قيامت ] گرد آورند [ معبودانشان ] با آنان دشمن باشند و پرستش آنان را انكار كنند ، « 6» و چون آيات روشن ما را بر آنان بخوانند ، كافران درباره حقّى كه به سويشان آمده مي گويند : اين جادويى آشكار است . « 7» بلكه مي گويند : اين قرآن را از نزد خود ساخته و به خدا نسبت داده است . بگو : اگر آن را از نزد خود ساخته و به خدا نسبت داده باشم [ و خدا بخواهد براى اين كار مرا به عذابى سخت گرفتار كند ] شما نمي توانيد براى من چيزى از عذاب خدا را دفع كنيد ، خدا به باطلى كه در آن فرو مي رويد [ و آن طعنه زدن به قرآن و جادو خواندن آن است ] داناتر است ، و كافى است كه خدا ميان من و شما گواه باشد ، و او بسيار آمرزنده و مهربان است . « 8» بگو : از ميان فرستادگان خدا فرستاده اى نوظهور نيستم [ كه گفتار و كردارم مخالف گفتار و كردار آنان باشد ، بلكه به من هم چون آنان وحى مي شود ]و نمي دانم با من و شما [ در دنيا و آخرت ] چه خواهد شد ، من فقط از آنچه به من وحى شده پيروى مي كنم ، و من جز بيم دهنده اى آشكار نيستم . « 9» بگو : به من خبر دهيد كه اگر اين قرآن از ناحيه خدا باشد و شما به آن كفر ورزيده باشيد و شاهدى هم از بنى اسرائيل به نظير آن [ كه تورات واقعى و تصديق كننده قرآن است ] شهادت داده باشد [ كه همان طورى كه تورات وحى خداست ، قرآن هم وحى خداست و ] پس [ از شهادتش به قرآن ] ايمان آورده باشد و شما از ايمان به آن تكبّر ورزيده باشيد [ آيا گمراه نبوده ايد ؟ ]بى ترديد خدا گروه ستمكار را هدايت نمي كند . « 10» و كافران درباره مؤمنان گفتند : اگر [ آيين محمّد ] بهتر [ از آيين ما ] بود [ آنان در پذيرفتنش ] بر ما نسبت به آن پيشى نمي گرفتند [ بلكه خود ما زودتر از آنان به اين كتاب ايمان مي آورديم ] . و چون [ خودشان به خاطر كبر و عنادشان ] به وسيله آن هدايت نيافتند ، به زودى خواهند گفت : اين يك دروغ قديمي است . « 11» [ چگونه يك دروغ قديمي است ] در حالى كه پيش از آن كتاب موسى پيشوا و رحمت بود [ و از نزول آن بر پيامبر اسلام خبر داده ] ، و اين قرآن تصديق كننده [ آن ]است در حالى كه به زبان عربى [ فصيح و گويا ] ست تا ستمكاران را بيم دهد ، و براى نيكوكاران بشارتى باشد . « 12» بى ترديد كسانى كه گفتند : پروردگار ما الله است ، سپس [ در ميدان عمل بر اين حقيقت ]استقامت ورزيدند ، نه بيمي بر آنان است و نه اندوهگين مي شوند . « 13» اينان اهل بهشت اند كه به پاداش اعمال شايسته اى كه همواره انجام مي دادند ، در آن جاودانه اند .…. « 14» |
| «503» |
|
سه شنبه 16 شهريور 1389 - الثلاثاء 27 رمضان 1431 - Tues 07 Sep 2010
صفحه قبلي